Jacky Ickx
Jacques Bernard "Jacky" Ickx (gebore op 1 Januarie 1945) is 'n voormalige Belgiese renjaer wat die 24-uur van Le Mans ses keer gewen het (tweede meeste van alle tye) en agt oorwinnings en 25 podiumplekke in Formule Een behaal het. Hy het grootliks bygedra tot verskeie Wêreldkampioenskappe vir fabrikate en Wêreldsportmotorkampioenskappe: Ford (1968), Ferrari (1972), Porsche (1976–1977) en (1982–1985) deur sy 37 groot wêreldsportmotoroorwinnings. Hy het ook die Can-Am-kampioenskap in 1979 en die 1983 Parys-Dakar-tydren gewen.
Renloopbaan
[wysig | wysig bron]Ickx het twee keer as kampioenskap-naaswenner in Formule Een geëindig, in die agtereenvolgende jare van 1969 en 1970. Hy het die meerderheid van sy wedrenne vir Scuderia Ferrari gewen, die span se voorste jaer vir verskeie seisoene in die laat 1960's en vroeë 1970's.
In 1971 het Ickx en Ferrari as gunstelinge begin, maar die kampioenskap het aan Jackie Stewart gegaan met die nuwe Tyrrell. Ferrari het tradisioneel die seisoen met sy volle aandag op die sportmotorkampioenskap eerder as Formule Een begin, 'n feit wat John Surtees reeds in die middel van die 1966-seisoen laat vertrek het. Ickx het in die reën op Zandvoort gewen op Firestone nat bande, terwyl Stewart geen kans gehad het met sy Goodyear-rubber nie.
Daarna moes hy baie keer onttrek, terwyl Stewart die een oorwinning na die ander behaal het, ten spyte daarvan dat Ickx hom weer 'n goeie uitdaging by die Nürburgring gegee het, waar albei jaers van 1968 tot 1973 oorwinnings gedeel het. Daardie lang en baie uitdagende baan was die gunsteling van Ickx, terwyl Stewart dit die 'Groen Hel' genoem het, sowel as 'n dryfkrag agter die jaersboikot van 1970 wat die Duitsers aangespoor het om die uitleg van die baan, wat reeds in 1927 gebou is, te herwerk. Stewart het gesê die enigste ding wat sedertdien verander het, was die bome wat groter gegroei het. Soos versoek, is bome naby aan die baan afgesaag en vervang met 'n klein aflooparea, en armco. Dus het die Skot en die Belg nie net op die baan baklei nie, maar ook van die baan af. Stewart het voortdurend geveg vir meer veiligheid in Formule Een, terwyl Ickx gedink het dat dit die uitdaging uit die sport neem.
In 1972 het Ickx by Ferrari gebly en tweede in Spanje en Monaco geëindig. Daarna het die Ferrari vele kere uitgeval. Tog was dit weereens die Nürburgring waar Ickx gretig was om te wys dat dit "sy baan" was, wat sy groot mededinger Stewart glad nie kans gegee het nie. Net soos Stewart 'n jaar later betref, en ander kampioene soos Juan Manuel Fangio in 1957, het dit geblyk dat Ickx se laaste Formule Een-oorwinning by Nürburgring gekom het, waar voortreflike bestuursvernuf voortreflike masjinerie kon klop.
Sy beroemdste oorwinning
[wysig | wysig bron]Ickx se bekendste oorwinning is die 24 Uur van Le Mans in 1969. Hy het daar saam met Jackie Oliver in 'n verouderde Ford GT40 weggespring, minderwaardig as die nuwe Porsche 917. Voor die wedren het Ickx protes aangeteken teen die Le Mans-wegspring, wat destyds nog algemeen was, waar bestuurders oor die baan hardloop om in hul motors te spring, en die wedren te begin. Omrede bestuurders nie hul veiligheidsgordels vasgemaak het om tyd te bespaar nie, het hierdie wegspring tot lewensgevaarlike situasies gelei.
By die wegspring het Ickx geweier om soos sy kollegas so vinnig as moontlik weg te spring, en het kalm oor die baan geloop, in sy motor geklim, homself in sy veiligheidsgordels vasgegespe en natuurlik heel laaste weggespring.
Ickx is vinnig reg bewys: John Woolfe in het sy privaatingeskrewe Porsche 917 in die heel eerste rondte van die wedren verongeluk. Hy het nie sy veiligheidsgordel aan die begin vasgemaak nie.
Ickx en Oliver het daarin geslaag om bestendig vorentoe te vorder in hul Ford GT40. In die laaste uur van die wedren het hulle die wedrenleier, die Porsche 908 van die Hermann/Larrouse-span, ingehaal. Die stryd het voortgeduur tot die laaste rondte, toe Ickx, aan die einde van die vyf kilometer lange Hunnaudières-pylvak, daarin geslaag het om die Porsche verby te steek deur die glystroom-effek te gebruik, nadat hy dit voorheen vermy het deur 'n brandstofprobleem te veins. Hy het in die Mulsanne-draai die voortou geneem en dit behou om die oorwinning met die kleinste marge ooit te behaal.
Ickx se oorwinning in hierdie wedren het die organiseerders van die Le Mans 24-uur-wedren laat besluit dat die wegspring om veiligheidsredes nie meer op die tradisionele Le Mans-manier toegelaat sou word nie.
