Chasare

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Xəzər Xaqanlığı
Chasare-khaganaat
The Monogram of Kubrat.png
650 – 969

Ligging of Chasare
Die Chasare-ryk op die hoogtepunt van sy magsuitbreiding
Hoofstad Balanjar (ca. 650–720)
Samandar (720's–750)
Atil (750–ca. 965–969)
Taal/Tale Chasaries
Regering Monargie
Khagan
 - 618–628 Tong Yabghu
 - 9de eeu Bulan
 - 9de eeu Obadiah
 - 9de eeu Zachariah
 - 9de eeu Manasseh
 - 9de eeu Benjamin
 - 10de eeu Aäron
 - 10de eeu Josef
 - 10de eeu Dawid
 - 11de eeu Georgios
Historiese tydperk Middeleeue
 - Stigting 650
 - Ontbinding 969
Oppervlakte
 - 850[1] 3 000 000 km2
1 158 306 sq mi
Bevolking
 - 7de eeu[2] skatting 1 400 000 
Geldeenheid Jarmak

Die Chasare (soms ook gespel as Chazare; Hebreeus: Koesarim כוזרים; Turks: Hazarlar; Grieks: Χάζαροι; Russies: Хазары; Tartaars: Xäzärlär; Farsi: خزر; Latyn: Gazari of Cosri) was 'n oorspronklik nomadiese en later halfnomadiese Turkvolk in Sentraal-Asië.[3]

In die 7de eeu n.C. het die Chasare 'n onafhanklike khaganaat in die noordelike Kaukasus aan die kus van die Kaspiese See gestig. Vanaf die 8ste tot die vroeë 9de ee het die Joodse godsdiens 'n sentrale rol in die religieuse lewe van die Chasare gespeel. Dit is tans vir geskiedkundiges nie duidelik of die nuwe geloof slegs deur 'n dun bolaag aangeneem is of moontlik ook deur die res van die bevolking beoefen is nie. Volgens oorlewerings was daar egter ook aanhangers van die Christendom en Islam.

Die Chasare was belangrike bondgenote van die Bisantynse Ryk in sy stryd teen die Sassaniede-ryk en die Arabiese kalifate. Veral danksy hul internasionale handelsbetrekkinge het die Chasare tot 'n streeksmoondheid ontwikkel wat op die hoogtepunt van hul magsuitbreiding groot dele van die huidige Suid-Rusland, die weste van die latere Kasakstan, die oostelike Oekraïne, dele van die Kaukasusgebied en die Krimskiereiland oorheers het.

Hul mag is teen die einde van die 10de eeu deur die Kiëf-Roes gebreek, en hulle het hierna uit die geskiedenis verdwyn. Hipoteses waarvolgens 'n groot deel van die Chasare met die Joodse bevolking van Oos-Europa versmelt het, is nie deur genetiese ondersoeke gestaaf nie.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. (Desember 2006) “East-West Orientation of Historical Empires”. Journal of world-systems research 12 (2). Besoek op 16 September 2016.
  2. Herlihy 1972, pp. 136–148; Russell1972, pp. 25–71. This figure has been calculated on the basis of the data in both Herlihy and Russell's work.
  3. René Grousset: Die Chazaren, in: Die Steppenvölker, München 1970, bl. 255; Harald Haarmann: Chasaren, artikel in: Lexikon der untergegangenen Völker, München 2005, bl. 79; Chasaren: Artikel in: Bertelsmann Lexikon, boekdeel 2, Gütersloh: Bertelsmann Lexikon-Verlag 1984, bl. 208

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]