Rudolf Hess

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Rudolf Hess
(Rudolf Heß)
Rudolf Hess

Rudolf Hess in 1935


Adjunk van Hitler (Stellvertreter des Führers)
Ampstermyn
21 April 1933 – 12 Mei 1941
Vise Martin Bormann
President Adolf Hitler
Voorafgegaan deur Amp geskep
Opgevolg deur Martin Bormann (as leier van die Parteikanzlei)

Leier van die Ryk (Reichsleiter)
Ampstermyn
1933 – 1941
President Adolf Hitler
Voorafgegaan deur Amp geskep
Opgevolg deur Amp afgeskaf

Persoonlike besonderhede
Geboorte Rudolf Walter Richard Hess
26 April 1894
Alexandrië, Egipte, Ottomaanse Ryk
Sterfte 17 Augustus 1987
Spandau, Wes-Berlyn, Wes-Duitsland
Politieke party Nasionaal-Sosialistiese Duitse Arbeidersparty
Eggenoot/eggenote Ilse Pröhl
(22 Junie 1900 – 7 September 1995)
Kind(ers) Wolf Rüdiger Hess
(18 November 1937 – 14 Oktober 2001)
Alma mater Universiteit van München
Handtekening Rudolf Hess Signature.svg

Rudolf Walter Richard Hess [hɛs] (* 26 April 1894 in Alexandrië, Egipte; † 17 Augustus 1987 in Wes-Berlyn, Wes-Duitsland), was 'n Nasionaal-Sosialistiese Duitse politikus en militaris.

Hy het Adolf Hitler in 1919 ontmoet. Nadat Hess 'n lid van die Thule-geselskap geword het, het hy op 1 Julie 1920 by die Nasionaal-Sosialistiese Duitse Arbeidersparty aangesluit. In 1923 het Rudolf Hess deelgeneem aan die mislukte staatsgreep wat deur Hitler georganiseer is. In 1933 is hy as minister sonder portefeulje aangestel en was vanaf 1939 lid van die "Ministerraad vir Ryksverdediging".

In die openbare lewe het Hess as 'n fanatieke aanhanger van die Führerkult (leierkultus) opgetree wat rondom Hitler gekultiveer is. Hitler het om reeds in 1933 tot sy vise benoem. In 1941 het Hess – blykbaar sonder raadpleging van Hitler of ander Nazi-leiers – na Groot-Brittanje gevlieg om die Britse regering tot 'n vredesooreenkoms met die Duitse Ryk te oorreed. Hy is as krygsgevangene in hegtenis geneem en in 1945 aan die Internasionale militêre geregshof in Neurenberg oorgelewer. Hy was een van 24 hoofbeskuldigdes in dié geregshof se verhore teen Duitse oorlogsmisdadigers. Op 1 Oktober 1946 is hy op twee van vier aanklagte teen hom skuldig bevind en tot lewenslange tronkstraf gevonnis.

Hy was die enigste prisonier in die geallieerde oorlogsmisdadigertronk in Berlyn-Spandau waar hy in 1987 selfmoord gepleeg het.