John Milton

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
John Milton
’n Beeld van die betrokke persoonlikheid.
Gebore 9 Desember 1608
Bread Street, Londen, Engeland
Oorlede 8 November 1674
Bunhill, Londen, Engeland
Nasionaliteit Vlag van Engeland Engeland
Beroep skrywer, digter en staatsamptenaar
John Milton signature.svg

John Milton (9 Desember 1608 - 8 November 1674) was 'n Engelse skrywer, digter en staatsamptenaar vir die Engelse Gemenebes. Hy is veral beroemd vir sy epiese gedig Paradise Lost (1667). Sy ondersteuning van republikanisme in 'n era van absolute monargieë was beide ongewild en gevaarlik. Hy is op 9 Desember 1608 in Londen gebore, uit die huwelik van John en Sara Milton.

Milton was een van die belangrikste Engelse digters en het naas Engelse ook Latynse en Italiaanse poësie geskryf. Tydens die bewind (ca. 1649- 1658) van Oliver Cromwell het hy pamflette gepubliseer waarin hy die Puriteine (Cromwell se aanhangers) ondersteun het.

Sy meesterstuk was die epiese gedig Paradise lost (1667). Ander belangrike werke van Milton was sy sonnette, onder meer On his blindness, die treurdig Lycldas en gedigte soos l'Allegro en II penseroso. John Milton is op 9 Desember 1608 in Londen gebore.

Nadat hy sy MA-graad in Julie 1632 aan die Universiteit van Cambridge verwerf het, het hy 'n reis deur Italië onderneem. As gevolg van die politieke onrus in Engeland het hy teruggekeer na sy geboorteland.

Reeds in sy jeugjare het hy sy afkeer van die misbruik van gesag uitgespreek en hy was sterk gekant teen koning Karel I se alleenheerskappy en sy bevoordeling van die Anglikaanse Kerk. Toe Cromwell aan die bewind kom, het Milton die sekretaris vir vreemde tale van die Raad van State geword (1649). Gedurende hierdie tyd het hy heeltemal blind geword.

Met die Restourasie (herstel van die monargie) in 1660, toe Karel II koning geword het, het Milton die meeste van sy besittings verloor en was hy vir 'n kort ruk in die gevangenis. Hy is op 8 November 1674 in Londen oorlede. Reeds sedert sy sewentiende jaar het Milton poësie geskryf, hoewel meestal in Latyn. Sy eerste belangrike digwerk in Engels was On the morning of Christ's nativity (1629).

Tussen 1632 en 1638 het hy onder meer die gedigte I'Allegra en II penseroso (1632) geskryf, asook die herderspel Comus (1634) en die treurdig Lycidas (1637), ter herinnering aan 'n vriend wat verdrink het. Na sy reis deur Italië het Milton vir ongeveer 20 jaar hoofsaaklik prosa geskryf, asook sonnette soos On his blindness. Na die Restourasie in 1660 het hy aan 'n heldedig begin werk.

Die onderwerp was die sondeval en die werk begin met die val van Lucifer, die aartsengel wat die vors van die duisternis geword het. Hierdie epiese gedig het uit twaalf boekdele bestaan en is in 1667 onder die titel Paradise lost uitgegee. In 1671 het Paradise regained gevolg. Milton se laaste werk, die treurspel Samson Agonistes, het ook in 1671 verskyn.

In hierdie werk het Milton hom vereenselwig met die blinde Simson, wat om politieke redes vervolg is en die dood in die gesig moes staar. Hoewel Milton se belangrikste werk net soos die van John Bunyan in die tydperk na die Restourasie verskyn het, het hulle die gees van die Puriteinse Republiek weergegee en word dus ook nie tot die Restourasie-literatuur gereken nie. Veral sy vroeëre poësie behoort stilisties tot die Baroktydperk.

Hoofwerke[wysig | wysig bron]

Bronnelys[wysig | wysig bron]