Geeldikkop

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Geeldikkop is 'n ernstige fotodinamiese siekte by Afrikaskape en -bokke, wat gevoelig word vir sonlig deur die vreet van 'n plant, die duwweltjie.[1]

Die diere ontwikkel geelsug en edeem van die kop. Die gifstof verstop die lewer se galbuise. Hul vel raak liggevoelig en hulle soek skaduwee op. As diere herstel, kan hul velle verhard en afdop.[2]

Die oorsaak van die vergiftiging is 'n steroïed, saponien, in die plant. As die plant verlep, word hierdie stof omgesit in diosgenien, wat weer ander stowwe oplewer soos epismilagenien en episarsasapogenien. In die skaap se lewer reageer dit met glukoronsuur en die epismilagenien- en episarsasapogenienglukoriniede vorm met kalsium onoplosbare soute wat as kristalle in die galbuis neerslaan en dit verstop. 'n Ander probleem is dat die verlepte plant dikwels deur swamme soos Pithomyces chartarum aangetas word wat 'n stof produseer wat ekseem kan veroorsaak. [3]

Verwysings[wysig | wysig bron]