Vuurtoring
vanuit Wikipedia, die vrye ensiklopedie.
'n Vuurtoring (of ligtoring) is 'n hoë struktuur, gewoonlik 'n toringgebou, wat lig uitstraal. Skepe ter see gebruik vuurtorings as 'n navigasie-hulpmiddel ter see. Hulle word gewoonlik by rotsagtige en gevaarlike gebiede langs die kus gebou om te help dat skepe snags hierdie gebiede kan vermy, en veilig daar rondom kan navigeer.
Die lig word verskaf deur 'n sterk lamp met 'n lensstelsel wat die lig konsentreer. Die lig roteer in die rondte sodat skepe dit as 'n periodiese flits waarneem. Voor elektrisiteit en lampe beskikbaar was het mense vuur in die torings gemaak.
Bykans alle vuurtorings is deesdae outomaties en onbeman.
[wysig] Fotogalery
-
Die vuurtoring by Kaap Agulhas.
-
Die Groenpuntvuurtoring.
-
Poskaart wat die Mouillepuntvuurtoring uitbeeld.
[wysig] Sien ook
