Canon EF-lenspassing

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
'n EF-lens se verskillende kontroles en funksies

Sedert 1987 is die EF lenspassing die standaard-lenspassing van die Canon EOS-familie van film- en digitale SLR kameras. EF staan vir "Electro-Focus": outomatiese fokus op EF lense word hanteer deur 'n toegewyde elektriese motortjie wat in die lens ingebou is. Meganies, is dit 'n bajonet-stylpassing, en al die kommunikasie tussen die kamera en die lens vind plaas deur middel van elektriese kontakte; daar is geen meganiese hefbome of knoppies nie.

Canon het die EF-S lenspassing in 2003 vrygestel, 'n afgeleide van die EF wat slegs bedoel is vir digitale EOS-kameras met 'n APS-C sensor. EF-lense kan gemonteer word op die EF-S kasse, maar EF-S lense kan nie op EF-kasse gemonteer word nie, in teenstelling met Nikonlense wat aan al die Nikonkasse gemonteer kan word. In Oktober 2012 het Canon die EF-M lenspassing vrygestel, 'n afgeleide uitsluitlik ontwerp vir spieëllose verwisselbare lenskameras (MILCs) met APS-C sensors. EF en EF-S lense kan gemonteer word op EF-M kasse via die opsionele passtuk genaamd EF-EOS M.[1]

Canon beweer hy het sy 100-miljoenste EF-reeks verwisselbare lens (insluitend vir kameras van ander maatskappye) vir EOS-kameras op 22 April 2014 geproduseer,[2] en sy 120-miljoenste EF-lens op 26 Augustus 2016.[3]

Die EF-reeks sluit meer as negentig lense in. Die EF-reeks beskik oor fokuspunte van 8 tot 1200 mm. Die EF-M lenspassing is in twee lense beskikbaar, 'n 22 mm eerste en 'n 18–55 mm zoemlens.[1] Meeste EF-lense sluit spesiale funksies in, soos Canon se ultrasoniese motor (USM), 'n beeldstabiliseringstelsel (IS), diffraksie-optika (DO) en, veral vir die L-reekslense, fluoriet en asferiese lenselemente.

Sien ook[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal.