Mitose

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Mitose verdeel die chromosome in ’n selkern om twee dogterselle te vorm.

Mitose of somatiese kerndeling[1] is ’n kerndelingproses in liggaamselle (of somatiese selle) om dogterkerns te vorm wat dieselfde chromosome as die ouerkern het en so genetiese kontinuïteit te verseker.

Hierdie kariokinese (verdeling van die selkern) word gewoonlik gevolg deur sitokinese, waar die sitoplasma, organelle en selmembrane verdeel word in twee nuwe selle wat rofweg ’n ewe groot deel van die oorspronklike selkomponente bevat.[2] Mitose en sitokinese vorm saam die mitotiese fase van die selsiklus – die verdeling van die ouersel in twee dogterselle wat geneties identies aan mekaar en aan die ouersel is.

Werking[wysig | wysig bron]

Die proses van mitose is vinnig en hoogs kompleks. Die volgorde van gebeure word verdeel in fases volgens die einde van een stel aktiwiteite en die begin van die volgende stel. Dié fases is die pro-, prometa-, meta-, ana- en telofase. Tydens mitose verdig die chromosome, wat reeds gerepliseer is, en heg aan drade wat een kopie van elke chromosoom na teenoorgestelde kante van die sel trek. Die sel verdeel dan deur sitokinese en vervaardig twee geneties identiese dogterselle.[3]

Gelyke deling vind dus hier plaas in teenstelling met meiose, of reduksiedeling, wat met geslagtelike voortplanting te doen het en waar die getal chromosome gehalveer word.

Mitose vind net plaas in die selle van eukariote (diere, plante, swamme ens.) en die proses verskil van organisme tot organisme.[4]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Ensiklopedie van die Wêreld, Deel 7. 1971. N.V. Uitgeversmaatskappij, Amsterdam, Nederland.
  2. Carter, J. Stein (2014-01-14). "Mitosis". biology.clc.uc.edu. 
  3. Maton A., Hopkins J.J., LaHart S., Quon Warner D., Wright M., Jill D. (1997). Cells: Building Blocks of Life. New Jersey: Prentice Hall. p. 70–4. ISBN 0-13-423476-6. 
  4. Raikov, I.B. (1994). “The diversity of forms of mitosis in protozoa: A comparative review”. European Journal of Protistology 30 (3): 253–69. doi:10.1016/S0932-4739(11)80072-6.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]