Kreutz-sonskeerder

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Die Groot Komeet van 1882, soos gesien vanuit Suid-Afrika.

Die Kreutz-sonskeerders is ’n familie komete wat baie na aan die Son verbybeweeg tydens hul perihelium. Hulle is vermoedelik fragmente van een groot komeet wat verskeie eeue gelede opgebreek het en is genoem na die Duitse sterrekundige Heinrich Kreutz, wat eerste aangedui het dat hulle verwant is.[1]

Verskeie lede van die Kreutz-groep het Groot Komete geword; sommige was in daglig naby die Son sigbaar. Die mees onlangs een was Komeet Ikeya-Seki in 1965, wat moontlik een van die helderste komete in die laaste 1 000 jaar was.[1] Daar is al berig dat nog ’n groep helder Kreutz-sonskeerders binne die volgende paar jaar tot paar dekades in die binneste Sonnestelsel sal verskyn.[2]

Baie honderde kleiner lede van die familie van net ’n paar meter breed is al ontdek sedert die lansering van die SOHO-satelliet in 1995. Nie een van hierdie kleiner komete het hul perihelium oorleef nie. Groter sonskeerders, soos die Groot Komeet van 1843 en C/2011 W3 (Lovejoy), het dit wel oorleef.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 Sekanina, Zdeněk; and Chodas, Paul W. (2004). “Fragmentation hierarchy of bright sungrazing comets and the birth and orbital evolution of the kreutz system. I. Two-superfragment model”. The Astrophysical Journal 607 (1): 620–639. doi:10.1086/383466.
  2. Sekanina, Zdeněk; Chodas, Paul W. (2007). “Fragmentation Hierarchy of Bright Sungrazing Comets and the Birth and Orbital Evolution of the Kreutz System. II. The Case for Cascading Fragmentation”. The Astrophysical Journal 663 (1): 657–676. doi:10.1086/517490.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

Verdere leesstof[wysig | wysig bron]

  • Marsden B. G. (1989), The Sungrazing Comets Revisited, Asteroids, comets, meteors III, Proceedings of meeting (AMC 89), Uppsala: Universitet, 1990, eds C. I. Lagerkvist, H. Rickman, B.A. Lindblad., p. 393
  • Lee, Sugeun; Yi, Yu; Kim, Yong Ha; Brandt, John C. (2007). “Distribution of Perihelia for SOHO Sungrazing Comets and the Prospective Groups”. Journal of Astronomy and Space Sciences 24 (3): 227–234. doi:10.5140/JASS.2007.24.3.227.