V.E. d'Assonville

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Dr. Victor d'Assonville.

Victor Edouard d'Assonville (gebore 18 Augustus 1927) is 'n afgetrede professor en hoof van die Departement Bybelkunde aan die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys (tans Noordwes-Universiteit). Hy skryf verskeie teologiese werke en ook 'n omvattende biografie oor die digter Totius.

Lewe en werk[wysig | wysig bron]

Ds. V.E. D'Assonville jr. (dr. d'Assonville se seun wat ook Gereformeerde predikant is) as baba op sy ouma Millie van der Merwe (geb. Radloff) se skoot. Links van haar sit sy ma, Therese, en pa, dr. V.E. D'Assonville. Langs sy ouma is sy oom Johan van der Merwe. Sy susters is Martha (agter) en Millie (regs voor).
Ds. V.E. D'Assonville trou op 21 Januarie 1956 met Johanna van der Merwe.
Dr. V.E. d'Assonville jr., sy vrou, Daleen, en hul seun, Daniel, in 2005.

Victor Edouard d’Assonville is op 18 Augustus 1927 gebore op die plaas Oase aan die Vrystaatse kant van die Vaalrivier. Hierdie plek word later ’n eiland in die Vaaldam. In 1945 matrikuleer hy op Ventersdorp, waarna hy verder studeer aan die Potchefstroomse Universiteitskollege (PUK). Hier behaal hy in 1950 die B.A.-graad en in 1954 die B.Th.-graad. Op universiteit neem hy aan vele studente-aktiwiteite deel en in 1952 verwerf hy as voorsitter van die Studenteraad die Abe Bailey-reisbeurs. Hy ontvang ook die universiteit se Raadsmedalje vir voortreflike diens. In die tydperk 1958 tot 1959 doen hy in Edinburg in Skotland navorsing oor die Hervorming in die sestiende eeu en spits hom veral toe op John Knox. Sy navorsing gaan veral oor die 16de eeuse Kerkgeskiedenis en hy doen sy navorsing by biblioteke en argiewe in Suid-Afrika, Edinburgh, Londen, Amsterdam en Kampen. In Edinburgh voltooi hy die eerste deel van die doktorale studies, en sit dan sy studies voort aan die Universiteit van Natal, waar hy in 1968 die Ph.D.-graad verwerf met ’n proefskrif oor John Knox and the Institutes of Calvin.

Hierna verwerf hy in 1971 die M.Th.-graad met ’n verhandeling oor die digter Totius se opleiding en vorming as predikant. In 1972 lê hy vir die doel van sy doktorale studies die vakke Kerkgeskiedenis en Kerkreg af en gaan dan onder leiding van prof. G.C.P. van der Vyver voort met sy doktorale studies oor Totius as predikant. Hierdie studies word egter gestaak met prof. Van der Vyver se skielike dood. Victor gebruik egter wel hierdie navorsing vir sy latere omvattende biografie Dit is Totius. Om die nalatenskap van Totius te help bewaar, speel hy ’n leidende rol in die praktiese inrigting van Totius se woonhuis te Potchefstroom (wat as monument verklaar is) en Totius se plasie Krugerskraal.

Vanaf 1954 tot 1961 is hy predikant in die Gereformeerde kerk Pietermaritzburg. Hierna is hy agtereenvolgens in die bediening in Johannesburg-Sentraal (1961–1965), Sunnyside in Pretoria (1965–1970) en Potchefstroom, waar hy die gemeentes Potchefstroom-Noord (1970–1971), Cachet (1971–1974) en Noordbrug (1974–1978) bedien. In 1979 word hy aangestel as professor in Teologie aan die Teologiese Skool en die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys. Sy hoofopdrag is die dosering van Kerkgeskiedenis en Dogmageskiedenis aan die kweekskool en die Fakulteit Teologie van die universiteit. In 1985 word hy deur die Kuratorium van die Teologiese Kweekskool vir ’n termyn (tot 1988) as rektor benoem. In 1988 lewer hy by die promosieplegtigheid van die Teologiese Skool die rektorale rede “Die Psalmboek as reformatoriese erfenis”, wat later gepubliseer word. By die universiteit is hy lid van die Senaat en ook hoof van die Departement Bybelkunde. Vanaf 1988 is hy vir langer as drie jaar die redakteur van die Gereformeerde Kerk se mondstuk Die Kerkblad. Sy dienste by die Teologiese Skool word egter in Junie 1992 weens probleme in sy persoonlike lewe beëindig, enkele maande voordat hy sy emeritaat sou aanvaar.

By verskeie geleenthede woon hy plaaslike en buitelandse teologiese kongresse by, veral kongresse oor Calvyn, waar hy meermale insiggewende referate lewer. Hy word ook dikwels afgevaardig na sinodes van kerke met wie die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika korrespondensie handhaaf, asook na Ekumeniese Sinodes. Só besoek hy onder meer die kerke in Noord-Amerika, Skotland, Australië en Nederland, waarna hy volledige verslae oor die besoeke skryf wat voor die Suid-Afrikaanse Sinodes gedien het. Namens plaaslike sinodes dien hy ook op ’n groot aantal deputategroepe wat gemeentes besoek en met hulp en leiding bedien.

Hy is getroud met Johanna Mathilda Therése van der Merwe en die egpaar het vyf kinders, twee seuns en drie dogters.

Skryfwerk[wysig | wysig bron]

Dr. Victor en mev. Therese d'Assonville op gevorderde leeftyd.
Dr. D'Assonville (links voor) vier sy 90ste verjaardag in Augustus 2017 saam met sy vrou, Therese (regs voor), sy seun, Victor jr. en skoondogter, Daleen.

Sowat twintig boeke en meer as 200 tydskrifartikels verskyn uit sy pen.[1] Totius – Profeet van die Mooirivier is ’n lewenskets van Totius, wat hy later opvolg met die omvattende biografie[2] Dit is Totius, wat die leidende werk oor hierdie besondere digter en teoloog se lewe en werk is. Totius se oorlogsdagboek, 64 dae te velde, voorsien hy van aantekeninge. Hy skryf ook ’n oorsig oor S.J. du Toit, Totius se vader, onder die titel S.J. du Toit van die Paarl (1847–1911).

Die oorgrote deel van sy publikasies is teologies van aard en beskryf hoofsaaklik die gereformeerde leer of uitgangspunt oor teologiese sake. Gids vir die Kerkgeskiedenis is ’n samevatting van sy lesings in kerkgeskiedenis aan die Teologiese Skool. Hierbenewens skryf hy ook handboeke in Dogmageskiedenis, Kerkgeskiedenis en die Nuwe Testament, asook boeke oor die Afrikaanse Psalmberyming, die prediking en die doopsformulier. Daar verskyn ook ’n aantal preekbundels van hom. Kerk op die wit hooglande beskryf die geskiedenis van die kerke in Kenia.

Publikasies[wysig | wysig bron]

Jaar Publikasies
1966 Kerk en prediking
1969 John Knox and the Institutes of Calvin
1974 Calvyn verdedig sy stad
1976 Die dwaasheid om te preek
1977 Sy koms om middernag: 10 preke uit die Tessalonisense briewe
Totius – Profeet van die Mooirivier
1980 Kerkgeskiedenis in 30 lesse
1981 Bakens vir die dogmageskiedenis
Die gereformeerde doopsformulier
1984 Kerk op die wit hooglande
Oorsig oor die Nuwe Testament
1988 Die Psalmboek as reformatoriese erfenis
1992 Gids vir Kerkgeskiedenis
1993 Dit is Totius
1998 Die Heilige Skrif as Woord van God: met spesifieke verwysing na die

Petrusbriewe en soos vertolk in Artikel 3 van die Nederlandse Geloofsbelydenis

1999 S.J. du Toit van die Paarl (1847–1911)
2001 Totius se oorlogsdagboek
2002 Op die bodem van die Vaaldam: Geskiedenis van die plaas Zandfontein en die RAU-eiland (1850–1936)

Bronnelys[wysig | wysig bron]

Tydskrifte en koerante[wysig | wysig bron]

  • Du Plooy, A. le R. Waarderingswoord aan kollegas B. Spoelstra en V.E. d’Assonville. In die Skriflig. Jaargang 27 no.2 1993.

Internet[wysig | wysig bron]

Resensies[wysig | wysig bron]

  1. Minnaar, Lucia C. Beeld, 14 Maart 1977.
  2. Kannemeyer, J.C. Tydskrif vir Letterkunde. Jaargang 33, no.1, Februarie 1995