Kliënt-bediener argitektuur

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Kliënt-bediener is 'n model in netwerkargitektuur waar die kliënt (dikwels met 'n grafiese koppelvlak) van die bediener geskei word. Elke instansie van die kliëntsagteware kan versoeke stuur aan 'n bediener of programbediener.

Alhoewel hierdie idee toegepas word op 'n verskeidenheid maniere op 'n groot verskeidenheid programmatuur, is die maklikste voorbeeld vir visualiseringsdoeleindes die huidige gebruik van webbladsye op die internet. As u byvoorbeeld 'n artikel op Wikipedia lees, kan u rekenaar en webblaaier beskou word as 'n kliënt en die rekenaars, databasisse en programme wat Wikipedia uitmaak kan beskou word as 'n bediener. Wanneer u blaaier 'n spesifieke artikel vanaf Wikipedia versoek, spoor die Wikipedia bediener al die inligting op wat benodig word om die artikel in die databasis te vertoon, stel dit saam in 'n webblad en stuur dit na u webblaaier terug vir u om dit te besigtig.

Eienskappe[wysig | wysig bron]

'n Kliënt-bediener argitektuur is bedoel om 'n opskaalbare argitektuur te verskaf, waardeur elke rekenaar of proses op die netwerk òf 'n kliënt òf 'n bediener kan wees. Bedienersagteware loop dikwels (maar nie altyd) op kragtige rekenaars wat toegewy is om uitsluitlik die betrokke besigheidsprogrammatuur te loop. Kliëntsagteware aan die ander kant loop gewoonlik op algemene persoonlike rekenaars of werkstasies. Kliënte kry al, of die meeste van hul inligting vanaf die bediener insluitend konfigurasielêers, besigheidsprogramme ensomeer. Verder kan hulle ook van die programmatuur wat 'n hoë werklas meebring afstaan aan die bediener sodat die kliëntrekenaar ander take kan uitvoer.

Eienskappe van 'n bediener:

  • Passief (Slaaf)
  • Wag vir versoeke
  • Reageerop versoeke, voer hulle uit en stuur 'n antwoord

Eienskappe van 'n kliënt:

  • Aktief (Meester)
  • Stuur versoeke
  • Wag tot 'n antwoord ontvang word

Bedieners kan staatloos of staatvol wees. 'n Staatlose bediener hou nie inligting tussen versoeke nie. Voorbeeld: 'n HTTP-bediener vir statiese HTML-bladsye. 'n Staatvolbediener kan inligting onthou tussen versoeke. Die omvang van hierdie inligting kan wêreldwyd of sessie wees. Voorbeeld: Apache Tomcat.

Die interaksie tussen kliënt en bediener word dikwels beskryf met behulp van volgorde diagramme. Volgorde diagramme word gestandaardiseer in UML (Unified Modeling Language).

'n Ander soort netwerkargitektuur staan bekend as 'n peer-tot-peer argitektuur omdat elke node of instansie van die program beide 'n kliënt' as 'n 'bediener' is en elkeen het gelykwaardige verantwoordelikhede. Beide argitektuur is in wye gebruik.

n-vlak argitekture.[wysig | wysig bron]

'n Generiese kliënt / bedienerargitektuur het twee tipes nodusse op die netwerk: kliënte en bedieners. Gevolglik word hierdie generiese argitektuur soms na verwys as "tweevlak"-argitekture.

Sommige netwerke sal bestaan ​​uit drie verskillende soorte nodes, kliënte, toepassings bedieners wat data verwerk vir die kliënte en databasis bedieners wat data vir die aansoek bedieners stoor. Dit word 'n drievlak-argitektuur genoem.

Oor die algemeen kan 'n n-vlak of multivlak-argitektuur enige aantal afsonderlike dienste implementeer, insluitende die oorgangsverhoudinge tussen toepassingsbedieners wat verskillende funksies van besigheidslogika implementeer. Elkeen mag 'n aparte of gedeelde databasisstelsel gebruik of nie.

Die voordeel van 'n n-vlak argitektuur in vergelyking met 'n tweevlak-argitektuur (of 'n drievlak met 'n tweevlak) is dat dit die verwerking skei wat plaasvind om die las op die verskillende bedieners beter te balanseer. Dit is meer skaalbaar. Die nadele van n-vlak argitektuur is:

  1. Dit plaas 'n groter las op die netwerk.
  2. Dit is baie moeiliker om programme te programmeer en te toets as in twee-argitektuur omdat meer toestelle moet kommunikeer om 'n gebruiker se transaksie te voltooi.

Adressing[wysig | wysig bron]

Metodes om te adresseer in kliëntbediener omgewings kan soos volg beskryf word:

  • Masjienprosesadressering; Waar die adres soos volg verdeel word: @ masjien. Daarom sou 56 @ 453 die proses 56 op rekenaar 453 aandui
  • Naam bediener; Naam bedieners het 'n indeks van alle name en adresse van bedieners in die betrokke domein.
  • Lokalisering pakkette; Uitsending-boodskappe word aan alle rekenaars in die verspreide stelsel gestuur om die adres van die bestemmingsrekenaar te bepaal
  • Handelaar; 'n Handelaar is 'n stelsel wat al die dienste wat in 'n verspreide stelsel beskikbaar is, indekseer. 'n Rekenaar wat 'n spesifieke diens benodig, sal na die verhandelingsdiens kyk vir die adres van 'n rekenaar wat sodanige diens lewer.

Voorbeelde[wysig | wysig bron]

'n Gewilde kliënt in wydverspreide gebruik vandag is die webblaaier wat kommunikeer met webbedieners oor die internet om webbladinhoud te gaan haal en vertoon.

Die "X Window System" is 'n kliënt-bediener argitektuur met 'n ongewone eiendom. Die bediener is altyd plaaslik (naby die gebruiker) en die kliënt kan lokaal of afgeleë wees. Dit kan minder verwarrend wees as jy aan die bediener dink (die X-skerm) as wat hulpbronne beskikbaar is ('n vensterweergawe-stelsel) en die kliënt om van daardie bron gebruik te maak.