Asterix die Galliër

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Astérix le Gaulois (ook in Afrikaans uitgegee as Asterix die Galliër) is die eerste strokiesverhaal uit die Asterix-strokiesreeks deur René Goscinny en Albert Uderzo. Die boek stel die bekendste Asterix-reeks karakters bekend, waaronder Asterix en Obelix. Die film met dieselfde naam is in 1967 vrygestel en volg die verhaal van die strokiesprent noukeurig. In teenstelling met die latere boeke, is die fokus in hierdie storie meer op die karakter Asterix en Obelix is slegs 'n bykarakter. Asterix die Galliër is in 1999 aangewys as nommer 23 van die Le Monde se 100 boeke van die eeu, onder talle literêre werke.

Inhoud[wysig | wysig bron]

Asterix & Obelix muurskildery. Ligging: Buanderiestraat 33/35, Brussel.

Dit is die jaar 50 vC. Byna die totale Gallië is beset deur die Romeinse leër. Slegs 'n klein dorpie aan die kus bied nog weerstand. Die Centurion Caius Bonus wil uitvind waarom hierdie Galliërs die Romeine die hoof kan bied. Hy stuur 'n spioen na die dorp, Caligula Minus, wat ontdek dat die Galliërs 'n towerdrankie drink wat hulle supermenslike krag gee. Hierdie towerdrankie kan slegs deur die druïde Kasterolix, gemaak word. Wanneer hy dit hoor, bedink Bonus-planne om Kasterolix te vang, hom te dwing om die towerdrankie te maak, en dan hierdie drank te gebruik om Julius Caesar van die troon te beroof.

Die Romeine vang Kasterolix, wat nie beweeg kan word deur mooi beloftes of vreeslike marteling nie. Asterix, wat aanvanklik die druïde wou bevry, het hom oorgegee aan die Romeine, maar saam met Kasterolix het hy 'n plan ontwikkel om Caius Bonus te ondermyn. Hy het die Romeine toegelaat om in die waan mee te werk en allerhande bestanddele te versamel (en stuur die Romeine uit om buite seisoen te soek na aarbeie). In plaas van die towerdrankie, maak hy egter 'n drankie wat die hare van die Romeine vinnig laat groei, en ondanks al die progings van sny en skeer, kry almal 'n lang baard en hare. Die Centurion smeek Kasterolix vir 'n teenmiddel, na hy amper tot waansin gedryf word, toe Asterix hom die heel tyd met woorde wat verwys na hare of baard, beantwoord. Uiteindelik kry Caius Bonus sy teenmiddel (in werklikheid 'n eenvoudige groentesop), maar terselfdertyd maak die druïde 'n bietjie towerdrank vir Asterix in 'n klein ketel. Hiermee poog die twee 'n ontsnappingspoging, maar dit misluk deur die ingryping van 'n groot leër van Romeine wat die kamp afsluit.

Julius Caesar self is deel van hierdie nuut aangekomde Romeine. Hy hoor van Asterix wat Caius Bonus beplan. Bonus word in hegtenis geneem, en as 'n erkenning vir die oordrag van hierdie inligting, laat Caesar Asterix en Kasterolix toe om te gaan, maar met die vaste belofte dat "hulle mekaar nie sal uit die oog sal verloor nie".Die verhaal eindig met Kasterolix en Asterix, wat deur Obelix verwelkom word met hul terugkeer en 'n groot fees (met Liederlix om vir die meegaande musiek sorg).

Ontwikkeling[wysig | wysig bron]

Omdat dit die eerste boek is, is baie van die karakters en situasies nog in 'n ontwikkelingsfase. Daarom is daar 'n paar verskille tussen hierdie storie en die latere strokiesprente, en daar is party foute in die storie self:

• Die tweede bevelvoerder van die Romeinse leër verander skielik na 'n paar bladsye.

• Obelix het 'n baie beperkte rol in hierdie boek.

• Kasterolix woon in hierdie boek in 'n grot buite die Galliese dorp.

• Asterix en die inwoners blyk voortdurend 'n dosis towerdrank te gebruik, terwyl in latere stories die drank slegs vir noodgevalle gebruik word en dan brou Kasterolix 'n ketel daarvan.

• Drukhominneblix (nie genoem by sy naam nie) lyk anders in hierdie storie en bewerk metaal met sy hande.

• Liederlix is aan die einde van die storie met die ander inwoners by die bankettafel. In hierdie storie speel hy ook nie 'n harp nie, maar 'n doedelsak en 'n vreemde soort viool. Uderzo het later gesê dat hy nie geweet het watter musiekinstrumente die Galliërs gehad het nie.

• Julius Caesar het 'n heeltemal ander gesig op die eerste bladsy van die storie as in die res van die ander stories: 'n ronde kop met lang neus, groot ken en groot oë. Wanneer hy aan die einde verskyn, het hy skielik 'n lang gesig met gebroke neus en klein oë.

Karakters[wysig | wysig bron]

• Asterix, held van die storie en die slimste vegter van die dorp.

• Obelix, die menhirvervaardiger van die dorp.

• Kasterolix, die Druïde, wat nog in 'n grot buite die dorp woon.

• Allamapstix, die dorpshoof.

• Caius Bonus, die ambisieuse centurion van Petitbonum.

• Marcus Gribus (in die oorspronklike vertaling Marcus Sacapus), die decurio van Petitbonum.

• Drukhominneblix, die grofsmid van die dorp.

• Caligula Mincucelus (oorspronklik Caligula Minus), die klein, swak Romeinse gedwing tot 'n spioen genaamd Caligulaminix.

• Die goedgelowige beeshandelaar wat dit betreur om sy osse te verkoop. Danksy Asterix, het hy verander na 'n wa-handelaar en word deur hom in Petitbonum ingesmokkel.

• Tullius Octopus, die patrollieleier wat opdrag gegee word om Kasterolix in hegtenis te neem. Caligulaminus behoort aan sy eenheid.

• Liederlix, die minnesanger. Sing nie maar lei die dans.

Bronne[wysig | wysig bron]