Appalache

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Ligging van die Appalachiese Gebergte in Noord-Amerika.
Die Appalachiese Gebergte in Noord-Carolina.
Mount Mitchell

Die Appalache-bergreeks of Appalachiese Gebergte[1] is 'n lang bergreeks in Noord-Amerika. Die bergreeks is deels in Kanada, maar grotendeels in die noordooste van die Verenigde State van Amerika geleë. Dit strek oor 'n lengte van 1 500 myl vanaf die eiland Newfoundland in Kanada tot in die middel van Alabama in die VSA. Die individuele berge is gemiddeld 900 meter (3 000 voet) hoog. Die hoogste is Mount Mitchell in Noord-Carolina (2 037 m of 6 684 voet). Mount Mitchell is die hoogste punt in die VSA oos van die Mississippirivier, asook die hoogste punt in die ooste van Noord-Amerika.

Vandag is die Appalache slegs die afgetakelde oorblyfsels van 'n eens enorme bergreeks. Die berge is omtrent 480 miljoen jaar gelede gedurende die Ordovisium-tydperk gevorm en was destyds omtrent so hoog soos die Alpe en die Rotsgebergte.[2][3]

Die Appalachiese Staproete is 'n lang staproete wat byna oor die volle lengte van die bergreeks strek. Die gebied bevat talle steenkoolvelde.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8
  2. "The mountains that froze the world". AAAS. Verkry op 2012-04-04. 
  3. "Geology of the Great Smoky Mountains". usgs. Verkry op 2012-04-04. 

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

Koördinate: 40°00′0″N 78°00′0″W / 40.00000°N 78.00000°W / 40.00000; -78.00000