Newfoundland

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Dominion of Newfoundland
Dominion van Newfoundland
1907-1949 Canadian Red Ensign 1921-1957.svg
Flag of Newfoundland and Labrador.svg
Vlag Wapenskild
Vlag Wapen
Leuse: Quaerite Prime Regnum Dei
Volkslied: Ode to Newfoundland
Ligging of NewfoundlandTerre-Neuve
Hoofstad St. John's
47°34′N 52°42′W
Taal/Tale Engels
Godsdiens Anglikaanse Kerk, Rooms-Katolieke Kerk
Regering Monargie
Koning
 - 1907–1910 Edward VII
 - 1910–1936 George V
 - 1936 Edward VIII
 - 1936-1949 George VI
Eerste Minister
 - 1907-1909 Robert Bond
 - 1909-1917 Edward Patrick Morris
 - 1918-1919 William F. Lloyd
 - 1919 Michael Patrick Cashin
 - 1919-1923, 1928-1932 Richard Squires
Wetgewer Volksraad
Historiese tydperk Nuwe Tyd
 - Britse Dominion-gebied 1907
 - Onafhanklike Dominion (Statuut van Westminster) 11 Desember 1931
 - Dominium-gebied 16 Februarie 1934
 - Provinsie van Kanada 31 Maart 1949
Area 405 212 km2
156 453 sq mi
Geldeenheid Dollar
Kaart van Newfoundland in 1912.

Newfoundland (Frans: Terre-Neuve) is 'n groot eiland noord van die noordoostelike kus vand Noord-Amerika, en die hoog bevolkste deel van die Kanadese provinsie Newfoundland en Labrador. (Die provinsie was "Newfoundland" genoem tot en met 2001.)

Newfoundland is geskei van die Labrador-Skiereiland deur die Strait of Belle Isle en vanaf Kaap Breton Eiland deur die Cabot Strait. Dit is 111 390 km2 in oppervlakte, en is dus die wêreld se 15de grootste eiland.

Die provinsie se hoofstad, St. John's, is op die suidoostelike punt van die eiland. Kaap Spear, suidoos van die hoofstad, is die mees oostelike punt van Kanada en Noord-Amerika.

Tussen 1907 en 1949 (de facto 1934) was Newfoundland 'n onafhanklike Dominion van die Britse Ryk soos Australië, Ierland, Kanada, Nieu-Seeland en die Unie van Suid-Afrika.