Gaan na inhoud

Rubens Barrichello

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Rubens Barrichello
Barrichello by die 2010 Maleisiese Grand Prix
Barrichello by die 2010 Maleisiese Grand Prix
Geboortedatum 23 Mei 1972 (1972-05-23) (53 jaar oud)
Geboorteplek São Paulo, Brasilië
Volle naam Rubens Gonçalves Barrichello
Nasionaliteit Vlag van Brasilië Brasilianer
Aktiewe jare 1993 tot 2011
Ou span(ne) Jordan, Stewart, Ferrari, Honda, Brawn, Williams
Inskrywings 326 (322 begin)
Kampioenskappe 0
Oorwinnings 11
Podiums 68
Loopbaanpunte 658
Voorste wegspronge 14
Vinnigste rondtes 17
Eerste F1-wedren 1993 Suid-Afrikaanse GP
Eerste wen 2000 Duitse Grand Prix
Laaste wen 2009 Italiaanse Grand Prix
Laaste inskrywing 2011 Brasiliaanse Grand Prix

Rubens Barrichello (gebore 23 Mei 1972 in São Paulo) is 'n Brasiliaanse renjaer wat van 1993 tot 2011 aan Formule Een Grands Prix-wedrenne deelgeneem het.

Barrichello hou die rekord vir die vierde meeste wedrenne in Formule Een (322), na Fernando Alonso (425*), sir Lewis Hamilton (380*) en Kimi Räikkönen (349). Hy het vir Scuderia Ferrari gejaag van 2000-2005, met Michael Schumacher as sy spanmaat, en het groot sukses behaal insluitende kampioenskapsnaaswenner in 2002 en 2004. Hy was ook derde in 2001 en 2009. Gedurende sy ses jaar by Ferrari het Barrichello vyf vervaardigerskampioenskaptitels saam met Schumacher verower, wat op sy beurt vyf bestuurderskampioenskaptitels namekaar gewen het tussen 2000 en 2004.

Aan die einde van 2005 verlaat Barrichello Ferrari om 'n kontrak met Honda te teken. Ná Schumacher se aftrede aan die einde van 2006 was Barrichello die mees ervare bestuurder op die rooster, en by die 2008 Turkse Grand Prix het hy die mees ervare bestuurder in F1-geskiedenis geword.

Hy was die eerste bestuurder om 300 Grands Prix-inskrywings met 300 wegspronge te bereik, in 2010. Hy was ook die voorsitter van die Vereniging van Grand Prix-renjaers in 2010. Barrichello het elf Formule Een Grands Prix gewen.

Vroeë lewe

[wysig | wysig bron]

Die vaderskant van sy familie kom van Veneto, Italië (van die dorp Riese, in die provinsie Treviso).[1] Sy moederskant van die familie is van Portugese oorsprong. Beide sy vader en oupa word ook Rubens genoem,[1] en Barrichello deel sy vader se verjaarsdag: 23 Mei.[2] Daarom staan Rubens Barrichello bekend as Rubinho (Portugees vir klein Rubens), wat ook sy bynaam geword het.

Barrichello het vyf knortjortitels in Brasilië gewen voordat hy na Europa vertrek het om in 1990 in die Formule Vauxhall Lotus-reeks te jaag. In sy eerste jaar het hy die kampioenskap gewen, 'n prestasie wat hy die volgende jaar in die Britse Formule 3-kampioenskap herhaal het deur David Coulthard te klop. Hy het in 1992 derde in die Formule 3000- kampioenskap geëindig en by die Jordan Formule Een-span aangesluit vir die 1993 Formule Een-seisoen. Gedurende hierdie tyd het Barrichello in Cambridge, Cambridgeshire, Verenigde Koninkryk gewoon.[3]

Formule Een-loopbaan

[wysig | wysig bron]

Jordan (1993–1996)

[wysig | wysig bron]
Barrichello jaag vir Jordan tydens die 1993 Britse Grand Prix.

In Barrichello se derde wedren, die 1993 Europese Grand Prix, het hy vanuit die 12de plek in baie nat toestande weggespring, maar was aan die einde van die eerste rondte reeds vierde. Hy was so hoog as tweede geplaas, nadat hy die Williams van Damon Hill en Alain Prost verbygesteek het voordat hy 'n brandstofdrukprobleem ondervind het. Sy Jordan se betroubaarheid in 1993 was swak, en hy het min wedrenne voltooi. Barrichello het gereeld beter presteer as sy ervare spanmaats, Ivan Capelli en Thierry Boutsen. In die Franse Grand Prix het hy amper sy eerste Grand Prix-punt (en die span se eerste daardie jaar) aangeteken, maar Michael Andretti het hom op die laaste rondte verbygesteek vir die sesde en laaste punteplek. Sy enigste punte van die seisoen was by die Japannese Grand Prix met 'n vyfde plek, voor sy nuwe spanmaat Eddie Irvine. Hierdie 2 punte plaas hom in die 18de plek op die ranglys.

Barrichello het 1994 met 'n vierde plek in Brasilië begin en 'n derde plek by die 1994 Pasifiese Grand Prix in Aida, wat sy eerste podiumplek was. Hierdie resultate plaas Barrichello in die tweede plek op die bestuurdersranglys, agter Michael Schumacher, wat die twee wedrenne gewen het. By die San Marino Grand Prix het hy egter 'n swaar ongeluk gemaak tydens Vrydag se oefening, toe hy teen die muur by die Variante Bassa gebots het en die motor omgeslaan het. Die ongeluk het hom bewusteloos gelaat en sy lewe bedreig, met sy tong wat sy lugweg blokkeer het.[4] Barrichello het die werk op die baan van Sid Watkins geprys wat sy lewe gered het.[5] Die rennaweek het 'n paar ernstige ongelukke beleef, waarvan twee noodlottig was: Roland Ratzenberger is tydens Saterdag se kwalifiseersessie dood toe hy in sy Simtek by die Villeneuve-draai gebots het, terwyl Barrichello se mentor, Ayrton Senna, Sondag tydens die ren met sy Williams by Tamburello gebots het en ook gesterf het. Barrichello was diep geskok deur die sterftes.

Later in die seisoen het hy die voorste wegspringplek by die Belgiese Grand Prix ingeneem en 'n paar rondtes by Estoril gelei. Sy voorste wegspringposisie by Spa-Francorchamps het die rekord opgestel vir die jongste jaer om destyds 'n voorste wegspringplek te verseker. Hy het die seisoen met 'n vierde plek in Adelaide afgesluit. Hy het die seisoen algeheel sesde in die Bestuurderskampioenskap met 19 punte afgesluit.

Gedurende die 1995 seisoen het Barrichello 'n tweede plek in Montreal behaal, maar die Jordan-motors was minder betroubaar as in 1994, hoofsaaklik omdat Jordan die fabriekskontrak vir die Peugeot-enjin van die McLarenspan oorgeneem het. In drie wedrenne het hy sewe punte in die laaste rondte verloor — ’n hoëspoedbotsing met Mark Blundell by Silverstone, en meganiese foute by Barcelona en in Hongarye. Barrichello het die seisoen in die 11de plek afgesluit met 11 punte, een voor Irvine.

Daar was hoë verwagtinge vir 1996. Die sigarethandelsmerk Benson & Hedges het groter borgskap na die span gebring. Barrichello was onder die voorlopers in Brasilië, die tweede wedren van die seisoen, voordat hy afgetol het nadat sy remme oorverhit het.[6] Soos die seisoen gevorder het, het Jordan egter minder mededingend geword. Barrichello se verhouding met spaneienaar Eddie Jordan het gedurende 1996 versuur, en aan die einde van die jaar, nadat hy gekoppel is aan sterk spanne, insluitend Benetton (die sitplek is later deur Gerhard Berger gevul weens die Oostenryker wat meer borgskap ingebring het), [7] het hy vertrek na die nuutgestigte Stewart Grand Prix. Sy laaste seisoen by Jordan het 14 punte opgelewer.

Stewart (1997–1999)

[wysig | wysig bron]
Barrichello by die 1997 Kanadese Grand Prix

Stewart se debuutseisoen in 1997 het gereelde betroubaarheidsprobleme opgelewer[8] en Barrichello kon slegs drie wedrenne voltooi. Die hoogtepunt was 'n tweede plek in Monaco, wat hom 13de op die punteleer geplaas het. Sy spanmaat Jan Magnussen het geen punte aangeteken nie. In dieselfde jaar is Barrichello op 24 Februarie met Silvana Giaffone getroud. Sy is 'n niggie van die Brasiliaanse Indy Car -bestuurder Felipe Giaffone en 'n niggie van die Stock Car Brasil- kampioene, Affonso Giaffone Filho en Zeca Giaffone.

1998 was nie veel beter vir Stewart nie, met twee vyfde plekke as die span se beste resultate. Ten spyte van die swak betroubaarheid van die motor, het Barrichello konsekwent sy spanmaat Magnussen geklop, wat daartoe gelei het dat laasgenoemde by die Franse Grand Prix weggelaat is, en vervang is deur Jos Verstappen, nog 'n spanmaat wat deur Barrichello geklop is.

1999 was 'n baie beter jaar vir die Stewart-span. Barrichello het derde gekwalifiseer by sy tuiswedren in Brasilië, waar hy Michael Schumacher se Ferrari geklop het, en selfs 'n paar rondtes gelei het totdat sy enjin naby 'Subida dos Boxes' opgeblaas het. Hy het ook die voorste wegspringplek in die nat kwalifiseringsessie in Frankryk behaal, en drie podiumplekke by die San Marino, Franse en Europese Grands Prix behaal. Laasgenoemde wedren is deur sy spanmaat Johnny Herbert gewen. Ten spyte hiervan het Barrichello weer oor die algemeen sy spanmaat geklop. Gedurende die jaar het hy die aandag van Ferrari-baas Jean Todt getrek, en hy is vir die 2000-seisoen gekontrakteer.

Ferrari (2000–2005)

[wysig | wysig bron]
Barrichello in sy Ferrari tydens die 2002 Verenigde State Grand Prix

In 2000 het Barrichello sy eerste Grand Prix-oorwinning behaal by die Duitse Grand Prix by Hockenheim, toe hy en die span gekies het om op droëweerbande te bly toe dit op 'n deel van die baan gereën het.[9] Hierdie riskante besluit het hom by die McLarens laat verbyglip (hulle het gekies om vir natweerbande by die kuipe aan te doen) om die wedren te wen, nadat hy van 18de af op die rooster weggespring het.[10] Dit was die langste wat enige bestuurder in Formule Een se geskiedenis destyds vir 'n eerste Grand Prix-oorwinning gewag het..[11] Barrichello het 'n bestendige debuutseisoen vir Ferrari gehad en die meeste wedrenne op die podium voltooi, maar is deur Michael Schumacher, Mika Häkkinen en David Coulthard oortref. Barrichello het die seisoen vierde geëindig nadat hy Schumacher ondersteun het in sy stryd teen Häkkinen om die Bestuurderskampioenskap, en het Ferrari gehelp om die vervaardigerskampioenskap te wen.

Barrichello kwalifiseer vir die 2005 Verenigde State Grand Prix

Barrichello het die 2001 seisoen in die derde plek afgesluit, met 'n totaal van 10 podiumplekke en 'n totaal van 56 kampioenskapspunte. Hy het amper 'n oorwinning in Monza behaal, maar dis verspeel deur die Ferrari-kuipespan wat swak gevaar het.[12] Hy het die seisoen sonder 'n oorwinning afgesluit, en weer eens het hy 'n belangrike ondersteunende rol vir Schumacher gespeel, hom gehelp om sy tweede bestuurderskampioenskap met Ferrari te wen en die span gehelp om die vervaardigerskampioenskap vir die derde agtereenvolgende jaar te wen. [13]

Barrichello se sukses by Ferrari het in 2002 voortgeduur, toe hy vier wedrenne vir die span gewen het en 'n loopbaanbeste tweede plek in die Bestuurderskampioenskap behaal het, met 77 kampioenskapspunte. Die jaar is egter gekenmerk deur kontroversie toe Ferrari-spanbevele vereis het dat Barrichello die agtervolgende Schumacher moes toelaat om hom op die laaste pylvak van die Oostenrykse Grand Prix verby te steek om die oorwinning te behaal.[14] Schumacher het podiumplekke met Barrichello tydens die podiumseremonie omgeruil en Barrichello die wennerstrofee gegee.[15] Die jaers is beboet vir die ontwrigting van die podiumprotokol en Ferrari se blatante spanbevele het daartoe gelei dat die FIA spanbevele vanaf 2003 verbied het.[16][17]

Barrichello se nommer 2-status by Ferrari is duidelik gemaak nadat hy Michael Schumacher laat verbysteek het om die 2002 Oostenrykse Grand Prix te wen.

Barrichello het die 2003-seisoen in die vierde plek afgesluit, met 65 punte, insluitend oorwinnings by Silverstone en Suzuka, en het weer 'n deurslaggewende rol gespeel om Schumacher en Ferrari te help om die bestuurders- en vervaardigerskampioenskappe te wen. In die 2004-seisoen het Barrichello in slegs sewe van die eerste dertien wedrenne tweede agter Schumacher geëindig, maar hy het beide die 2004 Italiaanse Grand Prix en die 2004 Chinese Grand Prix gewen om die tweede plek in die kampioenskap in te neem, en die jaar met 114 punte en 14 podiumplekke afgesluit. Alhoewel Barrichello goeie renmotors gehad het gedurende sy Ferrari-era, was sy beste resultaat by sy tuiswedren slegs 'n derde plek in 2004. Hy kon nie daarin slaag om elf van die negentien Brasiliaanse Grands Prix waaraan hy deelgeneem het, te voltooi nie.

In die 2005-seisoen het Ferrari nie die pas van vorige jare gehad nie as gevolg van die verandering van bandreëls.[18] Ferrari het Bridgestone-bande gebruik, wat minder effektief was as dié van hul mededingers op Michelins.[19][20] Barrichello se beste resultate hierdie seisoen was twee tweede plekke in Melbourne en toe by die Verenigde State Grand Prix in Indianapolis, toe al die Michelin-renmotors ná die formasierondte onttrek het, met slegs ses motors wat in die wedren oorgebly het.[21] Hy het die seisoen in die agtste plek in die bestuurdersranglys afgesluit met 38 punte, sy swakste seisoen met Ferrari.

In 'n onderhoud met Felipe Massa in Augustus 2022, het Massa gesê dat Barrichello 'n kontrak met Ferrari gehad het tot in 2006, waarna hy vir die 2007-seisoen deur Kimi Räikkönen vervang sou word. Maar vroeg in 2005 het Honda hom genader om vir hulle te ry, en ontevrede met die behandeling wat Ferrari hom gegee het, het hulle besluit om die span te vra om sy kontrak in 2005 te beëindig. Hy is dus deur Massa vir die 2006-seisoen vervang. [22]

Honda (2006–2008)

[wysig | wysig bron]
Barrichello by die Kanadese Grand Prix van 2006

In Augustus 2005 is aangekondig dat hy Ferrari aan die einde van die jaar sou verlaat om by Honda aan te sluit.[23] Barrichello se gelukkige nommer is "11", die nommer wat hy op sy kart gehad het toe hy sy eerste wedren gewen het. In 2006 het sy nuwe spanmaat Jenson Button aan Barrichello die nommer vir sy motor uit welwillendheid gegee. Barrichello is aanvanklik deur Button oortref en het beweer dat die motor nie by sy bestuurstyl pas nie, veral nie tydens remming nie. Na wysigings aan die motor was hy meer mededingend gewees. In Monaco het hy amper sy eerste podiumplek saam met die span behaal, maar toe is hy 'n deurrystraf opgele vir 'n spoedoortreding in die kuipelaan en het hy vierde geëindig. Alhoewel hy 'n podiumplek verloor het, was dit die beste resultaat by die Monaco Grand Prix vir Honda (as span) of enige Japannese span. Met die doel om liefdadigheidsfondse vir die Brasiliaanse kinders in te samel, het Barrichello vir die wedren helmkleure uitgeruil met Tony Kanaan, 'n Brasiliaanse Indy Car- bestuurder en een van sy beste vriende; en in dieselfde naweek het Kanaan in die 2006 Indianapolis 500- wedren gejaag met Barrichello se helmkleur. Barrichello het derde gekwalifiseer vir die Chinese Grand Prix, voor Schumacher en Räikkönen. Hy het die seisoen sewende in die bestuurdersranglys afgesluit met 30 punte, 26 agter Button.

Barrichello ry vir Honda tydens die 2007 Britse Grand Prix

Barrichello het geen punte gedurende die 2007-seisoen aangeteken nie ('n ongekende feit in sy loopbaan), as gevolg van die Honda RA107 se gebrek aan spoed. Ten spyte daarvan dat hy slegs twee keer uitgeval het, was 'n negende plek in die Britse Grand Prix sy beste resultaat van die seisoen en hy het slegs een keer in die top 10 gekwalifiseer.

Ten spyte hiervan het Honda op 19 Julie 2007 bevestig dat Barrichello vir die 2008-seisoen as 'n renjaer by die span sou aanbly.[24] Dit het hom die geleentheid gegee om aan die vyf wedrenne deel te neem wat hy nodig gehad het om Riccardo Patrese se rekord te breek vir die bestuurder wat in die meeste Grands Prix-wedrenne weggespring het, 'n rekord wat vir 14 jaar gestaan het.

In die eerste wedren van die 2008-seisoen het Barrichello tiende gekwalifiseer, voor Button. Hy het sesde geëindig, maar is gediskwalifiseer omdat hy 'n rooi lig by die kuipeuitgang geïgnoreer het. Hy het ook 'n stop-en-ry-straf tydens die wedren ontvang omdat hy die kuipe binnegegaan het terwyl dit tydens 'n veiligheidsmotorperiode gesluit was. In Maleisië het ratkasprobleme sy prestasie belemmer en hy het 13de geëindig. In Bahrein het hy weer buite die punte geëindig.

Die Turkse Grand Prix was Barrichello se 257ste Grand Prix, wat Patrese se rekord van 256 Grand Prix-wedrenne verbeter het en hy die mees ervare jaer in F1-geskiedenis geword het. Die spesifieke Grand Prix waar hy hierdie rekord gebreek het, is betwis, aangesien hy tegnies nie sommige wedrenne, soos die Spaanse Grand Prix van 2002, begin het nie, maar Barrichello en Honda het Turkye gekies as die plek van die amptelike vieringe.[25]

Barrichello ry vir Honda tydens die 2008 Monaco Grand Prix

In Monaco het hy sy eerste punte sedert 2006 aangeteken en in Kanada het hy agtereenvolgende punte aangeteken en 7de geëindig nadat hy in die 9de posisie weggespring het. Hy het in sommige rondtes voorgeloop as gevolg van die ontplooiing van die veiligheidsmotor, maar teen die einde van die wedren teruggeval in die orde. By Magny-Cours in Frankryk het Barrichello nie sy vertoning van die vorige twee wedrenne herhaal nie en in die 17de plek gekwalifiseer. Na 'n ratkasverandering het hy tot 20ste geval. In die wedren het hy 14de geëindig.

By Silverstone, wat hy as sy tweede tuiste beskou, het hy 16de gekwalifiseer en Button verbygesteek. Met swaar reën op die wedrendag, deur goeie gebruik van 'n uiters nat bande, het hy 3de geëindig en sy eerste podiumplek sedert 2005 behaal. In Duitsland het 'n botsing met David Coulthard egter sy hoop op punte beëindig. In Hongarye is hy deur die leier oorgeslaan en het hy dieselfde vertoning in Valencia herhaal. In België het hy 16de gekwalifiseer, maar moes weens 'n ratkasfout onttrek. Op 'n nat Monza was hy tweede vinnigste in Vrydag se oefening en het hy vanaf 16de op die rooster weggespring. Hy het daarin geslaag om tot 9de te vorder, maar as gevolg van die gebruik van die verkeerde tipe bande in sy tweede kuipestop het hy 17de geëindig. By die heel eerste nagren in Singapoer was hy in 'n goeie posisie om punte aan te teken nadat hy die kuipe binnegegaan het net voordat die kuipelaan vir die veiligheidsmotor-periode gesluit het, maar kort daarna het sy enjin onklaar geraak en hy moes onttrek. In Japan het hy vanaf 17de op die wegspringrooster begin, maar het daarin geslaag om teen die einde van die wedren tot 13de te vorder. In China het hy daarin geslaag om vir die eerste keer in tien wedrenne tot K2 te vorder, en sou 14de weggespring het. Maar nadat Mark Webber sy tienplek-straf vir 'n enjinverandering bygevoeg is, is hy na die 13de plek opgeskuif. Op die wedrendag het hy 'n goeie begin gehad en vroeg in die wedren tot 10de opgeskuif en 'n sterk middelposisie deur die hele wedren beklee en 11de geëindig, vyf plekke voor Button, wat die hele naweek gesukkel het.

Op 5 Desember 2008 het Honda aangekondig dat hulle F1 verlaat weens die ekonomiese krisis. Dit het gelei tot maande van onsekerheid oor of 'n koper gevind kon word, en of hulle Barrichello as renjaer sou behou.

Brawn GP (2009)

[wysig | wysig bron]
Barrichello by die 2009 Chinese Grand Prix

Slegs 'n paar weke voor die seisoenopening in Melbourne het spanbestuurder Ross Brawn die Honda-span gekoop, dit hernoem na Brawn GP en die bedreiging van moontlike sluiting afgeweer.[26] Barrichello was die onderwerp van volgehoue gerugte dat hy sy sitplek aan die jong Bruno Senna, neef van sy vriend en mentor Ayrton Senna, sou verloor.[27] Uiteindelik het Brawn in 2009 verkies om Barrichello as spanmaat vir Jenson Button te behou. By Barcelona tydens die laaste voorseisoentoets het beide Barrichello en Button die kuipe verras met uiters mededingende rondtetye, ander jaers met soveel as twee sekondes oortref, en die prestasie wat die span in die vroeë wedrenne sou toon, voorspel.

In Melbourne het Barrichello die rondtetye in die eerste twee elemente van kwalifisering gelei, maar tweede op die rooster agter spanmaat Button gekwalifiseer.[28] Ten spyte van 'n swak wegspring wat veroorsaak is deur sy enjin wat in anti-stol-modus gegly het, het hy goed herstel en slegs 'n paar plekke aan die begin verloor. Hy het egter skade aan die voorvlerk en agterste diffuser in die eerste draai-voorval opgedoen toe hy van agter deur Heikki Kovalainen in sy McLaren gestamp is, wat hom Mark Webber in die Red Bull laat tref het, wat Webber se motor sowel as sy hoop op 'n goeie einde verongeluk het. Ten spyte hiervan het Barrichello uiteindelik die wedren in die tweede plek voltooi nadat Sebastian Vettel en Robert Kubica met net twee rondtes oor gebots het.[29] Hy het agtste in Maleisië begin nadat hy 'n roosterstraf gekry het vir 'n ratkasverandering en die wedren in die vyfde plek voltooi nadat die wedren by Sepang weens swaar reën gestaak is.[30]

Barrichello by die 2009 Turkse Grand Prix

In Shanghai het Barrichello Button in die kwalifisering oortref, maar met sy motor se remme gesukkel toe een gefaal het, en hy in die vierde plek geëindig het. Hy het egter die vinnigste rondte van die wedren aangeteken.[31] In Bahrein het sy voorvlerkversteller tydens sy kwalifiseringslopie gefaal, wat sy aggressiewe 3-kuipestop-renstrategie in die gedrang gebring het, en hy dus slegs die vyfde plek behaal het.[32] Hy het derde op die rooster vir die Spaanse Grand Prix gekwalifiseer,[33] maar het Button en die tweede geplaasde Vettel op die eerste pylvak ingehaal om die wedren reeds in die eerste draai te lei. Hy kon nie sy driestop-strategie benut nie as gevolg van 'n gebrek aan spoed wat veroorsaak is deur massiewe onderstuur op sy derde stel bande in sy derde lopie, en het agter Button geëindig, wat tydens die wedren na 'n tweestop-strategie oorgeskakel het.

By Monaco is Barrichello laat deur Button en Ferrari se Kimi Räikkönen vir die voorste wegspringplek geklop. Met 'n goeie wegspring het hy egter die Fin in Sainte Devote verbygesteek. Barrichello se supersagte bande het nie so goed soos Button s'n in die eerste lopie gehou nie en hy het vroeër as beplan in die kuipe gestop, en Button het 'n beduidende voorsprong geneem. Die top drie het onveranderd gebly vir die duur van die wedren, behalwe vir 'n paar skommelings tydens die kuipestopvensters. Aan die einde van rondte 47 het Barrichello die jaer geword wat die meeste rondtes in Formule Een-geskiedenis voltooi het, en Michael Schumacher se totaal van 13 909 rondtes oortref.[34] In Turkye het hy weer ratkasprobleme gehad en vir die eerste keer in die seisoen onttrek,[35] wat Button sy puntevoordeel laat vergroot het, terwyl Barrichello in Brittanje tweede agter Vettel gekwalifiseer het, voordat hy Button vir die eerste keer in 2009 geklop het op pad na die derde plek.[36]

Barrichello tydens die Duitse Grand Prix van 2009

In Duitsland het Barrichello die voortou by die eerste draai geneem, maar na sy eerste stop het hy agter Felipe Massa uitgekom wat hom opgehou het. 'n Brandstofprobleem tydens sy tweede stop het beteken dat hy die wedren in die sesde plek voltooi het, 'n plek agter spanmaat Jenson Button. Na die wedren het hy Brawn GP in die openbaar blameer en gesê: "Dit was 'n goeie vertoning van die span oor hoe om 'n wedren te verloor" en "Hulle het my die wedren laat verloor".[37] Spanhoof Ross Brawn het oor die voorval gesê: "Hy het die 11de vinnigste tyd van die wedren aangeteken. Jy kan nie 'n wedren met daardie spoed wen nie". Hy het egter geweier om Barrichello vir sy uitbarsting te kritiseer.[37] Barrichello het sedertdien erken dat hy oorreageer het, en hy sou nie gewen het nie, aangesien die Red Bull-motors 'n halwe sekonde per rondte vinniger as hy was.[38]

In Hongarye het die Brawn-motors gesukkel en spoed verloor weens probleme met hul bande en aërodinamika. Barrichello het tiende geëindig, sy eerste keer punteloos in 2009, en drie plekke agter Button.[39] In Valencia het Barrichello sy tiende Grand Prix-oorwinning behaal, sy eerste in vyf jaar en die honderdste oorwinning deur 'n Brasiliaanse jaer in Formule Een, wat hom na tweede in die Kampioenskap laat vorder het.[40] Hy het hulde gebring aan sy beseerde landgenoot Felipe Massa met 'n gedenkstrook bo-op sy valhelm.[41]

Barrichello het sy tweede Grand Prix van die seisoen in Monza gewen.

By Spa het Barrichello vierde gekwalifiseer, maar vir die derde keer in 2009 aan anti-stol gely en het homself laaste bevind, maar die eerste rondte-ongeluk gemis wat vier jaers, insluitend spanmaat Button, uitgeskakel het. Terwyl die veiligheidsmotor uit was, het hy in die kuipe geduik en van strategie verander wat hom in staat gestel het om terug te klim na sewende. Gedurende die laaste drie rondtes het die motor 'n enjinolielek opgedoen, maar het steeds daarin geslaag om die ren te voltooi voordat sy motor na die wedren in die kuipebaan aan die brand geslaan het. By Monza het hy vyfde gekwalifiseer, ten spyte daarvan dat hy meer brandstof saamgedra het om 'n ander strategie met slegs een stop te probeer. Nadat hy Kovalainen by die wegspring verbygesteek het, het Barrichello daarin geslaag om nie te veel tyd te verloor nie, aangesien hy die voordeel van net een stop teen Hamilton, Räikkönen en Sutil se twee-stop-strategie gehad het. Teen Hamilton se tweede kuipestop was Button en Barrichello eerste en tweede. Hamilton het probeer om Button onder druk te plaas deur sy motor te forseer, maar in die laaste rondte het hy gebots, wat die derde plek aan Räikkönen en die vierde plek aan Sutil besorg het. Barrichello het die 11de wedren in sy Formule Een-loopbaan gewen en meer punte as Button versamel in hul stryd om die wêreldtitel. [42]

In Singapoer moes Barrichello sy ratkas verander en het 'n vyfplek-roosterstraf gekry.[43] Tydens kwalifisering het hy met sy motor gebots terwyl hy in die vyfde plek was. As gevolg van Nick Heidfeld wat van die kuipebaan af weggespring het, sou Barrichello negende wegspring en sesde eindig, terwyl Button vyfde geëindig het. [44] In Japan het hy oorspronklik vyfde gekwalifiseer, maar het 'n vyfplek-roosterstraf gekry omdat hy nie sy spoed verminder het tydens 'n geel vlag-situasie naby die einde van K2 toe Sébastien Buemi gebots het nie.[45] Hy was op koers om vyfde te eindig met Button agter hom, wat genoeg sou gewees het vir Brawn GP om die Vervaardigerskampioenskap te beklink, maar 'n veiligheidsmotorperiode in die laaste strekke van die wedren weens Jaime Alguersuari se ongeluk het beteken dat Nico Rosberg en Heidfeld voor kon bly en brandstof kon spaar, wat Barrichello na sewende laat val het. [46] Met Button wat agtste geëindig het, het Barrichello die punte-agterstand tot veertien verminder en Brawn amper buite bereik van die Vervaardigerstitel geplaas.

In Brasilië het Barrichello die voorste wegspringplek in 'n reëndeurdrenkte kwalifiserende sessie aangeteken, met titelmededingers Button en Vettel agter in die wedren, onderskeidelik veertiende en sestiende.[47] 'n Pap band het Barrichello 'n kans gekos om die titelpoging na die laaste wedren te neem, aangesien hy nie 'n groot genoeg voorsprong bo Button kon behaal nie. Button het vyfde geëindig om as kampioen gekroon te word. In Aboe Dhabi het hy vierde gekwalifiseer en vierde geëindig. Met Vettel wat die wedren gewen het, het hy die tweede plek op die punteleer verseker, met Barrichello wat derde in die kampioenskap geëindig het met 77 punte.[48]

Williams (2010–2011)

[wysig | wysig bron]
Barrichello jaag vir Williams tydens die 2010 Maleisiese Grand Prix

In 2010 het McLaren Barrichello 'n kontrak aangebied. Hy het dit egter nie aanvaar nie, omdat hy reeds 'n kontrak met Williams geteken het en nie sy belofte aan daardie span wou breek nie. Die McLaren-renplek is uiteindelik gevul deur Barrichello se 2009-spanmaat, Jenson Button.[7] Op 2 November 2009 het Williams Barrichello en Nico Hülkenberg as hul amptelike renjaers vir die 2010 seisoen bevestig.[49] Dit het beteken dat Barrichello vir ten minste nog 'n seisoen aan Formule Een sou deelneem en die eerste jaer in Formule Een-geskiedenis sou word wat aan meer as driehonderd Grands Prix deelgeneem het.[50]

In voorseisoen-toetse het Barrichello een keer bo-aan die tydlyste geëindig, weens reën. In sommige sessies is hy deur sy nuweling-spanmaat Hülkenberg oortref. Williams was die tweede span in terme van kilometers afgelê en het 'n mate van betroubaarheid getoon, maar was van pas af teen die voorlopers Red Bull, Ferrari en McLaren.

Tydens die eerste wedren van die seisoen in Bahrein het Barrichello elfde op die rooster gekwalifiseer en tiende in die wedren geëindig. In Australië het hy agtste geëindig, wat hom tot binne twee punte van Senna se merk geskuif het. Hy het gestol op die rooster in Maleisië weens 'n oorverhitte koppelaar, maar het tot twaalfde plek by die eindstreep herstel. In China het hy weer twaalfde geëindig. In Spanje het hy voordeel getrek uit Lewis Hamilton se laat ongeluk om twee punte aan te teken en negende te eindig, ten spyte daarvan dat hy agtiende op die rooster weggespring het en Senna se rekord geëwenaar het.

In Monaco het Barrichello negende gekwalifiseer en deur die eerste draai tot sesde posisie opgeskuif. Later het hy 'n gebreekte vering opgedoen wat veroorsaak is deur 'n los dreindeksel en hy het 'n hewige ongeluk gehad.[51] Nadat hy gebots het, het hy die motor se stuurwiel uitgegooi terwyl hy in die middel van 'n 120 mph-draai gesit het met sy motor aan die brand. Die stuurwiel het toe onder Karun Chandhok se Hispania beland.

By die Turkse Grand Prix het Barrichello vyftiende gekwalifiseer. As gevolg van 'n oorverhitte koppelaar aan die begin, het hy tot die twintigste plek teruggeval. 'n Stadige kuipestop het dinge vererger en hy het in die veertiende plek geëindig. Dit was soortgelyk by die Kanadese Grand Prix, toe Barrichello weer in die veertiende posisie geëindig het. Hy het elfde gekwalifiseer en K3 net-net gemis, maar sy teenstolstelsel het aan die begin van die wedren ingeskop. Nadat hy goed herstel het, het hy later met Jaime Alguersuari gebots toe Alguersuari te laat oorgekom het om sy lyn te dek, en die skade het Barrichello se linker remlugweg geblokkeer.

In Valencia het die Williams-span groot opgraderings aangebring en hul weergawe van die F-kanaal gebruik. Barrichello het negende gekwalifiseer met dieselfde tyd as sy spanmaat Hülkenberg. Hy was sewende toe die veiligheidsmotor aan die einde van rondte nege ontplooi is en direk in die kuipe ingetrek is. Toe die veiligheidsmotor in die kuipe ingegaan het, kon hy Kubica afweer om vierde te eindig, sy hoogste klaarmaak van die seisoen. Na die wedren is nege motors ondersoek vir spoedoortredings onder die veiligheidsmotor en is later 'n straf van vyf sekondes gegee. Dit het geen verskil aan Barrichello se plek gemaak nie, en hy het die hoogste puntetelling vir Brasiliaanse renjaers in Formule Een-geskiedenis geword, wat Ayrton Senna se loopbaantelling van 614 punte oortref het. Hy het verdere punte by sy totaal gevoeg met 'n vyfde plek by Silverstone, 'n twaalfde plek by Hockenheim en tiende in Hongarye.

Barrichello tydens die 2011 Maleisiese Grand Prix.

Barrichello het sy 300ste Grand Prix by die Belgiese Grand Prix gevier, maar het in nat toestande onttrek nadat hy in die eerste rondte met Fernando Alonso se Ferrari gebots het. Voor die wedren is hy verkies as voorsitter van die Grand Prix-bestuurdersvereniging om die uitgaande Nick Heidfeld te vervang.[52]

By Monza het Barrichello in die tiende plek gekwalifiseer en 'n redelik stil lopie in die wedren gehad om op dieselfde plek te eindig en het nog 'n punt aangeteken. In Singapoer het die FW32 'n nuwe voorvlerk gehad,[53] en Barrichello het dit goed benut om die sesde vinnigste tyd in kwalifisering op te stel, hoewel Williams se tegniese direkteur, Sam Michael, gereken het die motor was vinnig genoeg om 'n paar plekke hoër te wees. In die wedren, ten spyte daarvan dat hy met die wegspring plekke aan Robert Kubica en Nico Rosberg verloor het, het Barrichello 'n stewige lopie tot sesde by die eindpunt gehad. In Japan het hy in die sewende plek gekwalifiseer en sterk gejaag voordat hy tot negende teruggeval het toe hy deur die twee Saubers teen die einde van die wedren verbygesteek is.

In Korea het Barrichello tiende gekwalifiseer, ten spyte daarvan dat hy deur Michael Schumacher geblokkeer is. In 'n nat wedren het hy swaar bandslytasie op die tussen-in bande waarop hy gery het opgedoen, en in die laaste stadiums van die wedren is hy verbygesteek deur Robert Kubica en Vitantonio Liuzzi, wat hom tot sewende plek by die eindstreep laat val het. By Interlagos het hy 'n sterk sesde plek in wisselende toestande gekwalifiseer met spanmaat Hülkenberg wat van die voorste wegspringplek af weggespring het. Na 'n vertraagde kuipestop het sy tradisionele slegte geluk op tuisbodem teruggekeer toe hy 'n pap band opgedoen het nadat hy kortliks met Jaime Alguersuari gebots het, wat hom enige kans gekos het om punte aan te teken. In Aboe Dhabi het hy weer sterk in die sewende plek gekwalifiseer en daardie plek kort na die wegspring behou. Toe die veiligheidsmotor egter ontplooi is na Michael Schumacher en Vitantonio Liuzzi se ongeluk, het baie jaers soos Robert Kubica, Vitaly Petrov en Nico Rosberg hieruit voordeel getrek deur vroeg in die kuipe in te trek. Dit het 'n negatiewe uitwerking op Barrichello gehad, aangesien hulle nie weer 'n kuipestop hoef te gemaak het nie, en Barrichello het buite die punte geëindig.

Op 15 November 2010 het Williams Barrichello as een van die span se bestuurders vir die 2011 seisoen bevestig.[54] Sy spanmaat in 2011 was Pastor Maldonado.

In Australië het Barrichello uitgeval weens 'n ratkasprobleem. Hy moes weer in Maleisië onttrek weens lekkende hidroulika. Hy het in die volgende drie wedrenne sonder enige punte geëindig voor twee negende plekke in Monaco en Kanada. Hy het twaalfde in Valencia en dertiende in Brittanje gekom, maar in Duitsland weens 'n olielek onttrek. Sy laaste wedren by die 2011 Brasiliaanse Grand Prix was 'n stil afskeid waar hy veertiende geëindig het, voor voormalige spanmaat Michael Schumacher.

In 'n onderhoud in 2022 het Barrichello onthul dat hy deur Frank Williams afgedank is deur middel van 'n telefoonoproep vroeg in Januarie 2012, [55] en op 17 Januarie 2012 het Williams bevestig dat Bruno Senna Barrichello by Williams vir die 2012-seisoen sou vervang.[56] Senna is gekies weens sy finansiële steun.

Loopbaan in IndyCar-renne

[wysig | wysig bron]

Op 25 Januarie 2012 is berig dat Barrichello 'n IndyCar vir KV Racing Technology saam met 'n vriend Tony Kanaan sou toets. Die toets is van 30-31 Januarie en 1 Februarie by Sebring gehou.[57] Hy het ook laat in Februarie vir die span by Infineon Raceway getoets.[58]

Op 1 Maart 2012 het Barrichello by KV Racing Technology aangesluit vir die 2012-seisoen om die span se nommer agt-inskrywing saam met Kanaan en EJ Viso te bestuur,[59][60][61] geborg deur die Brasiliaanse konstruksiemaatskappy, Embrase.[62] Barrichello het op 27 Mei 2012 in sy eerste Indianapolis 500 gejaag. Hy het altesaam twee rondtes gelei en elfde geëindig, en sodoende die 2012 Indianapolis 500 "Nuweling van die jaar"-titel gewen. Gedurende die res van die seisoen het hy twee top ses-voltooings behaal en die jaar in die twaalfde plek in die kampioenskap afgesluit.

Stock Car Pro Series

[wysig | wysig bron]
Barrichello se motor in Stock Car Brasil in 2014.

Barrichello het by 'n Peugeot-span van die Brasiliaanse renreeks Stock Car Brasil (nou genoem Stock Car Pro Series) aangesluit vir die laaste drie renne van die 2012-seisoen as gasbestuurder.[63] Sedert 2013 bestuur hy 'n Chevrolet as 'n gereelde lid van die Full Time Sports-span. In die 2013-seisoen het hy die seisoen in die 8ste plek algeheel afgesluit, met 'n beste renresultaat wat 'n tweede plek was.

Barrichello het in 2014 voortgegaan om 'n Chevrolet vir Full Time Sports te bestuur en is as die 2014-kampioen gekroon, nadat hy twee wedrenne gewen het en nog vier podiumplekke behaal het. Dit was Barrichello se eerste kampioenskap in 23 jaar, wat terugdateer na sy Britse Formule 3-titel in 1991.[64] In 2015 het Barrichello algeheel vierde geëindig. In 2016 het hy drie oorwinnings en nege podiumplekke behaal, en algeheel tweede agter Felipe Fraga geëindig. Hy het vyfde in 2017, vierde in 2018, vyfde in 2019, sesde in 2020 en 2021 geëindig, en elke jaar ten minste een individuele oorwinning behaal. In 2022 het hy die reeks vir die tweede keer gewen met drie oorwinnings in die individuele wedrenne.

In 2020 het Toyota Barrichello na Argentinië gestuur om aan die Super TC 2000 en Top Race V6- kampioenskappe deel te neem.[65]

Australiese S5000

[wysig | wysig bron]

In September 2019 het Barrichello 'n eenmalige terugkeer na oopwielmotors gemaak toe hy by die Sandown-renbaan in Melbourne, Australië, verskyn het vir die openingsrondte van Australië se nuwe S5000-klas. Die S5000, wat as 'n moderne weergawe van die ou Formule 5000 beskou is, het 'n Australiese gewysigde weergawe van die Ligier JS F3 gebruik, maar aangedryf deur 'n 5.2L Ford Coyote V8-enjin wat 560 pk (420 kW) ontwikkel.

Nadat hy 'n proefrit gehad het om die JS F3-S5000 te leer ken tydens die amptelike S5000-toetsdag by die Phillip Island Grand Prix-renbaan, waar hy vir Australië se Team BRM gejaag het met sy rooi geverfde motor wat herinner het aan sy ou F1 Ferrari's, het Barrichello derde by Sandown gekwalifiseer, maar probleme in beide wedrenne het hom sewende in Uitdun 1 en vyfde in Uitdun 2 laat eindig vir die algehele vierde plek by die byeenkoms.

Helmontwerp

[wysig | wysig bron]
Barrichello se spesiale helmontwerp wat hy tydens die 2008 Turkse Grand Prix gedra het waar hy sy rekord van 257 Formule Een-wedrenne gevier het.

Barrichello se helm is wit met 'n oranje-rooi ovaalvorm aan die agterkant, 'n oranje-rooi vorm om die visier, 'n oranje-rooi lyn onder die helm en 'n blou sirkel bo-op met asuurblou en hemelsblou silinders – soortgelyk aan dié op die helm van voormalige wêreldkampioen Emerson Fittipaldi – met 'n goue ster in die middel (gewoonlik vyfpuntig, hoewel onlangse ontwerpe sespuntig was). Die wit deel van die helm het vir sommige wedrenne gedurende die 1999-seisoen na silwer verander. Nadat hy in 2000 by Ferrari geteken het, het spanmaat Michael Schumacher die kleure van sy helm by die Monaco Grand Prix verander om verwarring te voorkom, aangesien die twee jaers se oorspronklike helmkleure identies was.

By die 2001 Brasiliaanse Grand Prix is die ovaalvorm en die vorm rondom die visier geverf om soos die Brasiliaanse vlag te lyk, en by sy 300ste Grand Prix het sy helm weereens die Brasiliaanse vlagkleure gedra. By die 2006 Monaco Grand Prix het hy die helmkleure van sy mede-Brasiliaan en goeie vriend Tony Kanaan gehad, wat op sy beurt Barrichello se helmkleure gehad het terwyl hy in die 2006 Indianapolis 500 gejaag het, wat op dieselfde dag gehou is, omdat hulle gesê het dit sou die naaste wees wat enigeen van hulle sou kom aan deelname aan die grootste wedren van die jaar van die kategorie waarin die ander een gejaag het. By die 2008 Brasiliaanse Grand Prix het Barrichello 'n helm gedra ter ere van Ingo Hoffmann, voormalige F1-bestuurder en veelvuldige Stock Car Brasil- kampioen wat daardie jaar afgetree het. By die 1995 en 2011 Brasiliaanse Grand Prix het hy 'n helm gedra wat geverf is om elemente van sy eie helmontwerp en die klassieke ontwerp van Ayrton Senna se helm in te sluit.

Gedurende die 2009-seisoen het Barrichello die Brawn GP fluoresserende kleure op sy helm gebruik.

Persoonlike lewe

[wysig | wysig bron]
Barrichello maak sy Le Mans- debuut in 2017.

Barrichello woon in São Paulo. Vir pendel tussen wedrenne het Barrichello 'n Embraer Legacy 600 besit.

Barrichello het voorheen die vinnigste tyd deur 'n Formule Een-bestuurder op die Top Gear -toetsbaan gehou tydens die program se Star in a Reasonably Priced Car- segment. Sy rondtetyd van 1:44.3 het hom 0.1 sekondes voor die Stig geplaas.[66]Noble, Jonathan (12 Julie 2010). "Paddock Life: Silverstone edition". Autosport. Haymarket Media Group. Besoek op 12 Julie 2010. His best lap of 1m44.3s was one tenth quicker than The Stig, and three tenths ahead of former world champion Mansell. Who now can topple Barrichello?</ref> Dit het daartoe gelei dat Jeremy Clarkson gereeld na die Stig verwys het wat 'n diepgewortelde haat vir Barrichello ontwikkel het. In Februarie 2018 is Barrichello na die hospitaal gehaas nadat hy erge hoofpyn gehad het, waar ontdek is dat hy 'n goedaardige kankergewas het, wat later verwyder is.[66]

Barrichello se seuns Eduardo en Fernando is ook renjaers, met Eduardo wat tans aan die 2025 FIA Wêrelduithouvermoëkampioenskap deelneem en Fernando wat aan die 2025 Euroformula Ope Kampioenskap deelneem.[66]

Volledige Formule Een-uitslae

[wysig | wysig bron]

(Renne in vetdruk dui voorste wegspringplek aan) (Renne in skuinsdruk is vinnigste rondte)

Jaar Inskrywer Onderstel Enjin 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 Plek Punte
1993 Sasol Jordan Jordan 193 Hart 1035 3.5 V10 RSA
Ret		 BRA
Ret		 EUR
10†		 SMR
Ret		 SPA
12		 MON
9		 KAN
Ret		 FRA
7		 GBR
10		 DUI
Ret		 HON
Ret		 BEL
Ret		 ITA
Ret		 POR
13		 JPN
5		 AUS
11		 18de 2
1994 Sasol Jordan Jordan 194 Hart 1035 3.5 V10 BRA
4		 PAC
3		 SMR
DNQ		 MON
Ret		 SPA
Ret		 KAN
7		 FRA
Ret		 GBR
4		 DUI
Ret		 HON
Ret		 BEL
Ret		 ITA
4		 POR
4		 EUR
12		 JPN
Ret		 AUS
4		 6de 19
1995 Total Jordan Peugeot Jordan 195 Peugeot A10 3.0 V10 BRA
Ret		 ARG
Ret		 SMR
Ret		 SPA
7		 MON
Ret		 KAN
2		 FRA
6		 GBR
11†		 DUI
Ret		 HON
7		 BEL
6		 ITA
Ret		 POR
11		 EUR
4		 PAC
Ret		 JPN
Ret		 AUS
Ret		 11de 11
1996 Total Jordan Peugeot Jordan 196 Peugeot A12 EV5 3.0 V10 AUS
Ret		 BRA
Ret		 ARG
4		 EUR
5		 SMR
5		 MON
Ret		 ESP
Ret		 KAN
Ret		 FRA
9		 GBR
4		 DUI
6		 HON
6		 BEL
Ret		 ITA
5		 POR
Ret		 JPN
9		 8ste 14
1997 Stewart Ford Stewart SF01 Ford VJ Zetec-R 3.0 V10 AUS
Ret		 BRA
Ret		 ARG
Ret		 SMR
Ret		 MON
2		 SPA
Ret		 KAN
Ret		 FRA
Ret		 GBR
Ret		 DUI
Ret		 HON
Ret		 BEL
Ret		 ITA
13		 OOS
14†		 LUX
Ret		 JPN
Ret		 EUR
Ret		 13de 6
1998 HSBC Stewart Ford Stewart SF02 Ford VJ Zetec-R 3.0 V10 AUS
Ret		 BRA
Ret		 ARG
10		 SMR
Ret		 SPA
5		 MON
Ret		 KAN
5		 FRA
10		 GBR
Ret		 OOS
Ret		 DUI
Ret		 HON
Ret		 BEL
DNS		 ITA
10		 LUX
11		 JPN
Ret		 12de 4
1999 HSBC Stewart Ford Stewart SF3 Ford CR-1 3.0 V10 AUS
5		 BRA
Ret		 SMR
3		 MON
9†		 SPA
DSQ		 KAN
Ret		 FRA
3		 GBR
8		 OOS
Ret		 DUI
Ret		 HON
5		 BEL
10		 ITA
4		 EUR
3		 MAL
5		 JPN
8		 7de 21
2000 Scuderia Ferrari Ferrari F1-2000 Ferrari 049 3.0 V10 AUS
2		 BRA
Ret		 SMR
4		 GBR
Ret		 SPA
3		 EUR
4		 MON
2		 KAN
2		 FRA
3		 OOS
3		 DUI
1		 HON
4		 BEL
Ret		 ITA
Ret		 VSA
2		 JPN
4		 MAL
3		 4de 62
2001 Scuderia Ferrari Ferrari F2001 Ferrari 050 3.0 V10 AUS
3		 MAL
2		 BRA
Ret		 SMR
3		 SPA
Ret		 OOS
3		 MON
2		 KAN
Ret		 EUR
5		 FRA
3		 GBR
3		 DUI
2		 HON
2		 BEL
5		 ITA
2		 VSA
15†		 JPN
5		 3de 56
2002 Scuderia Ferrari Ferrari F2001B Ferrari 050 3.0 V10 AUS
Ret		 MAL
Ret		 BRA
Ret		 2de 77
Ferrari F2002 Ferrari 051 3.0 V10 SMR
2		 SPA
DNS		 OOS
2		 MON
7		 KAN
3		 EUR
1		 GBR
2		 FRA
DNS		 DUI
4		 HON
1		 BEL
2		 ITA
1		 VSA
1		 JPN
2
2003 Scuderia Ferrari Ferrari F2002 Ferrari 051 3.0 V10 AUS
Ret		 MAL
2		 BRA
Ret		 SMR
3		 4de 65
Ferrari F2003-GA Ferrari 052 3.0 V10 SPA
3		 OOS
3		 MON
8		 KAN
5		 EUR
3		 FRA
7		 GBR
1		 GER
Ret		 HON
Ret		 ITA
3		 VSA
Ret		 JPN
1
2004 Scuderia Ferrari Ferrari |F2004 Ferrari 053 3.0 V10 AUS
2		 MAL
4		 BHR
2		 SMR
6		 SPA
2		 MON
3		 EUR
2		 KAN
2		 VSA
2		 FRA
3		 GBR
3		 DUI
12		 HON
2		 BEL
3		 ITA
1		 CHN
1		 JPN
Ret		 BRA
3		 2de 114
2005 Scuderia Ferrari Ferrari F2004M Ferrari 054 3.0 V10 AUS
2		 MAL
Ret		 8ste 38
Ferrari F2005 Ferrari 055 3.0 V10 BHR
9		 SMR
Ret		 SPA
9		 MON
8		 EUR
3		 KAN
3		 VSA
2		 FRA
9		 GBR
7		 DUI
10		 HON
10		 TUR
10		 ITA
12		 BEL
5		 BRA
6		 JPN
11		 CHN
12
2006 Lucky Strike Honda Racing F1 Honda RA106 Honda RA806E 2.4 V8 BHR
15		 MAL
10		 AUS
7		 SMR
10		 EUR
5		 SPA
7		 MON
4		 GBR
10		 KAN
Ret		 VSA
6		 FRA
Ret		 DUI
Ret		 HON
4		 TUR
8		 ITA
6		 CHN
6		 JPN
12		 BRA
7		 7de 30
2007 Lucky Strike Honda Racing F1 Honda RA107 Honda RA807E 2.4 V8 AUS
11		 MAL
11		 BHR
13		 SPA
10		 MON
10		 KAN
12		 VSA
Ret		 FRA
11		 GBR
9		 EUR
11		 HON
18		 TUR
17		 ITA
10		 BEL
13		 JPN
10		 CHN
15		 BRA
Ret		 20ste 0
2008 Lucky Strike Honda Racing F1 Honda RA108 Honda RA808E 2.4 V8 AUS
DSQ		 MAL
13		 BHR
11		 SPA
Ret		 TUR
14		 MON
6		 KAN
7		 FRA
14		 GBR
3		 DUI
Ret		 HON
16		 EUR
16		 BEL
Ret		 ITA
17		 SIN
Ret		 JPN
13		 CHN
11		 BRA
15		 14de 11
2009 Brawn GP F1-span Brawn BGP 001 Mercedes FO 108W 2.4 V8 AUS
2		 MAL
5‡		 CHN
4		 BHR
5		 ESP
2		 MON
2		 TUR
Ret		 GBR
3		 DUI
6		 HON
10		 EUR
1		 BEL
7		 ITA
1		 SIN
6		 JPN
7		 BRA
8		 ABU
4		 3de 77
2010 AT&T Williams Williams FW32 Cosworth CA2010 2.4 V8 BHR
10		 AUS
8		 MAL
12		 CHN
12		 SPA
9		 MON
Ret		 TUR
14		 KAN
14		 EUR
4		 GBR
5		 DUI
12		 HON
10		 BEL
Ret		 ITA
10		 SIN
6		 JPN
9		 KOR
7		 BRA
14		 ABU
12		 10de 47
2011 AT&T Williams Williams FW33 Cosworth CA2011 2.4 V8 AUS
Ret		 MAL
Ret		 CHN
13		 TUR
15		 SPA
17		 MON
9		 KAN
9		 EUR
12		 GBR
13		 DUI
Ret		 HON
13		 BEL
16		 ITA
12		 SIN
13		 JPN
17		 KOR
12		 IND
15		 ABU
12		 BRA
14		 17de 4

† Barrichello kon nie die Grand Prix voltooi nie, maar is geklassifiseer omrede hy meer as 90% van die renafstand afgelê het.

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. 1 2 "Entrevistado". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Februarie 2012. Besoek op 8 Februarie 2016. Interview: Rubens Barrichello (grandfather)
  2. ↑ "My story, from Rubens Barrichello Official site". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 April 2007. Besoek op 2 Junie 2007.
  3. ↑ "My story, from Rubens Barrichello Official site". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 April 2007. Besoek op 2 Junie 2007.
  4. ↑ Benson, Andrew. A death that shocked the world. BBC Sport. 21 April 2004.
  5. ↑ AP. "F1 medic Sid Walker dies at 84". ESPN Sports. 13 September 2012. Besoek op 8 Junie 2025
  6. ↑ Henry, Alan (red.) (1996) Autocourse Haymarket Publishing p. 110 ISBN 1-874557-91-8
  7. 1 2 "F1 PODCAST: Rubens Barrichello on being pranked by Senna and almost signing for McLaren | Formula 1®". formula1.com (in Engels). Besoek op 16 Desember 2019.
  8. ↑ "#F1 History: 1997 STEWART-FORD SF01 – Daring to dare". The Judge 13. 25 Februarie 2016. Besoek op 8 Mei 2019.
  9. ↑ "Rubens Barrichello's first win". Formula One Ferrari. 30 Julie 2000. Besoek op 8 Mei 2019.
  10. ↑ "German GP Barrichello storms to first career victory". Motorsport.com. 31 Julie 2000. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 Mei 2019. Besoek op 8 Mei 2019.
  11. ↑ "F1 drivers with longest wait for first Grand Prix win: Who took more races to reach the top than Valtteri Bottas?". The Telegraph. 1 Mei 2007. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 Januarie 2022. Besoek op 8 Mei 2019.
  12. ↑ "Montoya's first win mature but muted". The Guardian. 17 September 2001. Besoek op 8 Mei 2019.
  13. ↑ "RUBENS BARRICHELLO: MICHAEL SCHUMACHER BENEFITED FROM TEAM ORDERS TO WIN FORMULA ONE TITLES". Autoweek.com. 20 Maart 2015. Besoek op 8 Mei 2019.
  14. ↑ "Formula One: Ferrari team-mate hands Schumacher controversial victory". The Telegraph. 12 Mei 2002. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 Januarie 2022. Besoek op 8 Mei 2019.
  15. ↑ "Official FIA Press Release – The 2002 Austrian Grand Prix". fia.com. 26 Junie 2002. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 17 Oktober 2006. Besoek op 26 Oktober 2006.
  16. ↑ "F1 summons Schumacher, Barrichello". CNN. 13 Mei 2002. Besoek op 8 Mei 2019.
  17. ↑ "FIA summon Ferrari to explain themselves". The Guardian. 13 Mei 2002. Besoek op 8 Mei 2019.
  18. ↑ Kevin Garside (18 Oktober 2005). "Ferrari and BAR leave their dismal 2005 in rear mirror". The Daily Telegraph. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 Januarie 2022. Besoek op 4 September 2011.
  19. ↑ Kevin Garside (18 Oktober 2005). "Ferrari and BAR leave their dismal 2005 in rear mirror". The Daily Telegraph. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 Januarie 2022. Besoek op 4 September 2011.
  20. ↑ David Tremayne (10 Mei 2005). "Schumacher in limbo as wheels drop off Ferrari". The Independent. Besoek op 4 September 2011.
  21. ↑ "The blame game – 2005 United States GP at Indianapolis". Motorsport. 19 Junie 2005. Besoek op 8 Mei 2019.
  22. ↑ (in en) FELIPE MASSA - Flow #94 🤝 @Flow Sport Club, 17 August 2022, https://www.youtube.com/watch?v=m3lq537XXAo, besoek op 2022-08-18
  23. ↑ "BAR Confirm Barrichello for 2006". Autosport. 16 Augustus 2005. Besoek op 3 November 2021.
  24. ↑ "Honda keep Button & Barrichello". BBC. 19 Julie 2007. Besoek op 20 Julie 2007.
  25. ↑ "Barrichello chooses Turkey for record". Autosport. 21 April 2008. Besoek op 23 April 2008.
  26. ↑ "Ross Brawn buys Honda Racing F1 Team". AUSmotive.com. 6 Maart 2009. Besoek op 8 Mei 2019.
  27. ↑ "Senna signs for Honda?". GrandPrix.com. Inside F1. 12 Februarie 2009. Besoek op 21 Maart 2014.
  28. ↑ "Ross Brawn buys Honda Racing F1 Team". AUSmotive.com. 6 Maart 2009. Besoek op 8 Mei 2019.
  29. ↑ "Senna signs for Honda?". GrandPrix.com. Inside F1. 12 Februarie 2009. Besoek op 21 Maart 2014.
  30. ↑ "Brawn GP Barcelona test notes 2009-03-11". Motorsport.com. Besoek op 21 Mei 2009.[dooie skakel]
  31. ↑ "Ross Brawn buys Honda Racing F1 Team". AUSmotive.com. 6 Maart 2009. Besoek op 8 Mei 2019.
  32. ↑ "Senna signs for Honda?". GrandPrix.com. Inside F1. 12 Februarie 2009. Besoek op 21 Maart 2014.
  33. ↑ "Brawn GP Barcelona test notes 2009-03-11". Motorsport.com. Besoek op 21 Mei 2009.[dooie skakel]
  34. ↑ "Brawn GP Barcelona test notes 2009-03-11". Motorsport.com. Besoek op 21 Mei 2009.[dooie skakel]
  35. ↑ "Ross Brawn buys Honda Racing F1 Team". AUSmotive.com. 6 Maart 2009. Besoek op 8 Mei 2019.
  36. ↑ "Senna signs for Honda?". GrandPrix.com. Inside F1. 12 Februarie 2009. Besoek op 21 Maart 2014.
  37. 1 2 {{cite news}}: Leë aanhaling (hulp)
  38. ↑ "Ross Brawn buys Honda Racing F1 Team". AUSmotive.com. 6 Maart 2009. Besoek op 8 Mei 2019.
  39. ↑ "Ross Brawn buys Honda Racing F1 Team". AUSmotive.com. 6 Maart 2009. Besoek op 8 Mei 2019.
  40. ↑ "Senna signs for Honda?". GrandPrix.com. Inside F1. 12 Februarie 2009. Besoek op 21 Maart 2014.
  41. ↑ "Brawn GP Barcelona test notes 2009-03-11". Motorsport.com. Besoek op 21 Mei 2009.[dooie skakel]
  42. ↑ "Ross Brawn buys Honda Racing F1 Team". AUSmotive.com. 6 Maart 2009. Besoek op 8 Mei 2019.
  43. ↑ "Ross Brawn buys Honda Racing F1 Team". AUSmotive.com. 6 Maart 2009. Besoek op 8 Mei 2019.
  44. ↑ "Senna signs for Honda?". GrandPrix.com. Inside F1. 12 Februarie 2009. Besoek op 21 Maart 2014.
  45. ↑ "Brawn GP Barcelona test notes 2009-03-11". Motorsport.com. Besoek op 21 Mei 2009.[dooie skakel]
  46. ↑ "Ross Brawn buys Honda Racing F1 Team". AUSmotive.com. 6 Maart 2009. Besoek op 8 Mei 2019.
  47. ↑ "Ross Brawn buys Honda Racing F1 Team". AUSmotive.com. 6 Maart 2009. Besoek op 8 Mei 2019.
  48. ↑ "Senna signs for Honda?". GrandPrix.com. Inside F1. 12 Februarie 2009. Besoek op 21 Maart 2014.
  49. ↑ "Ross Brawn buys Honda Racing F1 Team". AUSmotive.com. 6 Maart 2009. Besoek op 8 Mei 2019.
  50. ↑ "Senna signs for Honda?". GrandPrix.com. Inside F1. 12 Februarie 2009. Besoek op 21 Maart 2014.
  51. ↑ "Ross Brawn buys Honda Racing F1 Team". AUSmotive.com. 6 Maart 2009. Besoek op 8 Mei 2019.
  52. ↑ "Ross Brawn buys Honda Racing F1 Team". AUSmotive.com. 6 Maart 2009. Besoek op 8 Mei 2019.
  53. ↑ "Ross Brawn buys Honda Racing F1 Team". AUSmotive.com. 6 Maart 2009. Besoek op 8 Mei 2019.
  54. ↑ "Ross Brawn buys Honda Racing F1 Team". AUSmotive.com. 6 Maart 2009. Besoek op 8 Mei 2019.
  55. ↑ "Ross Brawn buys Honda Racing F1 Team". AUSmotive.com. 6 Maart 2009. Besoek op 8 Mei 2019.
  56. ↑ "Senna signs for Honda?". GrandPrix.com. Inside F1. 12 Februarie 2009. Besoek op 21 Maart 2014.
  57. ↑ Miller, Robin (25 Januarie 2012). "Barrichello Sets IndyCar Test in Florida". SpeedTV.com. Speed. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 Januarie 2012. Besoek op 25 Januarie 2012.
  58. ↑ "Barrichello enjoying Sonoma test". Crash.net. 26 Februarie 2012. Besoek op 1 Maart 2012.
  59. ↑ Freeman, Glenn (1 Maart 2012). "Rubens Barrichello commits to full IndyCar season with KV Racing". Autosport. Haymarket Media Group. Besoek op 1 Maart 2012.
  60. ↑ Azzoni, Tales (1 Maart 2012). "F1 veteran Barrichello to race in IndyCar in 2012". Associated Press. Besoek op 1 Maart 2012.[dooie skakel]
  61. ↑ Lewandowski, Dave (1 Maart 2012). "Barrichello starts new chapter in INDYCAR". IndyCar Series. IndyCar. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Maart 2012. Besoek op 1 Maart 2012.
  62. ↑ Miller, Robin (1 Maart 2012). "Barrichello Looking Forward To Indy Debut". SPEED Channel. Fox Sports. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Maart 2012. Besoek op 2 Maart 2012.
  63. ↑ Beer, Matt (27 Desember 2012). "Rubens Barrichello leaves IndyCar for Brazil's Stock Car V8 series". Autosport. Haymarket Media Group. Besoek op 27 Desember 2012.
  64. ↑ Staff, ESPN (30 November 2014). "Barrichello wins first title in 23 years". ESPN. ESPN Sports Media Ltd. Besoek op 18 Desember 2014.
  65. ↑ "Rubens Barrichello joins Toyota for 2020 Super TC 2000 season". TouringCarTimes (in Engels). 3 Februarie 2020. Besoek op 8 Desember 2020.
  66. 1 2 3 Barrichello, Rubens (Bestuurder); Clarkson, Jeremy (Aanbieder) (11 Julie 2010). Top Gear: Series 15 – Episode 3 (Television production). Top Gear test track, Dunsfold Park, Surrey: BBC. Event occurs at 00:25:10–00:26:10.{{cite AV media}}: AS1-onderhoud: meer as een naam (link)
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Rubens_Barrichello&oldid=2876024"