Oberon (maan)

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Oberon   
Oberon-NASA.jpg
Oberon, soos waargeneem deur die Voyager 2-ruimtetuig op 24 Januarie 1986.
Ontdekking
Ontdek deur William Herschel
Datum 11 Januarie 1787
Alternatiewe name Uranus IV
Wentelbaaneienskappe
Semi-hoofas 583 520 km[1]
Eksentrisiteit 0,0014[1]
Wentelperiode 13,463 234 dae[1]
Inklinasie 0,058° (tot Uranus se ewenaar)[1]
Satelliet van Uranus
Fisiese eienskappe
Gem. radius 761,4 ± 2,6 km
(0,1194 Aardes)
Oppervlakte 7 285 000 km²
Volume 1 849 000 000 km³
Massa 3,014 ± 0,07521 kg
(5,046−4 Aardes)
Gem. digtheid 1,63 ± 0,05 g/cm³
Oppervlak-
aantrekkingskrag
0,348 m/s²
Ontsnapping-
snelheid
0,726 km/s
Rotasieperiode vermoed sinchronies
0,31 (geometries)
0,14 (Bond)
Temperatuur 70–80 K
Skynmagnitude 14,1[2]
Atmosfeer
Oppervlakdruk geen

Oberon (ook Uranus IV) is die tweede grootste maan van die planeet UranusTitania, en ook die tiende grootste maan in die sonnestelselSaturnus se tweede grootste maan Rhea.

William Herschel het die maan op 11 Januarie 1787 ontdek, saam met Titania. Die maan is vernoem ná die elfkoning Oberon en man van Titania uit William Shakespeare se Midsomernagdroom.

Verwysings[wysig]

Commons-logo.svg
Wikimedia Commons het meer media verwant aan:
Oberon (maan) (kategorie)
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Planetary Satellite Mean Orbital Parameters”. Jet Propulsion Laboratory, California Institute of Technology.
  2. (1995) The guide to amateur astronomy. Cambridge University Press, 109. ISBN 978-0-521-44492-7.