Pierre-Simon Laplace

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Pierre-Simon Laplace
Pierre-Simon Laplace.jpg
Gebore 23 Maart 1749
Beaumont-en-Auge, Frankryk
Oorlede 5 Maart 1827 (op 77)
Parys, Frankryk
Nasionaliteit Vlag van Frankryk Frankryk
Vakgebied Sterrekunde en wiskunde
Instelling(s) École Militaire (1769–1776)
Alma mater Universiteit van Caen
Ander akademiese adviseur(s) Jean d'Alembert, Christophe Gadbled, Pierre Le Canu
Doktorale student(e) Siméon Denis Poisson
Handtekening Pierre-Simon Laplace signature.svg

Pierre-Simon Laplace (Beaumont-en-Auge, 23 Maart 1749Parys, 5 Maart 1827) was ’n Franse wiskundige, fisikus en sterrekundige wie se werk van groot belang was vir die ontwikkeling van die wiskundige sterrekunde en die statistiek.

Loopbaan[wysig | wysig bron]

Laplace het die werk van sy voorgangers saamgevat en daarop uitgebrei in sy vyfdelige Mécanique Céleste ("Hemelmeganika") (1799–1825). Dié baanbrekerswerk het die studie van die klassieke meganika, wat meer op meetkunde gebaseer was, vervang met ’n meer analitiese wiskundebasis waardeur ’n breër skaal van probleme bestudeer kon word.

In wiskunde het hy die vergelyking van Laplace geformuleer. Hy was ook die uitvinder van die Laplace-transformasie, wat ’n mens op baie gebiede van die wiskundige natuurkunde teëkom. Laplace kan as een van die grondleggers van die wiskundige natuurkunde beskou word.

Hy het ook die sonnewelteorie oor die oorsprong van die Son herformuleer en ontwikkel en was een van die eerste wetenskaplikes wat die bestaan van swartkolke en die begrip swaartekraginstorting veronderstel het.

In Frankryk, waar hy soms die "Newton van Frankryk" genoem is, is hy beskou as een van die grootste wetenskaplikes van alle tye.[1]

In 1806 het Napoleon hom ’n graaf van die Eerste Franse Keiserryk gemaak. Ná die Bourbon-restourasie is hy in 1817 bevorder tot markgraaf.

Verwysings[wysig | wysig bron]