Mikronasie

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Die Vorstendom Sealand is 'n mikronasie geleë op 'n voormalige marineplatform aan die kus van die Verenigde Koninkryk.

'n Mikronasie is ‘n entiteit wat nie amptelik deur regerings of internasionale organisasies erken word nie. Dit moet nie verwar word met 'n mikrostaat nie, wat 'n klein land is wat amptelik as soewerein erken word.

'n Mikronasie is 'n politieke entiteit waarvan die lede beweer dat hulle aan 'n onafhanklike nasie of soewereine staat behoort wat nie regs erkenning van regerings of internasionale organisasies het nie.[1] Die meeste mikronasies is geografies baie klein, maar wissel in grootte van 'n tientalle vierkante meter (Sealand) tot 'n miljoen vierkante kilometer (Wes-Artika). Hulle is gewoonlik die idee van 'n enkele individu.

'n Mikronasie hanthaaf 'n formele en aanhoudende nie erkende eis van soewereiniteit oor een of ander fisiese gebied uit. Mikronasies is anders as ware afskeidingsbewegings; mikronasies se aktiwiteite is byna altyd triviaal genoeg om geïgnoreer te word eerder as om uitgedaag te word deur die gevestigde state van wie hulle grondgebied eis. Verskeie mikronasies het munte, vlae, posseëls, paspoorte, medaljes en ander staatsverwante artikels uitgereik, dikwels as 'n bron van inkomste.

Die term "mikronasie" om daardie entiteite te beskryf, dateer minstens uit die 1970's.[2] Die term mikropatriologie word soms gebruik om die studie van mikronasies en mikrostate deur mikronasionaliste te beskryf, waarvan sommige na soewereine nasiestate as "makronasies" verwys.

Mikronasies kontrasteer met mikrostate, wat klein maar erkende soewereine state soos Andorra, Bahrein, Liechtenstein, Monaco, San Marino, Singapoer en Vatikaanstad is.[3] Hulle verskil ook van denkbeeldige lande en van ander soorte sosiale groepe (soos ekodorpe, kampusse, stamme, geslagte, sektes en residensiële gemeenskapsverenigings).

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Sawe, Benjamin. "What Is a Micronation?". World Atlas: World Facts. World Atlas. Besoek op 6 Desember 2017.
  2. The People's Almanac #2, page 330.
  3. Sack, John; Silverstein, Shel (1959). Report from practically nowhere. Harper.

Notas[wysig | wysig bron]