Pirozjki

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Pirozjki
Gebakte pirozjki gevul met vleis, sampioene, rys en uie.
Gebakte pirozjki gevul met vleis, sampioene, rys en uie.
Soort gereg Pasteie
Gang Aptytwekker, hoof- of nagereg
Streek Oos- en Noord-Europa
Hoofbestanddeel Deeg, vulsels
Variasies Verskeie
Soortgelyke geregte Pasteitjies,
vetkoek

Pirozjki (пирожки, meervoud van pirozjok; letterlik "pasteitjies"), soms ook gespel pirizjki (Oekraïens: пиріжки), is ’n generiese woord vir klein gebakte of gebraaide rolletjies wat ’n verskeidenheid vulsels kan kry. Die klem van die woord val op die laaste lettergreep: pʲirɐʂˈkʲi.

Pirozjok (, die enkelvoud) is die verkleinwoord van die Russiese пирог (pirog, "pastei"), wat ’n volgrootte-pastei is. Pirozjki is iets anders as die pierogi van Pole en Slowakye, wat gekookte kluitjies is.

’n Algemene soort pirozjki is gevulde, gebakte rolletjies wat van gegiste deeg gemaak en dikwels met eier gesmeer word om dit ’n goue kleur te gee. Hulle bevat dikwels vleis (veral beesvleis) of ’n groentevulsel (fynaartappel, sampioene, uie en eier, of kool). Dit kan ook ’n vulsel kry van vis (soos salm) of hawermout en vleis of afval. Soet vulsels kan insluit gebakte of vars vrugte (appels, kersies, appelkose, gekapte suurlemoen, konfyt of maaskaas). Die pasteitjies kan alleen gebraai en dan gevul word, of dit kan met die vulsel gebraai word.

Ander soorte deeg, soos ’n pasteideeg, kan gebruik word in die plek van die gegiste deeg. Die pirozjki kan klein wees, so lank en breed soos twee vingers; of groter, effens kleiner as ’n hamburger. Dit word dikwels saam met sop voorgesit.

Bronne[wysig | wysig bron]

  • Piroshki or Pirozhki in Larousse Gastronomique, The New American Edition (Jenifer Harvey Lang, red.), Crown Publishers, New York (1988), bl.. 809.
  • Piroghi or Pirozhki in Larouse Gastronomique, eerste Engelse uitgawe (Nina Froud en Charlotte Turgeon, reds.), Paul Hamlyn, Londen (1961), bl. 740-741.
  • Pirog in The Oxford Companion to Food (Alan Davidson), Oxford University Press (1999), ble. 609-610.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]