Cecilia (heilige)

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Cecilia
’n Beeld van die betrokke persoonlikheid.
Sint Cecilia deur Guido Reni, 1606[1]

Gebore onbekend
Oorlede omstreeks 230 na Christus.

Cecilia (Cecilia word ook gespel Cecily; 3de eeu n.C., Rome [Italië]; feesdag - 22 November) is die beskermheilige van musiek, een van die bekendste Romeinse martelaars van die vroeë kerk, en histories gesien een van die mees bespreekte martelaars en heiliges. Volgens ‘n laat-5de eeuse legende, was sy ‘n adelike Romeinse burger wat as kind haar maagdelikheid aan God beloof het. Toe sy teen haar wil getroud was met die toekomstige Valerian (heilige), wat toe nog ‘n heiden was, het sy hom vertel dat ‘n engel van God wou hê dat sy ‘n maagd moet bly. Hy het hierop belowe om die wens te eerbiedig indien hy toegelaat sou word om die engel te sien. In antwoord hierop het sy gesê dat hy die engel sou kon waarneem indien hy gedoop sou word. By sy terugkeer van die doop af het hy op Cecilia afgekom waar sy in gesprek met die engel was. Sy het daarna sy broer Tiburtius bekeer, wat ook die engel gesien het. Beide mans sou voor haar, as martelaars sterf. Sy het haar besittings aan die armes uitgedeel, wat die Romeinse prefek Almachiusm ontstig en woedend gemaak het, waarna hy beveel het dat sy verbrand word. Toe dit egter wou voorkom asof die vlamme haar nie skade berokken nie, was sy onthoof. Cecilia was begrawe in die katakombe van die heilige Callistus naby Rome. Aan die begin van die 9de eeu het Pous Paschalis I haar relieke in die katakombe van die heilige Praetextatus ontdek, en dit na ‘n basiliek in Trastevere, Rome laat neem wat na haar vernoem is. Sy het die beskermheilige van musici en musiek geword. In kuns word sy dikwels voorgestel terwyl sy die orrel bespeel.[2]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Sint Cecilia deur Guido Reni
  2. "Cecilia, Saint." Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Ultimate Reference Suite. Chicago: Encyclopædia Britannica, 2012.