Anastas Mikojan

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Анастас Иванович Микоян.jpg

Anastas Ivanovich Mikojan (Armeens: Անաստաս Հովհաննեսի Միկոյան; Russies: Анаста́с Ива́нович Микоя́н; Engels: /miːkoʊˈjɑːn/; 25 November 1895 - 21 Oktober 1978) was 'n Sowjet-rewolusionêr, oud-Bolsjewist en staatsman tydens die mandate van Lenin, Stalin, Chroesjtsjof en Brezjnef. Hy was die enigste Sowjet-politikus wat daarin geslaag het om op die hoogste vlakke van mag binne die Kommunistiese Party van die Sowjetunie te bly, aangesien daardie mag tussen die Sentrale Komitee en die Politburo, vanaf die laaste dae van Lenin se bewind, in die hele tyd van Stalin geswik het. en Chroesjtsjof, tot sy rustige aftrede na die eerste maande van Brezjnef se bewind.

Mikojan het 'n vroeë bekeerling tot die Bolsjewistiese saak geword. Hy was 'n sterk ondersteuner van Stalin in die onmiddellike na-Lenin-jare. Tydens Stalin se bewind het Mikojan verskeie hoë regeringsposte beklee, waaronder die van Minister van Buitelandse Handel. Aan die einde van die bewind van Stalin begin Mikoyan guns by hom verloor, en in 1949 verloor Mikojan sy jarelange pos as minister van buitelandse handel. In Oktober 1952 het Stalin op die 19de Partykongres selfs Mikoyan kwaad aangeval. Toe Stalin in 1953 sterf, neem Mikojan weer 'n leidende rol in beleidmaking. Hy steun Chroesjtsjof en sy de-stalinisasiebeleid en word eerste adjunk-premier onder Chroesjtsjof. Mikojan se posisie onder Chroesjtsjof het hom die tweede magtigste figuur in die Sowjetunie destyds gemaak.

Mikojan het verskeie sleutelreise na die kommunistiese Kuba en na die Verenigde State onderneem, en 'n belangrike statuur op die internasionale diplomatieke toneel verwerf, veral met sy vaardigheid om sagte mag uit te oefen om die Sowjetbelange te bevorder. In 1964 word Chroesjtsjof gedwing om uit te tree in 'n staatsgreep wat Brezhnev aan bewind gebring het. Mikojan was voorsitter van die Presidium van die Hoogste Sowjet, die nominale staatshoof, vanaf 1964 tot sy gedwonge aftrede in 1965.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]