Refleksologie

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Refleksologie berus op dieselfde beginsel as akupunktuur, naamlik dat die hele liggaam en organe verbind word met energiebane waardeur energie vloei en dat blokkasies in hierdie stelsel siektes en ongesteldhede veroorsaak. In refleksologie word gefokus op die sleutelpunte aan die onderkante van die voete. Deur spesifieke sleutelpunte te masseer, word die blokkasies verwyder en organe wat daarmee verbind word, word genees.

Daar is sowat 650 reflekspunte in elke voet. Die effek van refleksologie is dat die bloedsomloop (vervoer en verskaf voedingstowwe en verwyder afval- en gifstowwe) verbeter word as ook die senuvervoer. Dit moedig dus die liggaam aan om homself te help. Refleksologie ondersteun die normale werking van die liggaam en bevorder dit.

Vergelyking met akupunktuur[wysig]

Refleksologie maak gebruik van slegs 10 sones (tussen vertikale meridiaan-lyne), waar akupunktuur gebruik maak van 12 sones.

Geskiedenis[wysig]

Refleksologie was in 1913 in die VSA ingevoer deur Dr. William H. Fitzgerald, (1872-1942), 'n oor neus en keel spesialis (Otolaringoloog), en Dr. Edwin Bowers. Fitzgerald beweer as druk toegepas word 'n pynstillende effek op die areas van die liggaam sal voorkom.[1]

Refleksologie was vêrder ontwikkel deur Eunice D. Ingham (1899-1974), 'n verpleegsuster en fisioterapeut, in die 1930s en 1940s.[2][3] Ingham beweer dat die voete en hande besonder gevoelig is, en het die hele liggaam in refleks areas ingedeel die relevansies in 'n kaart aangeteken. Dit was die tyd wanneer "soneterapie" hernoem is na refleksologie, en die aantal toestande waarvoor die behandeling gehelp het her vermeerder.

Moderne refleksoloë in the VSA, Engeland en ook in Suid-Afrika leer aan die begin meestal die Ingham's metode. Daar is ook ander nuwer metodes ontwikkel.[4]

Refleksologie '(Pad)-Kaart'[wysig]

'n Refleksologiekaart wys die sogenoemde "reflekssones" wat aan die sole van elke voet gevind kan word. Soortgelyke karte bestaan ook vir die posisies van die reflekspunte in die hande.

In hierdie kaart, wys die verskillende kleure die organe en liggaamsdele uit:


Foot chart1.png
       Brein        Maag
       Sinus        `Spleen`
       Stembande        Lewer
       Pituêre klier        Galblaas
       Nek en Slukderm        Byniere
              Pankreas
       Ore        Niere
       Armpit        Ureter
       Skouer en Arm        Blaas
       Long en Bors        Kolon
       Hart        Dunderm
       Teroidklier and Bronchial        Stuitjie
       `Solar Plexus`        `` Siatika
       Diafragma        Peyer's Patches
       Blindederm  

Verwysings[wysig]

  1. Laura Norman; Thomas Cowan (1989). The Reflexology Handbook, A Complete Guide. Piatkus, 17. ISBN 0-86188-912-6. 
  2. Benjamin, Patricia (1989). “Eunice D. Ingham and the development of foot reflexology in the U.S.”. American Massage Therapy Journal.
  3. Massagenerd.com Presents History of Massage, Therapies & Rules (in english)”. (pdf) URL besoek op 2007-10-12.
  4. Natural Standard”. Harvard Medical School: 7 Julie, 2005.

Eksterne skakels[wysig]

Professionele liggame en organisasies