Toast Coetzer

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Toast Coetzer
Toast Coetzer, 2019
Toast Coetzer by die bekendstelling van Ons Klyntji se 2019-uitgawe in Protea Boekwinkel, Hatfield, Pretoria.

Geboortenaam Pieter Willemse Reino Coetzer
Geboorte 12 September 1977
Cradock
Nasionaliteit Suid-Afrika
Beroep Romanskrywer, digter, joernalis, rubriek- en liriekskrywer
Eerbewyse SAUK2-musiekkompetisie
Pica-prys

Pieter Willemse Reino "Toast" Coetzer (gebore 12 September 1977) is 'n Afrikaanse joernalis, musikant, skrywer en digter. Hy is ook 'n lid van die musiekgroep Buckfever Underground.[1]

Lewe en werk[wysig | wysig bron]

Pieter Willemse Reino (Toast) Coetzer is op 12 September 1977 op Cradock in die Oos-Kaap gebore. Hy is die middelste kind en het 'n ouer broer, Wimpie, en 'n jonger suster, Celetje. Sy ma is 'n nooi Dykema, wie se pa vanuit Holland na Suid-Afrika geëmigreer het. Hy het grootgeword op die plaas Rietvlei aan die voet van die Winterberge naby Cradock. Aanvanklik gaan hy na die Voorbereidingskool op Cradock en daarna tot met Standerd 2 na die laerskool. Hierna gaan hy en sy broer na Gill Kollege op Somerset-Oos, waar hy in die koshuis bly en in 1995 matrikuleer. Op skool skryf hy skoolkrieketverslae vir die plaaslike koerant, die Somerset Budget, en is redakteur van die skoolkoerant, Die Gisan. Vanaf 1996 studeer hy joernalistiek aan Rhodes Universiteit in Grahamstad en is hier betrokke by die studentekoerant Activate. Op universiteit word hy 'n platejoggie op die studente radiostasie Rhodes Music Radio en ontmoet so vir Gilad Hockman, saam met wie hy in 1998 die popgroep Buckfever Underground stig. Hulle skryf in vir 'n musiekkompetisie van die televisieprogram Geraas, wat hulle wen met die liedjie Dink harder. Dit gee hulle die geld om hulle eerste CD, Jou medemens is dood, in 1998 vry te stel. Hulle volg dit op met Survival is personal (2000), TAFL – Teaching Afrikaans as a Foreign Language (2003), Trying to do something about this goddamn terrible bleak winter live (2005), Saves(2007) en Limbs gone batty (2009). Die album Saves word in 2010 deur Mail & Guardian aangewys as een van die top-tien albums van die voorafgaande dekade. Vir Buckfever Underground skryf hy verskeie liedjies, onder andere Die volk is in die kak, waarmee hulle 'n SABC2-musiekkompetisie wen. Hierdie liedjie word ook in 2007 genomineer as een van die honderd beste versetliedjies ooit in 'n Nederlandse opname. Die liedjie handel oor jong Suid-Afrikaners se ontnugtering in die gemeenskap ná apartheid.

Op universiteit ontmoet Toast ook vir Justin Nurse, wat die "Laugh it Off" (LIO) T-hemde bemark met snaakse en aktivistiese slagspreuke daarop. Toast stel die slagspreuk "Black Labour White Guilt" vir 'n T-hemp voor waarmee daar die draak gesteek word met Suid-Afrikaanse Brouerye (SABMiller) se bier handelsmerk Black Label. Hierdie saak draai in die hooggeregshof voordat LIO eindelik onskuldig bevind word van handelsmerkskending. Toast behaal in 1999 sy B.Journ.-graad met lof, met hoofvakke Joernalistiek, Mediastudies en Afrikaans-Nederlands. In 2000 en vroeg in 2001 is hy steeds by Rhodes-universiteit assistent onder Monty Cooper in die Departement Fotojoernalistiek. Na universiteit word hy 'n vryskutjoernalis en fotograaf en spandeer dan 2003 in Suid-Korea, waar hy Engels onderwys gee. In Januarie 2004 keer hy terug na Suid-Afrika, doen weer vryskutwerk en sluit dan in 2006 by die redaksie van Weg/Go! aan. Deur sy werk kry hy die geleentheid om eksotiese plekke te besoek, onder andere die eiland Sint Helena, waar Napoleon oorlede is en die Boerekrygsgevangenes tydens die Anglo-Boereoorlog aangehou is. In 2010 wen hy die Pica-prys as reisskrywer van die jaar.

Aan die Universiteit van Kaapstad skryf hy in vir 'n M.A.-graad in Skeppende Skryfwerk onder leiding van Etienne van Heerden, waar die novelle wat later Naweek sou word deel van die vereistes is. Hierdie graad behaal hy met lof in 2008. Hy is saam met Erns Grundling redakteur van die tydskrif Ons Klyntji, wat letterkundige bydraes publiseer en op ongereelde grondslag verskyn. Wanneer hy nie reis nie, bied hy 'n radioprogram oor Bush Radio aan. As akteur tree hy onder andere by die Klein Karoo Nasionale Kunstefees en elders op in Smag, Willem Anker se vertaling van Sarah Kane se Crave. Hy woon eers in Observatory in Kaapstad en verhuis dan later na Simonstad.

Skryfwerk[wysig | wysig bron]

Hy skryf gedigte en van sy verse word opgeneem in Nuwe stemme 2 en in Groot verseboek, asook in tydskrifte soos Carapace en New Coin en op die internet op LitNet se webtuiste. Van sy kortverhale, essays en sosiale kommentaar word gepubliseer in Urban One (Spearhead 2001), Sport vs. Art (Wits University Press 2010), Sonbrand en braaiboud (Tafelberg 2009) en in die Laugh it Off Annuals. In 2009 verskyn sy debuutroman, Naweek.[2] Dit vertel die verhaal van die rockster Maanhaar Basson se einde en word achronologies aangebied van die Sondag tot die Vrydag.[3] Maanhaar en sy kamerade ry iemand dood onder die invloed van dwelms en drank en probeer besin oor hoe om op te tree in die lig van die grenslose bewondering wat hulle van duisende bewonderaars het. Die dekadente leefstyl van seks, dwelms en los meisies word tot die been oopgevlek en die verkragtingstonele, moordtoneel en ander tonele van geweld staan in die teken van die karakters se morele verval. Hierdie novelle is in 2010 op die kortlys vir die toekenning van die Universiteit van Johannesburg Debuutprys.

Sy werk as reisskrywer spoor hom aan om die reisgids Key to Cape Town saam te stel, met foto's deur Samantha Reinders, waarna nog 'n koffietafelboek deur hierdie twee volg, naamlik South Africa – A visual tour through its regions, wat die hele land se verskillende streke beskryf en met foto's illustreer.

Publikasies[wysig | wysig bron]

Jaar Publikasies
Fiksie
2009 Naweek
Nie-fiksie
Key to Cape Town (saam met Samantha Reinders)
South Africa – A visual tour through its regions (saam met Samantha Reinders)

Bronnelys[wysig | wysig bron]

Tydskrifte en koerante[wysig | wysig bron]

  • Anoniem “Afrikaanse proteslied onder 100 bestes in wêreld” Volksblad 5 Oktober 2007
  • Brümmer, Willemien “Toevallige volksheld” “By” 15 Augustus 2009
  • Slippers, Bibi “Confucius van die kampstoel” “My Tyd Rapport” 1 Desember 2013

Internet[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8
  2. Bezuidenhout, Andries Rapport. 6 September 2009
  3. Engelbrecht, Theunis Rapport. 6 September 2009