Dimetielselenied

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Eienskappe

Algemeen

Naam Dimetielselenied 
IUSTC-naam metielselanielmetaan[1]
Struktuurformule van
Dimethyl-telluride-3D-balls.png
Chemiese formule (CH3)2Se
Molêre massa 109,963471 [g/mol]
CAS-nommer 593-79-3  
Voorkoms Stinkende vloeistof  
Reuk knoffelrig [1]
Fasegedrag
Smeltpunt -87,2 °C [1]
Kookpunt 57 °C [1]
Digtheid 1,4077 [g/cm3] (15  °C) [1]
Oplosbaarheid 24,4 [mg/g] in water [1]
oplosbaar in etanol 
Henry se konstante 143 kPa kg /mol-1, 0,144 kPa m3/mol[2]

Suur-basis eienskappe

pKa

Veiligheid

Flitspunt 0 °C[3] 
LD50 4 g/kg (muis), 2,1 g/kg (rot)[3] 
LC50 88,5 g/m3 (muis), 103 g/m3 (rot)[3]

Tensy anders vermeld is alle data vir standaardtemperatuur en -druk toestande.

 

Dimetielselenied is 'n chemiese verbinding met die formule (CH3)2Se. Dit is die dimetiel-ester van waterstofselenied H2Se en dit is 'n vlugtige, kleurlose, stinkende vloeistof wat 'n sterk knoffelrige reuk het.

Die stof kan uit natriumselenied en 'n metielsulfaat vervaardig word volgens die reaksie:[4]

Dit is in dieremodelle vasgestel dat seleen 'n kankervoorkomende werking het, maar die aktiewe vorme van die element is nie bekend nie, en die rol van hierdie verbinding is nie duidelik nie.[1]

Rotte wat met selenaat ingespuit is, stel die stof in hul asems vry en die organismes Scopulatiopis brevicaulis en Aspergillus niger doen dit ook wanneer selenaat of seleniet by hulle voeding gevoeg word.[5] Die stof speel 'n rol in die vervlugtiging van seleen uit die grond, omrede dit deur bakterieë vrygestel kan word.[2] In die atmosfeer het die molekule net 'n kort lewensduur (ure) omdat dit met hidroksiel- of nitraatradikale en osoon sal reageer.[6]Die stof word gebruik as standaard in 77Se – kernspinresonansie.[7]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 "pubchem.ncbi" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 21 Maart 2016.
  2. 2,0 2,1 Physicochemical Properties of Dimethyl Selenide and Dimethylselenide and Dimethyldiselenide U. Karlson, W.T. Frankenberger, Jr, W.F. SpenCer J. Chem Eng. Data, 1994, 39, 608-610
  3. 3,0 3,1 3,2 "MSDS OSHA/ANSI" (PDF).
  4. Selenium: Geobotany, Biochemistry, Toxicity, and Nutrition Irene Rosenfeld, Orville A. Beath, Academic Press, 2013, ISBN 1-4832-7590-6, ISBN 978-1-4832-7590-1
  5. Biochemistry of Selenium, Deel 2 van Biochemistry of the Elements, Raymond Shamberger, Springer Science & Business Media, 2012, ISBN 1-4684-4313-5, ISBN 978-1-4684-4313-4
  6. "scorecard selenium compounds" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 November 2019.
  7. The use of dimethyl selenide as a chemical shift reference in 77Se NMR spectroscopy, N.P Luthra, R.B Dunlap, J.D Odom , Journal of Magnetic Resonance (1969), 52(2), April 1983, 318-322