Georg Simon Ohm

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Georg Simon Ohm

Georg Simon Ohm (16 Maart 1787 - 6 Julie 1854) was 'n Duitse fisikus wat die wette vir die vloei van elektriese stroom deur weerstande (resistors) geformuleer het. Aangesien hy 'n hoogleraar in die wiskunde was, is sy werk nie dadelik erken nie en hy moes lank wag voordat sy wette aanvaar is.

Ohm het in 1817 'n hoogleraar in die wiskunde geword. Hy het egter 'n lewendige belangstelling in die fisika gehad en hom veral toegespits op elektrisiteit. In 1827 het hy ʼn werk, Die galvanische Kette, mathematisch bearbeitet ("Die matematiese ondersoek van die galvaniese stroomkring"), gepubliseer wat 'n groot invloed op die teorie en die toepassings van elektriese stroom uitgeoefen het. Niemand wou hom egter erkenning vir sy werk gee nie, aangesien hy as 'n wiskundige en nie 'n fisikus nie beskou is.

Dit het Ohm so gehinder dat hy uit sy pos by die universiteit bedank en 'n pos by 'n tegniese kollege aanvaar het. In 1841 het die Royal Society of London Ohm se wet amptelik aanvaar en die Copley-medalje aan hom toegeken. Dit het hom opnuut gemotiveer om verdere navorsing in verband met elektrisiteit te doen. Ohm se wet lui dat die stroom wat deur 'n resistor vloei direk eweredig is aan die spanning oor die resistor en omgekeerd eweredig aan die waarde van die resistor:

I = V/R, waar I die stroom in ampére, V die spanning in volt en R die weerstand in ohm is. Dit beteken dat wanneer ʼn resistor van 6 ohm (Ω) byvoorbeeld aan 'n spanningsbron van 12 V verbind word, 'n stroom van 2 A deur die resistor sal vloei:

I =    = = 2 A

Hieruit kan afgelei word dat hoe hoër die resistor se waarde word, hoe kleiner word die stroom deur die resistor. Die eenheid vir elektriese weerstand, die ohm (Ω), is dan ook na Ohm vernoem, en word vandag algemeen in elektriese werk gebruik. Benewens die Griekse omega, word dit dikwels ook met die simbole R of E aangedui.

Bronnelys[wysig | wysig bron]

Sien ook[wysig | wysig bron]