Indonesies
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
| Indonesies Bahasa Indonesia |
||
|---|---|---|
| Gepraat in: | ||
| Gebied: | Suidoos-Asië | |
| Totale sprekers: | 23 miljoen[1] | |
| Rang: | 41 | |
| Taalfamilie: | Austronesies Malayo-Polinesies Kern-Malayo-Polinesies Sunda–Sulawesi Maleis Malay Maleis Indonesies |
|
| Skrifstelsel: | Latynse alfabet | |
| Amptelike status | ||
| Amptelike taal in: | ||
| Gereguleer deur: | Instituut van Indonesies | |
| Taalkodes | ||
| ISO 639-1: | id | |
| ISO 639-2: | ind | |
| ISO 639-3: | ind | |
| Nota: Hierdie bladsy kan IFA fonetiese simbole in Unicode bevat. | ||
Indonesies (Bahasa Indonesia) is 'n Austronesiese taal, wat deur 23 miljoen mense in Indonesië, Oos-Timor en Singapoer as eerste taal gepraat word. Dit is 'n gestandaardiseerde variante van Maleis en geniet amptelike status in Indonesië. Indonesies word deur sowat 140 miljoen as tweede taal gepraat. In Oos-Timor is dit saam met Engels 'n werkstaal ná die amptelike tale Tetum en Portugees.
In Indonesië is dit algemeen Bahasa Indonesia (Indonesiese taal) genoem, maar Bahasa Nasional (Nasionale Taal) en Bahasa Persatuan/Pemersatu (Verenigende Taal) is ook gebruik. In die streke van Sumatra en Riau, waar die taal inheems is, verwys die Indonesiërs ook na die taal as Bahasa Melayu.