António de Oliveira Salazar

António de Oliveira Salazar
Amptelike portret, c. 1968
Eerste Minister van Portugal
Ampstermyn 5 Julie 1932 – 27 September 1968
President	Óscar Carmona Self (waarnemend) Francisco Craveiro Lopes Américo Tomás
Voorafgegaan deur	Domingos Oliveira
Opgevolg deur	Marcelo Caetano
Minister van Verdediging
Ampstermyn 13 April 1961 – 4 Desember 1962
Leier	Self
Voorafgegaan deur	Júlio Botelho Moniz
Opgevolg deur	Manuel Gomes de Araújo
Minister van Buitelandse Sake
Ampstermyn 6 November 1936 – 6 November 1947
Leier	Self
Voorafgegaan deur	Armindo Monteiro
Opgevolg deur	José Caeiro da Mata
Minister van Oorlog
Ampstermyn 11 Mei 1936 – 6 September 1944
Leier	Self
Voorafgegaan deur	Abílio Passos e Sousa
Opgevolg deur	Fernando Santos Costa
Minister van Finansies
Ampstermyn 27 April 1928 – 28 Augustus 1940
Leier	José Vicente de Freitas Artur Ivens Ferraz Domingos Oliveira Self
Voorafgegaan deur	José Vicente de Freitas
Opgevolg deur	João Pinto da Costa Leite
Persoonlike besonderhede
Gebore	António de Oliveira Salazar 28 April 1889 Vimieiro, Santa Comba Dão, Koninkryk van Portugal
Sterf	27 Julie 1970 (op 81) Lissabon, Portugese Republiek
Nasionaliteit	Portugees
Politieke party	Nasionale Unie (1930–1970)
Alma mater	Universiteit van Coimbra (PhD)
Professie	Ekonomieprofessor
Religie	Katoliek
Handtekening

António de Oliveira Salazar (/sələˈzɑːr/; Portugees: [ɐ̃ˈtɔniu dɨ oliˈvɐjɾɐ sɐlɐˈzaɾ]; 28 April 1889 - 27 Julie 1970) was 'n Portugese staatsman wat van 1932 tot 1968 premier van Portugal was. Hy was verantwoordelik vir die Estado Novo ('Nuwe Staat'), die korporatistiese outoritêre regering wat Portugal tot 1974 regeer.

Salazar, 'n opgeleide ekonoom, het die openbare lewe binnegegaan met die steun van president Óscar Carmona na die Portugese staatsgreep van 28 Mei 1926, aanvanklik as minister van finansies en later as premier. Teenoor demokrasie, kommunisme, sosialisme, anargisme en liberalisme was Salazar se bewind konserwatief en nasionalisties van aard. Salazar distansieer hom van fascisme en Nazisme, wat hy gekritiseer het as 'n 'heidense keiserisme' wat nie wettige of morele grense erken het nie. Salazar het Katolisisme bevorder, maar het aangevoer dat die rol van die kerk sosiaal, nie polities was nie, en die Concordat van 1940 beding het. Een van die leuses van die Salazar-regime was "Deus, Pátria e Família" (wat beteken "God, vaderland en familie" ").

Met die Estado Novo wat hom in staat gestel het om omvangryke politieke magte uit te oefen, het Salazar sensuur en 'n veiligheidsdiens (die PIDE) gebruik om die opposisie te beëindig, veral wat verband hou met die kommunisme. Hy het Francisco Franco in die Spaanse Burgeroorlog ondersteun en 'n sleutelrol gespeel om Portugal en Spanje neutraal te hou tydens die Tweede Wêreldoorlog, terwyl hy steeds hulp en hulp aan die Geallieerdes verleen het. Ondanks die feit dat hy geen demokrasie was nie, het Portugal onder sy bewind deelgeneem aan die stigting van belangrike internasionale organisasies. Portugal was in 1949 een van die 12 stigterslede van die Noord-Atlantiese Verdragsorganisasie (NAVO), het in 1950 by die Europese betalingsunie aangesluit en was in 1960 een van die stigterslede van die Europese Vryhandelsvereniging (EFTA), en 'n stigterslid lid van die Organisasie vir Ekonomiese Samewerking en Ontwikkeling in 1961. Portugal het onder sy bewind ook in 1962 by die Algemene Ooreenkoms vir Tariewe en Handel aangesluit, en die Portugese Koloniale Oorlog begin. Die leer van Pluricontinentalismo (plurikontinetalisme) was die basis van sy territoriale beleid, 'n opvatting van die Portugese Ryk as 'n verenigde staat wat oor verskeie kontinente strek.

Die Estado Novo het in duie gestort tydens die Angelier-rewolusie van 1974, vier jaar na Salazar se dood. Evaluerings van sy regime het gevarieer, met ondersteuners wat die uitkomste daarvan prys en kritici het die metodes daarvan veroordeel. Daar is egter 'n algemene konsensus dat Salazar een van die invloedrykste figure in die Portugese geskiedenis was. In onlangse dekades maak Portugese geskiedkundiges gebruik van nuwe bronne en metodes om die diktatorskap wat 48 jaar geduur het, beter te verstaan.

Persoonlike lewe

Salazar is op 28 April 1889 gebore, agt dae ná Adolf Hitler en presies 48 jaar voor Saddam Hoessein.

Hy het nooit getrou nie; hy het geen bekende nageslag nie. Soos Adolf Hitler, was die openbare persepsie van Salazar dié van ’n man wat volkome aan die nasie toegewy was, amper ’n monnik, ver verwyder van vroulike versoekings, en sensuur het hierdie beeld gehandhaaf. Dit is egter nie die waarheid nie. Salazar het verskeie liefdesverhoudings gehad, alhoewel hy bang was om verlief te raak.

Eksterne skakels

• Wikimedia Commons het meer media in die kategorie António de Oliveira Salazar.