Bagdad-battery

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
’n Tekening van die drie dele van ’n Bagdad-battery.

Die Bagdad-battery of Partiese battery is ’n stel van drie artefakte wat saam op ’n argeologiese terrein ontdek is: ’n keramiekpot, ’n koperbuis en ’n stuk yster. Dit is gevind by die hedendaagse Khujut Rabu in Irak, naby die metropolis van Ktesifon, die hoofstad van die Partiese (150-223 n.C. en Sassanidiese (224-650 n.C.) Ryk, en dit dateer vermoedelik van een van dié tydperke.

Die oorsprong en doel daarvan is onseker. ’n Hipotese bestaan dat dit as ’n galvaniese sel gedien het en moontlik gebruik is vir elektroplatering, maar geen elektries geplateerde voorwerpe uit dié tydperke is bekend nie. ’n Alternatiewe verduideliking is dat dit gebruik is vir die berging van heilige boekrolle.

Beskrywing[wysig | wysig bron]

Die artefakte bestaan uit ’n terracottapot van sowat 130 mm met ’n silinder wat van ’n opgerolde kopervel gemaak is, en daarin is ’n enkele ysterstaaf. Die bokant van die ysterstaaf is met bitumen van die koper geïsoleer, en die staaf en silinder pas baie mooi in die opening van die pot. Die kopersilinder is nie waterdig nie en as die pot met ’n vloeistof gevul sou word, sou dit die ysterstaaf ook omring het. Die artefakte was aan die weer blootgestel en is geroes.

Die Duitse argeoloog Wilhelm König, wie se span die voorwerpe ontdek het, het gedink dit kom uit die Partiese Ryk, maar volgens St. John Simpson van die Britse Museum se departement Nabye Ooste is hulle uitgrawings en konteks nie goed aangeteken nie en is daar min bewyse dat dit van dié tyd dateer. Boonop is die pot se styl Sassanidies.[1][2]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Frood, Arran (27 Februarie 2003). "Riddle of 'Baghdad's batteries'". BBC News. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 Maart 2012. Besoek op 6 April 2012.
  2. Paul T. Keyser, "The Purpose of the Parthian Galvanic Cells: A First-Century A.D. Electric Battery Used for Analgesia", Journal of Near Eastern Studies, vol. 52, no. 2, pp. 81–98, April 1993.

Skakels[wysig | wysig bron]