Toetankamen

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Toetankamen
Toetanchaton, Nebcheperoere
Tutmask.jpg
Farao van die 18de Dinastie
Periode Omstreeks 1333-1323 v.C.
Voorganger Smenchkare
Opvolger Ai
Vader Achenaten
Moeder Kija of Meketaten
Gebore Omstreeks 1341 v.C.
Oorlede Omstreeks 1323 v.C. (op sowat 18)
Toetankamen in Egiptiese hiërogliewe
Serech of Horusnaam
G5
E1
D40
t
t
w F31 s t
w
Z3
Srxtail.jpg
Nebty-naam
G16
nfr O34
p
w M40 Z3 s W11
r
V28 D36
N17
N17
N21
N21
Goue Horus-naam
G8
U39 N28
THREE
O34
R4
t p
R8A
Praenomen of troonnaam
M23
t
L2
t
Hiero Ca1.svg
ra xpr Z3 nb
Hiero Ca2.svg
Nomen of geboortenaam
G39 N5
 
Hiero Ca1.svg
i mn
n
t
t
w anx S38 O28 M26
Hiero Ca2.svg

Toetankamen (Engels: Tutankhamun) was ’n Egiptiese farao van die 18de Dinastie tydens ’n tydperk wat bekend is as die Nuwe Koninkryk. Daar word soms na hom verwys as "koning Toet". Sy oorspronklike naam, Toetankaten, beteken "Lewende Beeld van Aten", terwyl Toetankamen beteken "Lewende Beeld van Amen". In hiërogliewe is laasgenoemde gewoonlik geskryf as Amen-toet-ank vanweë die gebruik om die naam van ’n god aan die begin van ’n frase te skryf om respek te betoon.[1] Hy is moontlik ook die Nebcheperoere van die Amarna-briewe, en dalk ook die 18de-dinastiese koning Rathotis wat volgens Manetho, ’n antieke historikus, nege jaar lank regeer het.[2]

Die ontdekking in 1922 van Toetankamen se feitlik ongeskonde graf (KV35) deur Howard Carter en George Herbert[3][4] het wêreldwyd die nuus gehaal. Dit het ’n nuwe belangstelling tot gevolg gehad in Antieke Egipte, waarvan Toetankamen se doodsmasker, nou in die Kaïro-museum, steeds ’n gewilde simbool is.

In Februarie 2010 het die uitslag van DNS-toetse bevestig hy is die seun van Achenaten (mummie KV55) en dié se suster en vrou (mummie KV35YL), wie se naam nie seker is nie.[5]

Verwysings[wysig]

  1. Zauzich, Karl-Theodor (1992). Hieroglyphs Without Mystery. Austin: University of Texas Press, 30–31. ISBN 978-0-292-79804-5. 
  2. Manetho's King List”.
  3. The Egyptian Exhibition at Highclere Castle”. URL besoek op 21 Oktober 2013.
  4. Hawass, Zahi A. The golden age of Tutankhamun: divine might and splendor in the New Kingdom. American Univ in Cairo Press, 2004.
  5. Hawass, Zahi; et al. (17 February 2010). “Ancestry and Pathology in King Tutankhamun's Family303: 638–647. Besoek op 21 Oktober 2013.

Eksterne skakels[wysig]