Kalipso (maan)

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Kalipso   
N00151485 Calypso crop.jpg
Kalipso, op 13 Februarie 2010 deur Cassini afgeneem.
Ontdekking
Ontdek deur
  • Dan Pascu
  • P. Kenneth Seidelmann
  • William A. Baum
  • Douglas G. Currie
Datum 13 Maart 1980
Wentelbaaneienskappe
Semihoofas 294 619 km
Wentelperiode 1,887802 d[1]
Hellingshoek 1,56°
Satelliet van Saturnus
Fisiese eienskappe
Afmetings 30,2 × 23 × 14 km [2]
Gem. radius 10,7±0,7 km[2]
Rotasieperiode Sinkronies
Ashelling Nul

Kalipso (Grieks: Καλυψώ) is ’n maan van Saturnus. Dit is in 1980 deur Dan Pascu, P. Kenneth Seidelmann, William A. Baum en Douglas G. Currie ontdek uit grondgebaseerde waarnemings en het die voorlopige naam S/1980 S 25 gekry.[3] In 1983 is dit amptelik genoem na Kalypso uit die Griekse mitologie. Dit is ook bekend as Saturnus XIV en Tethis C.

Beskrywing[wysig | wysig bron]

Kalipso kom in die wentelbaan van Tethis voor: by die L5-punt 60 grade agter Tethis. Dié verhouding is die eerste keer in 1981 deur Seidelmann et al. waargeneem.[4] Die maan Telesto lê by Tethis se L4-punt, 60 grade voor Tethis. Kalipso en Telesto is al "Tethis-trojane" genoem, na analogie van die trojaanasteroïdes, en is twee van net vier bekende trojaanmane.

Soos baie klein mane van Saturnus en die asteroïdes het Kalipso ’n onreëlmatige vorm. Dit het groot kraters en vermoedelik los oppervlakmateriaal wat die kraters gladder laat lyk. Dit het een van die bes weerkaatsende oppervlakke (by visuale golflengtes) in die Sonnestelsel, met ’n albedo van 1,34.[5] Hierdie hoë albedo is die gevolg van die maan se bestrooiing met deeltjies uit Saturnus se E-ring, ’n dowwe ring wat bestaan uit klein waterysdeeltjies uit die geisers by die maan Enkelados se suidpool.[6]

Verwysings[wysig | wysig bron]

Bronne[wysig | wysig bron]

  • Marsden, Brian G. (31 Julie 1980). “Satellites of Saturn” (discovery). IAU Circular 3496. Besoek op 2011-12-23.
  • Marsden, Brian G. (11 Desember 1980). “Satellites of Saturn”. IAU Circular 3549. Besoek op 2011-12-23.
  • Marsden, Brian G. (16 April 1981). “Satellites of Saturn”. IAU Circular 3593. Besoek op 2011-12-23.
  • Marsden, Brian G. (18 Mei 1981). “Satellites of Saturn”. IAU Circular 3605. Besoek op 2011-12-23.
  • Marsden, Brian G. (30 September 1983). “Satellites of Jupiter and Saturn”. IAU Circular 3872. Besoek op 2011-12-23.
  • Mason, Betsy (15 Februarie 2010). "New Close-Ups of Saturn's Moons Mimas and Calypso". wired.com. Condé Nast Digital. Besoek op 2011-12-23.
  • (1981) “Saturn satellite observations and orbits from the 1980 ring plane crossing”. Icarus 47 (2): 282. doi:10.1016/0019-1035(81)90172-X.
  • (Julie 2010) “Sizes, shapes, and derived properties of the saturnian satellites after the Cassini nominal mission”. Icarus 208 (1): 395–401. doi:10.1016/j.icarus.2010.01.025.
  • (9 February 2007) “Enceladus: Cosmic Graffiti Artist Caught in the Act”. Science 315 (5813). doi:10.1126/science.1134681. Besoek op 20 December 2011.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]