Tsimihety

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Tsimihety
Location Madagascar AU Africa.svg
Madagaskar, waar die Tsimihety ontstaan het.
Totale bevolking: Sowat 1 200 000[1]
Belangrike bevolkings  in: Madagaskar
Taal: Malgassies
Geloofsoortuiging:
Verwante etniese groepe: Betsimisaraka

Die Tsimihety is ’n etniese groep van die noord-sentrale deel van Madagaskar.[2] Die naam beteken "Hulle wat nooit hul hare knip nie", wat moontlik dui op hul onafhanklikheid van die Sakalava-koninkryk in die weste waar dit gebruiklik was om in tye van rou hul hare af te skeer.[3][4][5] Hulle word in die bergstreke van die eiland aangetref[2] en is een van die grootste Malgassiese etniese groepe. Hul getalle word op tussen 700 000 en meer as 1,2 miljoen geraam.[1][6]

Geskiedenis[wysig | wysig bron]

Philibert Tsiranana.

Voor die 19de eeu het anargie onder die Tsimihety geheers en het hulle geen gesag aanvaar nie.

Volgens David Graeber, ’n antropoloog wat in anargiestelsels spesialiseer, is plaaslike besluite deur informele konsensus geneem en enigiemand wat soos ’n leier opgetree het, is met agterdog bejeen. Om bevele te gee of van iemand te verwag om verantwoordelikheid te aanvaar was verkeerd en selfs begrippe soos werk vir ’n loon was onaanvaarbaar.[7][8] Radama I, koning van die Merina, het in 1823 egter feitlik die hele eiland, ook die Tsimihety, onder sy heerskappy verenig.

In 1896 het Frankryk Madagaskar geannekseer en die eiland die volgende jaar tot ’n kolonie verklaar. Die Tsimihety was sedertdien ’n aktiewe deel van die politiek. Philibert Tsiranana, ’n Tsimihety, was die eerste president van die Malgassiese Republiek toe dit in 1959 ’n halfoutonome streek in die Franse Unie geword het.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 Appiah & Gates Jr. 2005, pp. 230-231.
  2. 2,0 2,1 Tsimihety, Encyclopædia Britannica
  3. Fox 1990, pp. 65-66.
  4. Lambek 2015, pp. 60-61.
  5. Bradt 2007, p. 29.
  6. Diagram Group 2013.
  7. Graeber 2004.
  8. Vayda, Andrew P. (1990). “Actions, Variations, And Change”. Canberra Anthropology 13 (2): 29–45. doi:10.1080/03149099009508481.

Bibliografie[wysig | wysig bron]

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]