Algoritmunt

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Algoritmunte (ook Kriptogeld of Kriptovaluta) verwys na 'n digitale ruilmiddel en geldeenheid wat streng op kriptografie staatmaak om transaksies te beveilig en om die aantal bestaande eenhede te beheer.[1] Algoritmunte vorm dus 'n subversameling van alternatiewe geldeenhede. Bitcoin het die eerste gedesentraliseerde algoritmunt in 2009 geword.[2] Sederdien is talle nuwe kriptogeldeenhede geskep. Die algoritmunte wat na Bitcoin gespek is word in Engels dikwels altcoins genoem, 'n verkorting van bitcoin alternative. Die naam algoritmunt is 'n samevoegsel van algoritme en munt.[3][4]

Agtergrond[wysig | wysig bron]

Algoritmunte is op kriptografie (versleutelingsstelsels) gebaseer en gaan gepaard met 'n skema wat gebruik word om die geld te genereer, die egheid te kontrolleer en om daarmee te handel. In der waarheid ontstaan algoritmunte as gevolg van 'n versleutelde grootboek waarin alle transaksies gestoor word.

Elke keer wanneer 'n transaksie plaasvind, word dit tesame met ander intydse transaksies in versleutelde vorm in 'n sogenaamde blok gebondel wat aan die vorige, mees onlangse blok aangeheg word. So word 'n ketting van blokke gevorm, wat begin by die heel eerste transaksie wat gedoen is. Hierdie blokketting vorm die tegniese daarstelling van die gedesentraliseerde grootboek wat alle transaksies bevat. Die grootboek word dus aanhoudend met 'n nuwe blokke versleutelde transaksies uitgebrei. Die grootboek (en onderliggende blokketting) word dus konstant groter soos wat mense transaksies doen.

Werkswyse[wysig | wysig bron]

'n Rekenaarbedienerboerdery waar algoritmunte gemyn word.

Algoritmunte gebruik verskillende skemas om gedesentraliseerde konsensus te bereik en 'n tydstempel af te druk, om sodoende op geen vertroude derdeparty hoef staat te maak wanneer transaksies aan die blokketting grootboek aangeheg word nie.

Bewys van arbeid[wysig | wysig bron]

In hierdie skema word die voorreg (en gepaardgaande werk en besoldiging) om die blok-ketting met 'n nuwe blok transaksies uit te brei aan die eerste sogenaamde "mynwerker" toegeken wat 'n baie moeilike wiskundige faktoriseringsprobleem oplos.

Hierdie faktoriseringsprobleem kan slegs met die brute berekeningskrag van 'n rekenaar gedoen word en kan 'n beduidende hoeveelheid tyd duur. Verskillende myners kompeteer dus met mekaar om te kyk wie hierdie probleem eerste kan oplos. Die myner wat dit eerste oplos ontvang gewoonlik 'n betaling in die betrokke kriptografiese geldeendheid, of bekom die reg om nuwe algoritmunte te munt.

Die mees wydgebruikte bewys-van-arbeid skemas is op die SHA-256 (Secure Hash Algorithm) algoritme gebaseer en is bekendgestel deur Bitcoin en die scrypt algoritme, wat deur geldeenhede soos Litecoin gebruik word bekendgestel.[5]

Bewys van aandeel[wysig | wysig bron]

Die bewys-van-aandeel (Proof of stake) metode om 'n algoritmunt en gepaardgaande netwerk te beveilig en om verspreide konsensus te bekom werk deur gebruikers te vra om te bewys dat hulle 'n sekere aandeel van die geldeenheid besit. Dit is dus 'n anders as die bewys-van-werk metode waardeur moeilike faktoriseringsprobleme opgelos word om elektroniese transaksies vas te lê. Hierdie skema is grootliks afhanklik van die algoritmunt se implementasie en daar is tans geen standaardvorm daarvoor nie.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Andy Greenberg (20 April 2011). "Crypto Currency". Forbes.com. Verkry op 8 Augustus 2014. 
  2. Sagona-Stophel, Katherine. "Bitcoin 101 white paper" (PDF). Thomson Reuters. 
  3. Wilmoth, Josiah. "What is an Altcoin?". cryptocoinsnews.com. Verkry op 4 Maart 2015. 
  4. "Altcoin". Investopedia. Verkry op 8 Januarie 2015. 
  5. Wary of Bitcoin? A guide to some other cryptocurrencies, ars technica, 26-05-2013