Prinses Elisabeth van Hesse-Darmstadt

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Groothertogin Jelizawjeta Fjodorowna
’n Beeld van die betrokke persoonlikheid.
Prinses Elisabeth van Hesse-Darmstadt

Geboortenaam Elisabeth Alexandra Louise Alice
Gebore 1 November 1864
Darmstadt, Hesse, Duitsland
Oorlede 18 Julie 1918
Alapajewsk, USSR
Nasionaliteit Russies
Ouers Lodewyk IV, Groothertog van Hesse
Prinses Alice van die Verenigde Koninkryk
Titel Groothertogin

Groothertogin Jelizawjeta Fjodorowna van Rusland (Russies: Елизавета Фëдоровна Романова, Jelizawjeta Fjodorowna Romanowa) of sint Elisabeth Romanof (1 November 186418 Julie 1918) was ’n Duitse prinses van die Huis van Hesse en die vrou van groothertog Sergei Aleksandrowitsj van Rusland, die vyfde oudste seun van tsaar Aleksander II van Rusland. Sy was die tweede oudste suster van Aleksandra, die laaste Russiese keiserin. Hul oudste suster was Victoria, die ouma aan moederskant van prins Philip, Hertog van Edinburg.

Lewe en dood[wysig | wysig bron]

Sergei en Elisabeth

Elisabeth is op 1 November 1864 gebore as die tweede oudste kind van groothertog Ludwig van Hesse en sy vrou, die Britse prinses Alice, dogter van koningin Victoria. Tydens die Pruisiese inval van Hesse in Junie 1866 is Elisabeth en haar oudste suster, Victoria, gestuur om by hul ouma te gaan woon totdat die onrus oor was en Hesse-Kassel en dele van Hesse-Darmstadt by Pruise ingelyf is.[1] In 1872 is Elisabeth se 18 maande oue broer, prins Friedrich, met hemofilie gediagnoseer. Die diagnose was ’n skok vir die koningsgesinne van Europa; dit was 20 jaar nadat koningin Victoria die lewe geskenk het aan haar seun Leopold, wat die siekte gehad het. Dit was die eerste aanduiding dat bloeiersiekte oorerflik was in die koninklike familie.[2] Friedrich het die volgende jaar uit ’n venster geval en gesterf. Dit was die eerste van baie tragedies wat die Hesse-gesin sou tref.

Vroeg in November 1878 het Victoria witseerkeel gekry. Elisabeth was die enigste lid van die gesin wat die siekte vrygesping het. Hul ma het haar kinders dae lank versorg, maar kon nie haar jongste dogter, prinses Marie, red nie en dié is middel November oorlede. Net toe dit lyk of almal aan die gesond word is, het prinses Alice self siek geword en sy is op 14 Desember oorlede.[3] As oudste kind het Victoria gedeeltelik die rol van ma vir die jonger kinders vertolk.[4]

Op 15 Junie 1884 is Elisabeth in die Winterpaleis in Sint Petersburg getroud met Sergei Romanof, die seun van haar groottante, en het sy groothertogin Jelizawjeta Fjodorowna geword. Die egpaar het in die Beloselski-Belozerski-paleis in Sint Petersburg gaan woon en later, nadat haar man aangestel is as goewerneur-generaal van Moskou, het hulle in een van die paleise van die Moskouse Kremlin gewoon.

Sy het bekendheid verwerf in Rusland vanweë haar skoonheid en welsynwerk onder die armes. Nadat rewolusionêre haar man in 1905 met ’n sluipmoordbom vermoor het, het Elisabeth Sergei se moordenaar in die openbaar vergewe en daarna ’n non geword. Sy het die Martha en Maria-klooster gestig wat die vertraptes van Moskou gehelp het. In 1918 is sy ná die Russiese Rewolusie deur die Bolsjewiste in hegtenis geneem en eindelik saam met ander adellikes in ’n mynskag afgegooi waar hulle dood is. Sy is in 1981 deur die Russies-Ortodokse Kerk buite Rusland tot heilige verklaar en in 1992 deur die Patriargaat van Moskou.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Richard Hough (1984). Louis and Victoria: The Family History of the Mountbattens. 2de. Londen: Weidenfeld and Nicolson. p. 28. ISBN 0-297-78470-6. 
  2. Hough, p. 36
  3. Hough, pp. 46–48
  4. Vickers, Hugo (2004). “Mountbatten, Victoria Alberta Elisabeth Mathilde Marie, marchioness of Milford Haven (1863–1950)”, In Matthew, H.C.G.; Harrison, Brian: Oxford Dictionary of National Biography. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-861411-1. 

Eksterne bronne[wysig | wysig bron]

Sien ook[wysig | wysig bron]