William Webb Ellis

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Die enigste portret van William Webb Elllis, circa 1857, uit die Illustrated London News.

William Webb Ellis (geb. 24 November, 1806 – † 24 Januarie, 1872) word dikwels beskou as die vader van Rugby. Die storie oor hoe hy die spel begin het word deur baie in twyfel getrek. Sy naam is nietemin in die verhaal oor die ontstaan van rugby gevestig en is sy naam verewig in die Webb Ellis-beker wat aan die wenners van die Rugbywêreldbeker oorhandig word. Selfs al was Webb Ellis die eerste om die hardloop met die bal in die hand te begin, was dit nie hierdie aksie wat gelei het tot skei van voetbal as 'n sport in twee onderafdelings nie. Daardie skeiding het eers later gebeur toe die stigters van sokker besluit het om die lak van 'n speler deur hom op sy skeen te skop te verbied. Die tradisionele spelers het dit as 'n onmanlike reël beskou.

Biografie[wysig]

Beeld van William Webb Ellis by Rugby School

William is gebore in Salford, Lancashire, (ander bronne beweer egter dit was in Manchester). Web Ellis het self in 'n sensus gesê dat hy in Manchester gebore is in 'n sensus-opname van 1851 aangesien hy daarheen verhuis het. Hy was die seun van James Ellis, 'n offisier in die Dragoon Guards, en Ann Webb waarmee in 1804 te Exeter in die huwelik getree het. Na James se dood tydens die Slag van Albuera in 1812 het Mevrou Ellis besluit om na Rugby in Warwickshire te verhuis om te verseker dat William en sy ouer broer Thomas 'n goeie opvoeding by die Rugby School sou kon ontvang. William het die skool daar bygewoon in die jare 1816 tot 1825 en was bekend as 'n goeie skolier en uitmuntende krieketspeler. Die insident waar Webb Ellis die bal tydens 'n voetbalwedstryd opgetel het en daarmee gehardloop het, het na oorlewering in die laaste helfte van 1823 gebeur.

Nadat hy die Rugby verlaat het, het hy in 1826 te Oxford Universiteit gaan studeer op agtienjarige ouderdom. Daar het hy krieket vir Brasenose College, Oxford gespeel. Hy het toe gedien as kapelaan by St George's, Albermarle Steet in Londen en toe as rektor by St Clement Danes in Strand, Londen. In 1855 word hy rektor by Laver Magdalen in Essex waar die enigste bekende portret van hom in die Illustrated London Post verskyn het nadat hy 'n roerende preek gelewer het met die Krimoorlog as onderwerp. Hy is in die suide van Frankryk oorlede in 1872 waar sy graf deur Ross McWhirter in 1958 herontdek en opgeknap is.