Skelet

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Geraamtes van 'n man en perd.

Die skelet of geraamte (Grieks σκελετός, skeletos "verdroë liggaam") verwys na die harde struktuur wat ondersteuning, stewigheid aan die vorm van 'n organisme verskaf en wat die inwendige organe beskerm. In die geval van gewerweldes bestaan die skelet uit die inwendige stawe en plate wat meestal uit beenweefsel bestaan (die bene van visse word visgrate genoem) oftewel die endoskelet, terwyl die geleedpotiges 'n uitwendige- of eksoskelet het (bv. 'n insekdop). Die spiere is aan die skelet vasgeheg en maak die beweging van die ledemate moontlik. Plekke waar twee of meer bene aan mekaar raak maar ook onderling kan beweeg, word gewrigte genoem.

Menslike skelet[wysig | wysig bron]

Die volwasse menslike skelet bestaan normaalweg uit 206 beenstukke, waarvan die skedel, skouergordel, ruggraat, ribbekas, die arms, bekken (pelvis) en die onderste ledemaat die hoofdele uitmaak.