Vlieënier

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Die United States Army Air Forces se toetsvlieënier lt FW "Mike" Hunter het in Oktober 1942 'n vlugpak gedra.

'n Vliegtuigvlieënier is 'n persoon wat die vlug van 'n vliegtuig beheer deur die rigtinggewende vlugkontroles te bestuur . Sommige ander vliegtuiglede, soos navigators of vlugingenieurs, word ook as vlieëniers beskou omdat hulle betrokke is by die beheer van die vliegtuig se navigasie- en enjinsisteme. Ander bemanningslede, soos lugwaardinne, werktuigkundiges en grondpersoneel, word nie as vlieëniers geklassifiseer nie.

Ter erkenning van die vlieëniers se kwalifikasies en verantwoordelikhede, ken meeste lugrederye wêreldwyd vlieënier kentekens aan hul vlieëniers toe.

Geskiedenis[wysig | wysig bron]

Om die veiligheid van mense in die lug en op die grond te verseker, het vroeë lugvaart spoedig vereis dat vliegtuie te alle tye onder die operasionele beheer moes wees van 'n behoorlik opgeleide, gesertifiseerde vlieënier, wat verantwoordelik is vir die veilige en wettige voltooiing van die vlug. Die Aéro-Club de France het in 1908 die eerste sertifikaat aan Louis Blériot toegeken, gevolg deur Glenn Curtiss, Léon Delagrange en Robert Esnault-Pelterie. Die Britse Royal Aero Club het in 1910 gevolg en die Aero Club of America in 1911 (Glenn Curtiss het die eerste ontvang).

Burgerlike vlieëniers[wysig | wysig bron]

Vlieëniers wat 'n Boeing 777 land.

Burgerlike vlieëniers vlieg privaatvliegtuie van alle soorte vir plesier, liefdadigheid, of om 'n beroep te beoefen, of kommersieel vir nie-geskeduleerde en geskeduleerde passasiers- en vragvliegtuie (lugdienste), korporatiewe lugvaart, landbou (gewasbespuiting), bosbrandbeheer, wetstoepassing, ens. As daar vir 'n lugredery gevlieg word, word daar gewoonlik na vlieëniers verwys as loodse, met die vlieënier wat in bevel is verwys na as die kaptein.

As 'n beroep[wysig | wysig bron]

Daar was 290 000 lugredery vlieëniers in die wêreld in 2017 en die vliegtuigsimulatorvervaardiger CAE Inc. voorspel 'n behoefte aan 255 000 nuwes vir 'n bevolking van 440 000 teen 2027, 150 000 vir groei en 105 000 tot aftrede en uitvloei verreken: 90 000 in Asië-Stille Oseaan (gemiddelde vlieëniersouderdom in 2016: 45,8 jaar), 85 000 in Amerika (48 jaar), 50 000 in Europa (43,7 jaar) en 30 000 in die Midde-Ooste en Afrika (45,7 jaar).[1]

Boeing verwag 790 000 nuwe vlieëniers binne 20 jaar vanaf 2018, 635 000 vir kommersiële lugvaart, 96 000 vir sakevliegtuie en 59 000 vir helikopters : 33% in Asië-Stille Oseaan (261 000), 26% in Noord-Amerika (206 000), 18% in Europa (146 000), 8% in die Midde-Ooste (64 000), 7% in Latyns-Amerika (57 000), 4% in Afrika (29 000) en 3% in Rusland / Sentraal-Asië (27 000).[2]

Die aantal vlieëniers kan afneem namate outomatisering tweede vlieëniers en uiteindelik ook vlieëniers vervang. In Januarie 2017 het Rhett Ross, uitvoerende hoof van Continental Motors, gesê: "My kommer is dat outomatiese vlug in die volgende twee dekades, indien nie gouer nie, voldoende sal ontwikkel het om die lone sowel as die aantal en soort beskikbare vlieggeleenthede onder druk te plaas."

Militêre vlieëniers[wysig | wysig bron]

'n Amerikaanse Lugmag F-16 vlieënier in vlug

Militêre vlieëniers vlieg saam met die gewapende magte, hoofsaaklik die lugmagte, van 'n regering of volkstaat . Hul take behels gevegs- en nie-gevegsoperasies, insluitend direkte vyandige verbintenisse en ondersteuningsoperasies. Militêre vlieëniers ondergaan spesiale opleiding, dikwels met wapens. Voorbeelde van militêre vlieëniers is vegvlieëniers, bomvlieëniers, vervoervlieëniers, toetsvlieëniers en ruimtevaarders.

Militêre vlieëniers word volgens 'n ander leerplan opgelei as burgerlike vlieëniers, wat deur militêre instrukteurs gelewer word. Dit is te danke aan die verskillende vliegtuie, vlugdoelwitte, vlugsituasies en verantwoordelikheidskakels. Baie militêre vlieëniers word oorgedra na 'n burgerlike vlieënier-kwalifikasie nadat hulle die weermag verlaat het, en tipies is hul militêre ervaring die basis vir 'n burgerlike vlieënierslisensie.

Militêre lugvaartopleiding in 'n Britse Lugmag Nimrod vliegtuig.
'n Ruimtevaarder wat loodsopleiding ondergaan.

Opleiding[wysig | wysig bron]

Daar word van vlieëniers verwag om etlike ure se vlugopleiding en teoretiese studie te ondergaan, afhangend van die land van opleiding. Die eerste stap is die verkryging van die Private Pilot License (PPL), of die Private Pilot Certificate. Dit neem minstens 40 uur vlugtyd met 'n Gesertifiseerde Vlieginstrukteur.

Die volgende stap in die vordering van 'n vlieënier is instrumentgradering (IR), of meervoudige-enjinsertifisering (MEP).

Indien 'n persoon 'n professionele loopbaan of vaardigheidsvlak wil bekom, sal 'n goedkeuring van die kommersiële vlieënierslisensie (CPL) ook nodig wees. Om 'n lugvaartuig te loods, moet die persoon 'n vlieglisensie vir lugdiensvervoer (ATLP) kry.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Airline Pilot Demand Outlook. CAE Inc. (June 2017).
  2. Pilot Outlook: 2018 - 2037. Boeing (23 Julie 2018).
Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal.