Europa (maan)

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Europa   
Europa
Europa, soos waargeneem deur die Galileo-wenteltuig op 7 September 1996.
Ontdekking
Ontdek deur Galileo Galilei
Datum 7 Januarie 1610[1]
Alternatiewe name Jupiter II
Wentelbaaneienskappe[2]
Periapside 664 862 km
Apoapside 676 938 km
Wentelbaanradius 670 900 km[3]
Eksentrisiteit 0,009[3]
Wentelperiode 3,551181 dae[3]
Gem. omwentelingspoed 13,740 km/s[3]
Inklinasie 0,470° (tot Jupiter se ewenaar)[3]
Satelliet van Jupiter
Fisiese eienskappe
Gem. radius 1569 km
(0,245 Aardes)[3]
Oppervlakte 3,09×107 km2
(0,061 Aardes)
Volume 1,593×1010 km3
(0,015 Aardes)
Massa 4,80×1022 kg
(0,008 Aardes)[3]
Gem. digtheid 3,01 g/cm3[3]
Oppervlak-
aantrekkingskrag
1,314 m/s2
(0,134 g)
Ontsnapping-
snelheid
2,025 km/s
Rotasieperiode sinchronies
Aksiale neiging 0,1°[4]
0,67 ± 0,03[5]
Oppervlak-temp.
   Oppervlakte
min gem. maks
~50 K[6] 102 K 125 K
Skynmagnitude 5,29 (opposisie)[5]
Atmosfeer
Oppervlakdruk 0,1 µPa
(10-12 bar)[7]


Die orbitale resonansies van Ganymedes, Europa en Io.
Vergelyking in grootte met die Aarde

Europa (Grieks: Ευρώπη; ook Jupiter II) is die vierde grootste maan van die planeet JupiterIo, en ook die sesde grootste maan in die sonnestelsel ná die Aarde se Maan. Europa is bekend vir sy yskors, onder dié 'n oseaan uit water met 'n diepte van 100 km vermoed word. Die vier Galileiaanse mane is met 'n teleskoop sigbaar. In vergelyking met die ander Galileiaanse mane het Europa 'n baie ligte oppervlak met 'n Albedo van 0,68, wat beteken, dat 68% van die ontvangene sonlig weerspieël word.

Galileo Galilei het die maan se bestaan op 7 Januarie 1610 geregistreer, saam met die drie ander Galileiaanse mane Callisto, Ganymedes en Io. Die maan is vernoem ná Europa, 'n dogter van die Fenisiesekoning Agenor en sy vrou Telephassa, 'n nimf en 'n geliefde van Zeus in die Griekse mitologie.

Verwysings[wysig]

  1. Blue, Jennifer (9 November 2009). “Planet and Satellite Names and Discoverers”. USGS. URL besoek op 2010-01-13.
  2. JPL HORIZONS solar system data and ephemeris computation service”. Solar System Dynamics. NASA, Jet Propulsion Laboratory. URL besoek op 2007-08-10.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 Overview of Europa Facts”. NASA. URL besoek op 2007-12-27.
  4. Bills, Bruce G. (2005). “Free and forced obliquities of the Galilean satellites of Jupiter”. Icarus 175 (1): 233–247. DOI:10.1016/j.icarus.2004.10.028.
  5. 5,0 5,1 Yeomans, Donald K. (2006-07-13). “Planetary Satellite Physical Parameters”. JPL Solar System Dynamics. URL besoek op 2007-11-05.
  6. McFadden, Lucy-Ann; Weissman, Paul; and Johnson, Torrence (2007). The Encyclopedia of the Solar System. Elsevier, 432. ISBN 0-12-226805-9. 
  7. McGrath (2009). “Atmosphere of Europa”,In Pappalardo, Robert T.; McKinnon, William B.; and Khurana, Krishan K.: Europa. University of Arizona Press. ISBN 0-8165-2844-6.