Opregte waaierpalm
| Opregte waaierpalm | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 In noord-Namibië
|
||||||||||||||||
| Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||||
|
||||||||||||||||
| Binomiale naam | ||||||||||||||||
| Hyphaene petersiana Klotzsch ex Mart., 1845 |
||||||||||||||||
| Sinonieme | ||||||||||||||||
|
Hyphaene benguellensis |
Die Opregte waaierpalm (Hyphaene petersiana), lokaal bekend as die Makalanipalm, is 'n palmboom inheems aan die subtropiese, laagliggende streke van suidsentraal-Afrika. Hulle word in oop bosveld, vloedvlaktes, rivieroewers en aan die rande van panne en moerasse aangetref.
Soos by ander Hyphaene-soorte, is hulle tweehuisig en die vroulike plante produseer mildelik vrugte. Tot 2 000 vrugte kan aan 'n boom gevind word,[1] die gekombineerde opbrengs van sowat vier seisoene.[2] Die sade ontkiem moeisaam, maar vind brak kondisies voordelig.[2] Hulle ontwikkel massiewe penwortels, wat souterige water diep ondergronds benut.[2] Alhoewel langsame groeiers,[1] kan hulle maksimumhoogtes van 18m bereik.[3] Tipiese volwasse plante is in die orde van 5-7m hoog.
Die plante word benut deur mense en diere. Herhaalde gekap aan die groeipunt vir die aftap van sap vir bereiding van palmwyn, mag uiteindelik tot die bome se dood lei.[1] Die stam se kernwit is eetbaar en die jong vrugte bevat beperkte hoeveelhede vloeistof, wat met klappermelk vergelykbaar is.[3]
Die spesie is soortgelyk aan H. natalensis, wat na die suidweste verspreid is. Dit is egter onderskeibaar aan die vrugvorm; rond eerder as peervormig, asook die stamvorm, wat dikwels 'n swelling onder die blarekroon vorm. B. aethiopum het 'n vergelykbare stamvorm.
Palmwindswaels[2] en Rooistertpalmlysters is in sekere gebiede van hierdie spesie afhanklik vir hul broeidoeleindes.
Sien ook [wysig]
Verwysings [wysig]
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Palgrave, Keith Coates (1984). Trees of Southern Africa. Cape Town: C. Struik, 67-68. ISBN 0-86977-081-0.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 “The makalani palm”. tourbrief.com. URL besoek op 29 December 2010.
- ↑ 3,0 3,1 van Wyk, Braam, Piet van Wyk (1997). Trees of Southern Africa. Cape Town: Struik, 52-53. ISBN 1-86825-922-6.
