Nieu-Brittanje

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Nieu-Brittanje
Inheemse naam: New Britain
Satellietbeeld van Nieu-Brittanje
Satellietbeeld van Nieu-Brittanje
Geografie
Ligging Stille Oseaan
Koördinate 5°44′S 150°44′O
Argipel Bismarck-argipel
Oppervlak 36 520 vk km
Hoogste punt Mount Sinewit 2 438 m
Administrasie
Vlag van Papoea-Nieu-Guinee Papoea-Nieu-Guinee
Provinsies Oos- en Wes-Nieu-Brittanje
Demografie
Bevolking 513 926
Die wêreld se 38ste grootste eiland
Kaart wat Nieu-Brittanje vertoon
Topografiese kaart van Nieu-Brittanje

Nieu-Brittanje (Engels: New Britain, vroeër Duits: Neupommern[1]) is die grootste eiland binne die Bismarck-argipel en behoort tot Papoea-Nieu-Guinee. Die eiland is net oos van Nieu-Guinee geleë en maak deel uit van Melanesië. Dit is sedert 1966 in die twee provinsies Oos- en Wes-Nieu-Brittanje verdeel. Nieu-Brittanjehet 'n bevolking van 513 926 in 2011 gehad en het 'n oppervlakte van 36 520 km².

Die eiland is op 27 Februarie 1700 deur William Dampier vir Europa ontdek. Vanaf 1884 tot 1919 was die eiland deel van die Duitse kolonie Duits-Nieu-Guinee (Deutsch-Neuguinea). Die kolonie is tydens een van die eerste veldslae tydens die Eerste Wêreldoorlog op 11 September 1914 deur Australiese magte aangeval en verower. Tussen 1920 en 1949 is die gebied deur Australië as 'n volkebond-mandaat bestuur. Tydens die Tweede Wêreldoorlog is Nieu-Brittanje op 23 Januarie 1942 deur Japannese magte aangeval en tot 1944 beset. In 1949 is die gebied deur die Verenigde Nasies tot 'n Trustgebied verklaar en nog tot 1975 deur Australië bestuur. Op 16 September 1975 het die eiland deel van die onafhanklike Papoea-Nieu-Guinee geword.

Verwysings[wysig]

  1. (de) Deutsches Koloniallexikon. Hrsg. von Heinrich Schnee. - Leipzig: Quelle & Meyer 1920. - 3 Bde