Vitamien E

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Vitamien E
Vitamien E se chemiese struktuur

Vitamien E verwys na 'n groep van agt komplekse vetoplosbare vitamiene, onder andere die tokoferole en tokotrinole. [1] Uit die baie verskillende vorms van vitamien E, is gamma-tokoferol die mees algemene in 'n Westerse dieet.[2]

Vitamien E het vele biologiese funksies in die liggaam, dié as antioksidant die belangrikste en bekendste een.[3] Ander funksies sluit in ensiemaktiwiteit, uitdrukking van gene, en neurologiese funksies. Daar word vermoed dat die belangrikste funksie van vitamien E is as selboodskapper en nie soseer as antioksidant nie.[4][5]

Bronne van vitamien E in 'n dieet[wysig | wysig bron]

Voedsel wat baie vitamien E bevat mg/100 g
koringkiemolie 150
sonneblomolie 140
saffloerolie 34
neute soos haselneute 26
neute soos amandels 15
palmolie[6] 15
spinasie 2.1
raap 1.9
beetblare 1.8
koolblare 0.88 tot 2.3
avokado's 2.1
aspersies 1.1 tot 1.5
kiwivrug (groen) 1.5
broccoli 0.78 tot 1.5
mango's 0.9
pampoen 0.8
patats 0.26 tot 0.94
tamaties 0.55
skerpioenvis 0.44
papajas 0.3


Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Brigelius-Flohe, B; Traber (1999). “Vitamin E: function and metabolism”. FASEB J. 13 (10): 1145–1155.
  2. Traber, MG (1998). "The biological activity of vitamin E". The Linus Pauling Institute. Besoek op 6 Maart 2011. 
  3. Bell (1987). “History of vitamin E in infant nutrition”. American Journal of Clinical Nutrition 46 (1 Suppl): 183–186.
  4. Azzi (2007). “Molecular mechanism of alpha-tocopherol action”. Free radical biology & medicine 43 (1): 16–21. doi:10.1016/j.freeradbiomed.2007.03.013.
  5. Zingg (2004). “Non-antioxidant activities of vitamin E”. Current medicinal chemistry 11 (9): 1113–33. doi:10.2174/0929867043365332.
  6. "Wolfram Alpha". http://www.wolframalpha.com.  External link in |publisher= (help)