Robert E. Lee

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Robert Edward Lee
19 Januarie 1807 – 12 Oktober 1870 (63 jaar oud)
Robert E. Lee
Bynaam(e) "The Marble Man"
Geboorteplek Stratford Hall, Virginië, VSA
Plek van afsterwe Lexington, Virginië, VSA
Lojaliteit Vlag van Verenigde State Verenigde State
Confederate National Flag since Mar 4 1865.svg Gekonfedereerde State
Diens/Tak Flag of the United States Army.svg Amerikaanse weermag
Battle flag of the US Confederacy.svg Gekonfedereerde weermag
Jare in diens 1829–1861 (VS-weermag)
1861–1865 (CS-weermag)
Rang Union army col rank insignia.jpg Kolonel (VS-weermag)
Confederate States of America General-collar.svg Generaal (CS-weermag)
Eenheid Superintendent, VSA Militêre Akademie
Weermag van Noord-Virginië
Veldslae/oorloë Meksikaans-Amerikaanse Oorlog
John Brown's raid on Harpers Ferry
Amerikaanse Burgeroorlog
Ander werk President van Washington en Lee Universiteite

Robert Edward Lee (19 Januarie 180712 Oktober 1870) was 'n Amerikaanse soldaat en opvoeder. Hy het bekend geraak tydens die Amerikaanse Burgeroorlog.

Opvoeding en vroeëre loopbaan[wysig]

Lee is gebore in Virginië en het studeer aan West Point Militêre Akademie. Hy verwerf sy graad in 1829. Hy kry 'n pos as 'n ingenieur-offisier in die Amerikaanse weermag waar hy vir die volgende vyftien jaar werk. Hy was betrokke by die verbetering van die hawe van St. Louis en die kanaal van die Mississippirivier. Na 'n kort tydjie in Washington, D.C. word hy na die Meksikaanse grens gestuur tydens die Meksikaans-Amerikaanse Oorlog waar hy diens doen as 'n ingenieur onder bevel van generaal Winfield Scott. Hier onderskei hy homself en word gewond op 13 September 1847 tydens die aanslag op Chapultepec.

Amerikaanse Burgeroorlog[wysig]

Na die Meksikaans-Amerikaanse Oorlog is hy werksaam in die Ingenieurs-afdeling in Washington waar hy deel was van die Komitee vir die Atlantiese Kus-verdediging. Van 1852 tot 1855 werk hy in die Verenigde State Militêre Akademie as superintendent. Daarna doen hy diens as 'n Luitenant-Kolonel in een van die nuutgestigte kavallerie-regimente in Texas tot en met 1860. Gedurende 1857 tot 1859 het hy ook baie tyd by sy vrou se woning in Arlington, Virginië deurgebring. Tydens een van sy verblywe hier word hy gevra om die mag te lei teen die John Brown-oorname van die fort te Harper's Ferry. Hy onset die fort.

Generaal Winfried Scott het op hierdie stadium vir Lee beskou as sy opvolger as Bevelvoerder van die Amerikaanse Weermag in die onafwendbare stryd teen die Konfederasie. Lee bedank egter uit die Federale Weermag en sluit by die Konfederasie aan as Majoor-Generaal vir die deelstaat Virginië, een van slegs vyf.

Gedurende die herfs van 1861 word hy na westelike Virginië (tans Wes-Virginië) gestuur om orde in die streek te skep maar kon om verskeie redes niks verrig kry nie. Hy keer in Oktober 1861 terug na Richmond. Hy word in bevel geplaas van die verdediging van die suidooskus van die Konfederasie. President Jefferson Davis stel hom aan as sy adviseur met hierdie opdrag: charged with conduct of the military operations in the armies of the Confederacy. Hierdie pos hou vir Lee besig in Richmond en gedurende Mei 1862 was die Federale generaal George B. McClellan se magte op pad na Richmond. Op 31 Mei 1862 word generaal Joseph E. Johnston – bevelvoerder van die Konfederale magte – ernstig gewond en Lee word in sy plek aangestel. Vir die volgende drie jaar rus die Konfederasie se oorlewing op die skouers van generaal Lee. Binne die eerste maand verslaan Lee vir McClellan oorweldigend. Hy neem 'n maand blaaskans om sy weermag te herorganiseer, toe te rus en te versterk. Hy lei nou sy weermag noord na Washington en gedurende die laaste week van Augustus verslaan hy die Federale weermag onder bevel van generaal John Pope tydens die tweede Slag van Bull Run.

Ná die slag neem hy sy mag na Maryland as gevolg van die groot verdedigingsmagte in die omgewing van Washington. Hy doen dit ook om sy mag van voorrade te voorsien en deels ook om meer rekrute te werf. Hy word egter gevolg deur 'n Federale mag onder leiding van generaal George B. McClellan. Die twee magte ontmoet op 17 September 1862 in die slag van Sharpsburg (ook bekend as Antietam). Die slag eindig gelykop; Lee val egter die volgende oggend terug na Virginië. Hier neem hy stelling in op die suidelike oewer van die Rappahannockrivier. Sy stelling word aangeval op 13 Desember 1862 deur die Federasie se Noordelike Weermag, onder bevel van generaal A.E. Burnside. Burnside het die rivier uit die rigting van Fredericksburg oorgesteek maar hy word gevoelige verliese toegedien nadat sy Lee sy aanval afgeslaan het. Vir die res van die winter is Lee in geen gevegte betrokke nie.

Bron[wysig]

  • Collier's Encyclopedia Vol. 14 Bladsy 438.

Eksterne skakels[wysig]