Gaan na inhoud

Pratt & Whitney R-1830 Twin Wasp

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
R-1830 Twin Wasp
R-1830 uitgestal by die Imperial War Museum Duxford
Tipe Radiale vliegtuigenjin
Oorsprong Amerika
Vervaardiger Pratt & Whitney
Eerste toets 1932
Toepassings Consolidated B-24 Liberator
Douglas C-47 Skytrain
Douglas DC-3
Grumman F4F Wildcat
Consolidated PBY Catalina
Douglas TBD Devastator
Short Sunderland
Vickers Wellington
Aantal gebou 173 618[1]
Variante Pratt & Whitney R-2000 Twin Wasp

Die Pratt & Whitney R-1830 Twin Wasp is 'n Amerikaanse lugverkoelde radiale vliegtuigenjin. Dit het 'n enjinverplasing van 30.0 L en sy slaglengte en deursnee is beide 140 mm. Daar is reeds in 1929 met die ontwerp begin toe Pratt & Whitney met enjins met twee rye silinders begin eksperimenteer het. Daar is in 1932 met produksie begin en die enjin is op groot skaal gebruik in die 1930's.

Die enjin is gekies vir gebruik op die viermotorige Consolidated B-24 Liberator en die tweemotorige Douglas DC-3 passasiersvliegtuig, twee van die mees vervaardigde vliegtuie in die geskiedenis. Daar was 173 618 eenhede van die R-1830 enjin vervaardig[1] wat dit die mees vervaardigde vliegtuigenjin ooit maak.

'n Verbeterde weergawe, die Pratt & Whitney R-2000 is geproduseer vanaf 1942. Die deursnee van die silinders is vergroot na 146 mm en daar was 'n paar ander veranderinge om die brandstofverbruik te verbeter asook om beter krag met laer oktaan brandstof te lewer. Die grootste gebruiker van die R-2000 was die Douglas DC-4.

Effektief is die enjin uit diens onttrek, tog word dit steeds op die Douglas DC-3 en 'n paar ander museum- en veteraanvliegtuie gebruik. Dit word nie meer vervaardig nie maar onderdele is nog beskikbaar en daar is ook 'n mark vir tweedehandse enjins en onderdele.

Variante

[wysig | wysig bron]
  • R-1830-1: 600 kW
  • R-1830-9: 630 kW, 710 kW
  • R-1830-11: 600 kW
  • R-1830-13: 670 kW, 710 kW, 780 kW
  • R-1830-17: 890 kW
  • R-1830-21: 890 kW
  • R-1830-25: 820 kW
  • R-1830-33: 890 kW
  • R-1830-35: 890 kW en toegerus met 'n GE B-2 turbosuperaanjaer
  • R-1830-41: 890 kW en toegerus met 'n GE B-2 turbosuperaanjaer
  • R-1830-43: 890 kW
  • R-1830-45: 780 kW
  • R-1830-49: 890 kW
  • R-1830-64: 630 kW, 670 kW
  • R-1830-65: 890 kW
  • R-1830-66: 750 kW, 780 kW, 890 kW
  • R-1830-72: 780 kW
  • R-1830-75: 1,010 kW
  • R-1830-76: 890 kW
  • R-1830-82: 890 kW
  • R-1830-86: 890 kW
  • R-1830-88: 890 kW
  • R-1830-90: 890 kW
  • R-1830-90-B: 890 kW
  • R-1830-92: 890 kW
  • R-1830-94: 1,010 kW
  • R-1830-S1C3-G: 780 kW, 890 kW
  • R-1830-S3C4-G: 890 kW
  • R-1830-S6C3-G: 820 kW
  • R-1830-SC-G: 670 kW
  • R-1830-SC2-G: 670 kW, 780 kW
  • R-1830-SC3-G: 794 kW dieselfde enjin is in Swede gebou as die STWC-3G deur die SFA-maatskappy vir die Sweedse FFVS 22, Saab 17 en Saab 18 vliegtuie.

Toepassings

[wysig | wysig bron]
R-1830 gemonteer op die linkervlerk van 'n gewese militêre Douglas C-47
'n RAF Dakota se Twin Wasp wat vir 'n diens verwyder is

Notas

[wysig | wysig bron]
Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal.

Verwysings

[wysig | wysig bron]