Grahamstad

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Grahamstad
Rhini
Grahamstown
Grahamstad vanaf Fort Selwyn
Grahamstad vanaf Fort Selwyn
Bynaam: City of Saints
Ligging van Grahamstad op 'n kaart (Oos-Kaap)
Grahamstad
Grahamstad
 Grahamstad se ligging in Oos-Kaap
Koördinate: 33°18′35″S 26°31′40″O / 33.30972°S 26.52778°O / -33.30972; 26.52778Koördinate: 33°18′35″S 26°31′40″O / 33.30972°S 26.52778°O / -33.30972; 26.52778
Land Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika
Provinsie Oos-Kaap
Distrik Sarah Baartman
Munisipaliteit Makana
Stigting 1812
Regering
 - Tipe Stadsraad
 - Uitvoerende burgemeester Vumile Lwana (ANC)
Oppervlak[1]
 - Stad 65,1 km²  (25,1 vk m)
Bevolking (2011)[1]
 - Stad 67 264
 - Digtheid 1 033/km² (2 675,5/myl2)
Rasverdeling (2011)[1]
 • Blank 8.4%
 • Indiër/Asiër 0.7%
 • Kleurling 11.3%
 • Swart 78.9%
 • Ander 0.6%
Taal (2011)[1]
 • Xhosa 72.2%
 • Afrikaans 13.7%
 • Engels 10.8%
 • Ander 3.4%
Poskode (strate) 6139
Poskode (posbusse) 6140
Skakelkode(s) 048
Webwerf: Makana Munisipaliteit

Grahamstad (Engels: Grahamstown, Xhosa: iRhini) is 'n stad in die provinsie Oos-Kaap (Suid-Afrika), sowat 125 kilometer van Port Elizabeth en 180 kilometer van Oos-Londen af, met 50 000 inwoners. Die stad, wat as een van die bes bewaarde Victoriaanse nedersettings buite die Britse eilande beskou word, is genoem na sy stigter, luitenant-kolonel John Graham, eerste bevelvoerende offisier van die Kaapregiment wat vanaf 1811 hier sy hoofkwartier gehad het.

Vandag funksioneer Grahamstad as die setel van die Makana Munisipaliteit en die Rhodes-universiteit. Die N2 nasionale pad loop teenaan Grahamstad verby.

Klimaat[wysig | wysig bron]

Grahamstad is by die kruispunt van vier klimaatstreke geleë wat tot die wisselvallige weerspatrone in die gebied bydra. Weerverskynsels, wat met die vier seisoene verbind word, tree soms op 'n enkele dag in. Nogtans is Grahamstad se klimaat gematig met gemiddelde jaarlikse temperature van tussen 9 en 23 °C. Die warmste maande is Desember tot Maart; die koudste Junie tot Augustus.

'n Buitengewone flora het danksy die besonderse klimaatstoestande ontwikkel. Met die uitsondering van woestynplante word alle belangrike Suid-Afrikaanse plantegroeisones (biome) binne 'n radius van 150 km van Grahamstad aangetref. Vier van hierdie biome grens regstreeks aan die stadsgebied: Kaapse fynbos, Karoo- of halfwoestynflora, subtropiese gewasse en grasvelde (suur- en soetvelde).

Geskiedenis[wysig | wysig bron]

Stigting en vroeë geskiedenis[wysig | wysig bron]

Die Anglikaanse katedraal van St. Michael en St. George se toring is 46 m hoog.

Grahamstad is in 1812 as 'n militêre voorpos deur lt.kol. John Graham in opdrag van die destydse goewerneur van die Kaapkolonie, Sir John Cradock, gestig. Met vaandrig Stockenström, die latere landdros van Graaff-Reinet, as gids het Graham en die ander lede van sy regiment geskikte liggings vir 'n reeks forte in die grensgebied langs die Groot-Visrivier bepaal. Die rivier het as nuut verklaarde grenslyn tussen die Britse koloniale gebied en die Xhosa-stamland gedien. 'n Monument naby Grahamstad se katedraal markeer die plek waar Graham en Stockenström onder 'n mimosaboom gerus en die plek vir die bou van die nuwe militêre hoofkwartier bepaal het.

Daardie plek was die verlate plaas Rietfontein wat oorspronklik aan Lucas Meyer behoort het. Die geplunderde en uitgebrande plaashuis is herstel om as offisierskwartier vir die Britse regiment te dien. Later sou hier die katedraal ontstaan. Maar aanvanklik het net 'n klein dorpie rondom die militêre kamp gegroei. In 1814 het die goewerneur die gebied, wat Albanie genoem is, as selfstandige magistraatsdistrik geproklameer.

Die dorp en die garnisoen is in 1819 byna deur die Xhosa-profeet en -hoof Makana (wat ook as "Tierkat" of Nxele bekend gestaan het) se leër vernietig. Net danksy die groter vuurkrag en die gedissiplineerde weerstand, wat die Britse en Khoi-troepe onder bevel van kolonel Willshire gebied het, kon die Xhosa-aanval afgeweer word. Maar die oorwinning was veral aan 130 Khoi-buffeljagters onder bevel van hul hoof Jan Boesak, 'n bekeerde Christen, te danke wat toevallig by die toneel opgedaag het. Honderde Xhosa-krygers het in die Slag van Grahamstad, wat die loop van die Suid-Afrikaanse geskiedenis sou verander, gesneuwel. Die slagveld was teen 'n heuwel naby die huidige Fort England-hospitaal geleë, en dit word deur die Xhosa steeds eGazini of die "Plek van Bloed" genoem.

Die sowat 5 000 Britse setlaars, wat in die volgende jaar in Algoabaai voet aan wal gesit het, is eers ná hul aankoms oor dié gebeure in kennis gestel. Die immigrante het boerderye in die gebied begin en koring geplant, soos van hulle verwag is. Maar binne 'n jaar of twee het die meeste setlaars hul plase verlaat en hulle in Grahamstad gevestig waar hulle hul oorspronklike beroepe as ambagsmanne en kunshandwerkers hervat het. Die Britse immigrante het hul stempel op Grahamstad se boukuns afgedruk sodat die stad tans as een van die bes bewaarde Victoriaanse nedersettings buite die Britse eilande beskou word. 'n Kenmerkende voorbeeld van koloniale argitektuur is die setlaarhuisies rondom Artificers' Square.

Administratiewe hoofstad van die Oos-Kaap[wysig | wysig bron]

In die 1830's was Grahamstad reeds die grootste nedersetting in die Kaapkolonie buite Kaapstad en sou hierdie status nog tot die einde van die 19de eeu handhaaf. In 1836 het Grahamstad die administratiewe hoofstad van die oostelike Kaapkolonie geword. Sedert 1852 is dit ook die setel van 'n Anglikaanse biskop. Die Katedraal van St. Michael en St. George is die oudste Anglikaanse kerkgebou in Suid-Afrika en spog met 'n toring van 46 meter.

Vanaf die 1860's het Grahamstad se groei weens die ontdekking van diamante in Kimberley en later goud aan die Witwatersrand verstadig na mate meer mense na die binneland gestroom het. Die Britse troepe is na Natal en die Transvaal verskuif, terwyl die spoorlyn tussen Port Elizabeth en Johannesburg nie deur Grahamstad geloop het nie.

Stad van wetenskap en onderwys[wysig | wysig bron]

Administrasiegebou van die Rhodes-universiteit

Danksy die stigting van 'n verskeidenheid skole in die laat 19de eeu en die opening van die Rhodes-universiteit in die vroeë 20ste eeu het Grahamstad tot 'n belangrike opvoedkundige sentrum vir die hele land ontwikkel. Met sy talle kerke het dit daarnaas steeds as godsdienstige sentrum gefungeer, terwyl dit vir die boeregemeenskappe in die omgewing as handelsplek gedien het. Godsdiens en handel speels steeds 'n belangrike rol in die lewe van sy bewoners, maar danksy die universiteit en sy navorsingsinstellings, asook meer as eenhonderd skole en ander opvoedkundige instellings is Grahamstad vandag hoofsaaklik 'n stad van wetenskap en onderwys.

Die plaaslike landdroshof, die hooggeregshof en die universiteit se regsskool maak van Grahamstad daarnaas 'n belangrike regtelike sentrum. Sedert 1864, toe die Oostelike Distrikshof gestig is, dien Grahamstad as setel van die Hooggeregshof se Oos-Kaapse afdeling.

Grahamstad fungeer daarnaas as setel vir die Makana Munisipaliteit. Hierdie munisipaliteit, wat in Desember 2000 gevorm is, sluit naas Grahamstad ook omliggende nedersettings soos Alicedale, Carlisle-brug, Fort Brown, Riebeek-Oos, Salem, Seven Fountains en Sidbury in. Die veertigduisend stemgeregtigdes in die gebied word deur 'n uitvoerende burgemeester en 'n raad met 24 lede onder leiding van 'n munisipale bestuurder verteenwoordig.

Perswese[wysig | wysig bron]

Grocott's Mail-gebou

Grahamstad het 'n belangrike rol in die geskiedenis van die Suid-Afrikaanse perswese en veral in die stryd om persvryheid gespeel. Thomas Pringle en John Fairbairn, die uitgewers van die plaaslike Commercial Advertiser, het geweier om hul dagblad, wat in 1824 die eerste keer verskyn het, aan die sensuur van die koloniale owerheid te onderwerp. Ná 'n vier jaar lange stryd is die fundamentele reg op persvryheid in die Kaapkolonie in 'n wet verskans.

Die eerste nuusblad buite Kaapstad is vanaf 30 September 1831 in Grahamstad uitgegee. Louis Henri Meurant (1811–1893, ook bekend onder sy pennaam Klaas Waarzegger) se The Graham's Town Journal, wat tot 1920 verskyn het toe dit ingelyf is by Grocott's Mail, is die eerste van elf koerante wat hier in die tydperk tussen 1831 en 1871 begin is. Terwyl die meeste van hulle bankrot gespeel en net tydelik 'n opvolger gekry het, het die Eastern Star van die redakteurs George en Thomas Sheffield bly voortbestaan tot 30 September 1887. Die koerant is daarna na die nuutgestigte Johannesburg geskuif om die voorloper van The Star te word wat vanaf 1 Julie 1889 aan die Witwatersrand uitgegee is.

Meurant het sy Graham's Town Journal in 1838 aan sy vennoot Robert Godlonton (1794–1884, vennoot sedert 1834) verkoop, maar ses jaar later, op 12 Julie 1844, weer sy eie weekblad begin, Het Kaapsche Grensblad. Die leserbriewe, wat in dié koerant verskyn het, is deels deur Meurant self onder snaakse skuilname soos Elsie Beusemstok geskryf en is tans 'n waardevolle bron vir taalkundiges wat vroeë taalvorme van Afrikaans bestudeer.[2]

Onderwys[wysig | wysig bron]

Primêre en sekondêre onderwysinstellings[wysig | wysig bron]

Grahamstad huisves naas die Rhodes-universiteit ook baie skole en is die enigste stad in Suid-Afrika wie se primêre handelsektor die onderwys is. Terwyl hierdie statistiek sekerlik 'n gevolg is van die hoë skoolgelde van die privaatskole en die relatiewe klein bevolking, het dit 'n merkwaardige aantal skole per capita. Van hierdie is 'n paar van die meer bevoorregte skole hieronder gelys:

Skool Stigtingsjaar Kerkverband Voertaal Grade Geslag Staat/Privaat
St. Andrew's College 1855 Anglikaans Engels 8-12 Seuns (geïntegreerde klasse met DSG meisieskool vanaf Graad 10) Privaat
Graeme College (Aanvanklik bekend as die Grahamstown State School en later – tot 1939 – Victoria Boys' High School) 1873 Niekerklik Engels 1-12 Seuns Staat
Diocesan School for Girls (DSG) 1874 Anglikaans Engels 4-12 Meisies Privaat
St. Aidan's College 1876 (gesluit 1973) Jesuïet Engels  ?-12 Seuns Privaat
St. Andrew's Preparatory School 1885 Anglikaans Engels 0-7 Seuns (Koëd tot Graad 4) Privaat
Kingswood College 1894 Metodis Engels 0-12 Koëd Privaat
Victoria Girls' High School 1897 Niekerklik Engels 8-12 Meisies Staat
Victoria Girls' Primary 1945 Niekerklik Engels 1-7 Meisies Staat
Oatlands Preparatory 1949 Niekerklik Engels 0-3 Koëd Staat
Hoërskool P.J. Olivier 1956 Niekerklik Afrikaans 0-12 Koëd Staat

Tersiêre onderwysinstellings[wysig | wysig bron]

Die bekende Herbert Baker kloktoring van die Universiteit Rhodes

Die Rhodes-universiteit, wat in 1904 gestig is, het tot een van die mees vooraanstaande tersiêre instellings in Suid-Afrika ontwikkel. Die universiteit het tans sowat 6 000 studente.

Die universiteit het sy wortels in die St. Andrews-kollege wat studente in die laat 19de eeu vir hul universiteitsopleiding voorberei het. Dit was egter duidelik dat daar in die Oos-Kaap 'n behoefte aan 'n eie sentrum vir hoër onderwys was, en so het vier professore van St. Andrews die Rhodes-universiteitskollege met 'n skenking van die De Beers-mynboumaatskappy gestig. Dié skenking was deel van Cecil John Rhodes se testament.

In 1904 het die universiteitskollege van die St. Andrews-kampus na die Drostdy-gebou verhuis. Destyds was sewe professore by die kollege betrokke, terwyl studentegetalle ondanks die ekonomiese moeilikhede, wat in die vroeë 20ste eeu ondervind is, stewig gegroei het. In 1947 is die besluit geneem om die kollege tot 'n onafhanklike universiteit op te gradeer, en vier jaar later, op 10 Maart 1951, is die Rhodes-universiteit amptelik ingewy.

Danksy Joodse studente aan Rhodes-universiteit was Grahamstad een van die laaste plattelandse gemeentes wie se sinagoge die langste staande kon bly, maar dis nou ook verkoop.

Joodse gemeenskap[wysig | wysig bron]

Grahamstad is in 1815 aangelê en het in 1820 ’n sentrum van die Britse Setlaars geword. Die eerste Jode het saam met die setlaars hier kom woon, onder wie Joshua Norden en John Norton, wat albei welbekend in die Joodse en gemeenskapslewe van die Setlaarstad geword het asook elders in Suid-Afrika. Voor die stigting van Joodse instellings het die Jode gereeld bymekaargekom vir minyan (gebedsgroepe). Die eerste amptelike byeenkoms van Grahamstad se Joodse gemeenskap was in 1843 en in dieselfde jaar is grond vir ’n Joodse begraafplaas aangekoop. Dit was die tweede formele gemeente in Suid-Afrika, ná Kaapstad. Die eerste Joodse huwelik buite Kaapstad is in 1855 aan huis van Nathan Birkenruth bevestig toe Joseph Hess van Port Elizabeth trou met Lina Schottenfels, ’n dogter van Isaac Bezion Schottenfels, ’n Joodse huweliksbeampte vir die Oostelike Provinsie. Maar teen 1870 het die gemeenskap gekwyn en het weinig min gemeentelike bedrywighede oorgebly.

In 1901 het die gemeentelike lewe herleef met die stigting van die Grahamstadse Hebreeuse Gemeente. In 1913 is ’n sinagoge gebou, waarna ’n gemeenskapsaal in 1939 naasaan die sinagoge gebou is. Voor 1901 is Grahamstad bedien deur ’n shochet; cheder-klasse is gehou selfs voor die gemeente gestig is en met die jare is onderrig gebied in Hebreeus en godsdiens. Die stigting van die Rhodes-universiteitskollege het Joodse akademici na die stad gelok. Prof. Basil Schonland was direkteur van die Albanie-museum vanaf 1899 en het ’n belangrike rol in die stigting van die universiteitskollege gespeel. Met die jare was hier talryke Joodse professore en lektore en het Rhodes Semitiese tale en Joodse studies aangebied. Hillel House is in 1960 gestig om voorsiening te maak vir die Joodse studente en dosente se sosiale en kultuurbehoeftes. Joodse studente het deelgeneem aan uiteenlopende Sionistiese, kulturele en liefdadigheidsorganisasies.

Vanaf die aankoms van die eerste Joodse setlaars in 1820 het hulle ’n belangrike rol in die nedersetting se ekonomiese groei gespeel. Hulle het aanvanklik geboer op grond wat aan die setlaars toegeken is, maar die meeste het die boerdery verlaat en op die dorp as hoofsaaklik handelaars ’n bestaan kom voer. Sommige het meegehelp om die handel met die Oosgrens oop te stel. Benjamin Norden het handelsbetrekkings met Natal begin. Nathan Birkenruth was direkteur van die Frontier Commercial and Agricultural Bank in 1850. Met die vorige eeuwending was talle Jode volstruisveerhandelaars sowel as algemene handelaars en boere. Destyds was hier ’n sigaretfabriek wat Abraham Radomsky opgerig het en wat "Grahamstown Favourites" en "Little Bess" vervaardig het. Ook die dorp se visventer was Joods, met die gepaste naam mnr. Fisher.

Grahamstad se status as sentrum van regspleging het ’n aantal Jode in regsprofessie hierheen laat kom. Reeds in 1866 het Simeon Jacobs prokureur-generaal van die Oostelike Provinsie geword. Prof. H.G. Lewis, oudprofessor van Rhodes, is in 1945 aangestel as regter van die Oostelike Provinsie-afdeling van die hooggeregshof, soos die agbare N.C. Addleson in 1966. Joodse inwoners was betrokke by die hele spektrum van ekonomiese aktiwiteite, van hoteliers, dokters, boere en winkeliers, tot ’n teatereienaar en eiendomsagent. In 1974 het hoofrabbi B.M. Casper die Joodse gemeenskap verteenwoordig by die ingebruikneming van die 1820-Setlaarsmonument op Gunfire Hill bo die stad. In sy rede het die staatspresident, adv. Jim Fouché, na die navolgenswaardige gees van die Jode verwys.

Amptelike sensussyfers vir die distrik Albanie het met die jare heeltydse inwoners, studente en dosente aan Rhodes, leerders aan kosskole en dienspligtiges van die eertydse militêre basis ingesluit. In 1904 was hier byvoorbeeld 188 Jode, 118 in 1951 en 118 in 1991. Maar die gemeente se rekords dui op 140 in 1943, 117 in 1953, 72 in 1964 en 50 omstreeks 1980. Teen 1999 was net vyf inwoners van die stad Jode.[3]

Met die jare het die studente aan Rhodes die Hebreeuse gemeente staande help hou. In 1960 het die SA Joodse raad van Afgevaardigdes ’n huis in Somersetstraat vir die gebruik van die Joodse Studentevereniging gekoop, wat later die SA Unie van Joodse Studente (SAUJS) geword het. Dit het die sentrum van Joodse studentebedrywighede gebly tot die afname in die aantal Joodse studente gelei het tot die verkoop daarvan in 2002. Die Joodse Museum, wat die SAUJS van Rhodes in 1992 gestig het, is eers gehuisves in Hillel House, maar is later na die voorportaal van die sinagoge verskuif. Later het die oorblywende Joodse studente ’n huis in Beaufortstraat gehuur, dieselfde straat waarin die eerste minyanim van die nuwe eeu gehou is.

In 2003 het rabbi Silberhaft, destyds die geestelike leier van die Suid-Afrikaanse Plattelandse Gemeenskappe (SAJBD), ’n gedenksteen onthul om die 90-jarige bestaan van die sinagoge te herdenk. Die sinagoge was nog ’n tyd lank onder die beheer van die SAJBD, maar is blykbaar later verkoop.[4] Intussen het die plaaslike tak van die SAUJS ook doodgeloop.[5]

Bekende boorlinge[wysig | wysig bron]

Fotogalery[wysig | wysig bron]

Nota: Afstande per teerpad gemeet[7]

Sien ook[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Som van die hoofplekke Rhini (uitgespreek "Gini") en Grahamstad tydens die 2011-sensus.
  2. Edith H. Raidt: Afrikaans en sy Europese Verlede. Derde hersiene en uitgebreide uitgawe. Kaapstad: Nasou Beperk 1991, bl. 161
  3. (en) Jewish Digital Archive Project. URL besoek op 11 November 2017.
  4. (en) ’n Kort geskiedenis van Grahamstad se Jodedom sedert 1820. URL besoek op 11 November 2017.
  5. (en) Webtuiste van die SAUJS. URL besoek op 11 November 2017.
  6. Geskiedenis van Grahamstad se katedraal.
  7. SA Explorer – Grahamstad afstande

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]