Mimas (maan)
Mimas met die impakkrater Herschel, soos afgeneem deur die Cassini–Huygens-wenteltuig op 13 Februarie 2010. |
|
| Ontdekking | |
|---|---|
| Ontdek deur: | William Herschel |
| Datum: | 17 September 1789[1] |
| Alternatiewe name: | Saturnus I |
| Wentelbaaneienskappe[2] | |
| Periapsis: | 181 902 km |
| Apoapsis: | 189 176 km |
| Eksentrisiteit: | 0,0196 |
| Wentelperiode: | 0,942 dae |
| Inklinasie: | 1,574 ° (tot Saturnus se ewenaar) |
| Satelliet van: | Saturnus |
| Dimensies: | 415,6×393,4×381,2 km (0,0311 Aardes) |
| Gem. radius: | 198,2 ± 0,4 km |
| Oppervlakte: | ~490 000 km² |
| Volume: | ~32 900 000 km³ |
| Massa: | (3,749 3 ± 0,003 1)×1019 kg[3] (6,3×10-6 Aardes) |
| Gem. digtheid: | 1,1479 ± 0,007 g/cm³ |
| Oppervlak- aantrekkingskrag: |
0,064 m/s² (0,648%g) |
| Ontsnapping- snelheid: |
0,159 km/s |
| Rotasieperiode: | sinchronies |
| Aksiale neiging: | geen |
| 0,962 ± 0,004 (geometries) | |
| Temperatuur: | ~64 K |
| Skynmagnitude: | 12,9[4] |
Mimas (Grieks: Μίμας; ook Saturnus I) is 'n natuurlike satelliet van die planeet Saturnus. Die maan is op 17 September 1789 ontdek deur William Herschel. Mimas het 'n baie lae digtheid, 1,17, wat aandui dat die maan hoofsaaklik uit bevrore water bestaan en 'n klein hoeveelheid rots.
Die mees opvallendste kenmerk van Mimas is 'n groot impakkrater met 'n deursnit van 130 km, wat na Herschel, die ontdekker van die maan, vernoem is. Herschel (die krater) neem amper 'n derde van die maan se deursnit in beslag. Die rand van die krater is ongeveer 5 km hoog en die diepste dele tot 10 km diep. Die sentrale berg is 6 km hoog. As daar 'n krater op die aarde was wat dieselfde verhouding gehad het met die aarde as wat Herschel met Mimas het, sou dié krater 'n deursnit van 4000 km gehad het - breër as Kanada. Die impak wat die krater veroorsaak het, het waarskynlik amper vir Mimas uiteengeskeur: daar is aan die ander kant van die maan skeure te sien wat moontlik veroorsaak is deur skokgolwe van die impak wat dwarsdeur die maan gereis het.
Daar is ook kleiner kraters op Mimas se oppervlak, maar hulle kom nie naby die grootte van Herschel nie.
Verwysings [wysig]
- ↑ “Imago Mundi: La Découverte des satellites de Saturne (in Fraans)”.
- ↑ Harvey, Samantha (11 April 2007). “NASA: Solar System Exploration: Planets: Saturn: Moons: Mimas: Facts & Figures”. NASA. URL besoek op 2007-10-10.
- ↑ Jacobson, R. A. (2005). “The GM values of Mimas and Tethys and the libration of Methone”. Astronomical Journal 132 (2). DOI:10.1086/505209.
- ↑ Observatorio ARVAL (15 April 2007). “Classic Satellites of the Solar System”. Observatorio ARVAL. URL besoek op 2011-12-17.
Wikimedia Commons het meer media verwant aan: Mimas (maan)
|
||||||||||||||||