Outisme

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
'n Outistiese seun pak blikkies oor en oor bo op mekaar.

Outisme is 'n emosionele versteuring wat gekenmerk word deur onttrekking vanaf mense, herhalende gedrag, en vrees vir verandering in die omgewing. Die versteuring belemmer die brein se vermoë om inligting te ontvang en te verwerk. Outistiese mense vind dit moeilik om op te tree sodat ander mense dink hulle gedrag normaal is. Hulle vind dit moeilik om met ander te kommunikeer, om na mense te kyk en hou dikwels glad nie daarvan om deur mense aangeraak te word nie. 'n Persoon wat outisties is blyk na binne gekeer, en op hulself aangewese te wees. Hulle kan moontlik net met hulleself praat, wieg soms heen-en-weer en lag vir hulle eie gedagtes. Hulle hou nie van enige vorm van veranderinge nie en kan dit moeilik vind om nuwe gedrag, soos die gebruik van 'n toilet of skoolgaan, aan te leer.