Mark Z. Jacobson

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Mark Zachary Jacobson (gebore 1965) is 'n Amerikaanse hoogleraar in siviele en omgewingsingenieurswese aan die Stanford Universiteit (VSA) en direkteur van die Atmosphere and Energy Program aan die universiteit.

Opleiding[wysig | wysig bron]

Jacobson studeer siviele ingenieurswese en ekonomie aan die Stanford Universiteit, en behaal sy baccalaureus diploma in 1988. Na die verwerwing van sy meestersgraad in die omgewingsingenieurswese, neem hy sy studies verder aan die Universiteit van Kalifornië, waar hy in 1991 'n meestersgraad in atmosferiese wetenskap en in 1994 sy doktorsgraad behaal. Daarna het hy teruggekeer na Stanford Universiteit. Van 1994 tot 2001 werk hy daar as Assistent Professor burgerlike en omgewingstegniek en van 2001 tot 2007 as Universiteit Hoofdosent. Sedert 2007 beklee hy die leerstoel van hierdie afdeling.

Ondersoek[wysig | wysig bron]

Jacobson ontwikkel rekenaarmodelle oor die impak van die verskillende energie tegnolgieë en hul uitlaat in verband met lugbesoedeling en klimaatverandering. Hy is die outeur van boeke en tientalle artikels wat baie aangehaal word en waarvoor hy pryse ontvang van die American Meteorological Society en die American Geophysical Union[1]

Volgens Jacobson is 'n vinnige oorgang na skoon hernubare energie nodig om die moontlike versnelling van aardverwarming, met gevolge soos die verdwyning van die Noordpoolys, te verminder. Hierdie oorgang metode sal per jaar wêreldwyd ook 2,5 tot 3 miljoen sterfgevalle elimineer wat verband hou met lugbesoedeling en die verbranding van fossielbrandstof.

Jacobson stel dat energie ontwikkeling uit bronne soos wind, water en sonkrag koste-effektief opgeskaal kan word om te voldoen aan ons energiebehoefte en om die menslike samelewing te bevry van die afhanklikheid van beide fossielebrandstowwe sowel as kernenergie. In 2009 het Jacobson en Mark A. Delucchi 'n plan in Scientific American gepubliseer om die hele planeet te voorsien van skoon, volhoubare energie.[2] Die artikel is gerig op 'n aantal sake, soos die wêreldwye benodigte ruimte vir windparke, die beskikbaarheid van skaars materiale vir die vervaardiging van nuwe stelsels, die vermoë om betroubare energie te lewer op aanvraag, en die gemiddelde koste per kilowattuur. 'n Meer tegniese artikel is in 2011 gepubliseer in twee dele in die tydskrif Energy Policy.[3][4]

Publikasies[wysig | wysig bron]

Boeke[wysig | wysig bron]

  • Jacobson, M. Z., Fundamentals of Atmospheric Modeling. Cambridge University Press, New York, 656 pp., 1999.
  • Jacobson, M. Z., Fundamentals of Atmospheric Modeling, Second Edition, Cambridge University Press, New York, 813 pp., 2005.
  • Jacobson, M. Z., Atmospheric Pollution: History, Science, and Regulation, Cambridge University Press, New York, 399 pp., 2002.
  • Jacobson, M. Z., Air Pollution and Global Warming: History, Science, and Solutions, Cambridge University Press, New York, 2011.

Belangrike tegniese artikels (seleksie)[wysig | wysig bron]

  • Strong radiative heating due to the mixing state of black carbon in atmospheric aerosols. In: Nature 409, (2001) 695-697.
  • with Streets et al: Recent Reductions in China’s Greenhouse Gas Emissions. In: Science 294, (2001), 1835–1837.
  • Global direct radiative forcing due to multicomponent anthropogenic and natural aerosols. In: Journal of Geophysical Research 106, Issue D2, (2001), 1551–1568.
  • Control of fossil-fuel particulate black carbon and organic matter, possibly the most effective method of slowing global warming. In: Journal of Geophysical Research 107, Issue D19, (2002), 16-22.
  • with W. G. Colella and D. M. Golden: Cleaning the Air and Improving Health with Hydrogen Fuel-Cell Vehicles. In: Science 308, No. 5730, (2005), 1901–1905.
  • with Christina L. Archer: Evaluation of global wind power. In: Journal of Geophysical Research 110, Issue D12, (2005), 16-22.
  • Review of solutions to global warming, air pollution, and energy security. In: Energy and Environmental Science 2, (2009), 148–173, S. 155.
  • with Mark A. Delucchi: Providing all global energy with wind, water, and solar power, Part I: Technologies, energy resources, quantities and areas of infrastructure, and materials. In: Energy Policy 39, Vol. 3, (2011), 1154–1169.
  • with Mark A. Delucchi: Providing all global energy with wind, water, and solar power, Part II: Reliability, system and transmission costs, and policies. In: Energy Policy 39, Vol. 3, (2011), 1170–1190.
  • with Christina L. Archer: Saturation wind power potential and its implications for wind energy. In: Proceedings of the National Academy of Sciences 109, No. 39, (2012), 15679–15684.
  • Bond et al: Bounding the role of black carbon in the climate system: A scientific assessment. In: Journal of Geophysical Research 118, Issue 11, (2013), 5380–5552.
  • Jacobson et al: 100% clean and renewable wind, water, and sunlight (WWS) all-sector energy roadmaps for the 50 United States. In: Energy and Environmental Science 8 (2015) 2093-2117.
  • Jacobson et al., 100% Clean and Renewable Wind, Water, and Sunlight All-Sector Energy Roadmaps for 139 Countries of the World. In: Joule 1 (2017) 1-14.
  • with Mark A. Delucchi, Mary A. Cameron, Brian V. Mathiesen: Matching demand with supply at low cost in 139 countries among 20 world regions with 100% intermittent wind, water, and sunlight (WWS) for all purposes. In: Renewable Energy 123 (2018) 236-248.

Tydskrifartikel[wysig | wysig bron]

  • met Mark A. Delucchi: A Plan to Power 100 Percent of the Planet With Renewables. In: Scientific American (2009), 58-65.

Pryse (seleksie)[wysig | wysig bron]

  • Henry G. Houghton Research Award 2005 van die American Meteorological Society
  • Aandeel in die Nobelprys vir Vrede 2007 (Intergovernmental Panel on Climate Change) as ondersoekouteur en resensent
  • Atmospheric Sciences Ascent Award 2013 van die American Geophysical Union
  • Cozzarelli prys van die Proceedings of the National Academy of Sciences 2015[5]

Verwysings[wysig | wysig bron]