120347 Salacia

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

120347 Salacia   
Salacia orbit 2018.png
Salacia se wentelbaan is soortgelyk aan dié van Pluto.
Ontdekking [1][2]
Ontdek deur H.G. Roe
M.E. Brown
K.M. Barkume
Datum 22 September 2004
Plek van ontdekking Palomar-sterrewag
Kleinplaneet-benaming(120347) Salacia
Alternatiewe name2004 SB60
Kleinplaneet-kategorie TNV[1]
Cubewano[3]
Etimologie ’n Romeinse seegodin[2]
Wentelbaaneienskappe [1]
Epog 16 Februarie 2017
Afelium 46,476 AE
Perihelium 37,27 AE
Semihoofas 41,87 AE
Wentelperiode 270,98 jaar (98 974 dae)
Gem. anomalie 122,66°
Hellingshoek 23,93°
Lengteligging van stygende nodus 280,04°
Periheliumhoek 308,48°
Natuurlike satelliete Actaea (286±24 km)
Fisiese eienskappe
Afmetings 854±45 km (dieselfde albedo's)[4]
Massa 4,38±0,16×1020 kg (stelsel)[4][5]
Gem. digtheid 1,29+0,29−0,23 g/cm3 (stelsel)[4]
Rotasieperiode 6,09 uur
Sideriese
rotasieperiode
6,09 uur[1]
Absolute magnitude 4,360±0,011 (stelsel)[5]
4,476±0,013 (Salacia)[5]
6,850±0,053 (Actaea)[5]
3.9[1]

120347 Salacia (uitspraak sa.laː.kja), met die voorlopige naam 2004 SB60, is ’n trans-Neptunus-voorwerp (TNV) in die Kuipergordel, met ’n deursnee van sowat 850 km en byna vir seker ’n dwergplaneet.[6] Sy huidige afstand van die Son is sowat 44,2 AE en sy skynbare magnitude sowat 20,5.

Beskrywing[wysig | wysig bron]

Salacia is op 22 September 2004 by die Palomar-sterrewag in Kalifornië ontdek deur die Amerikaanse sterrekundiges Henry Roe, Michael Brown en Kristina Barkume. Beelde van voor sy ontdekking strek terug tot 25 Julie 1982.[2] Salacia se wentelbaan is effens groter as Pluto s'n. Dit het een bekende maan, Actaea.

Sy wentelbaan het ’n gematigde eksentrisiteit van 0,107 en ’n groot helling van 23,9° – dit maak dit ’n uitgebreide verstrooideskyfvoorwerp volgens die Deep Ecliptic Survey en ’n klassieke Kuipergordelvoorwerp volgens Gladman et al.[7] Salacia se wentelbaan is binne die parameterruimte van die Haumea-familie, maar is nie deel daarvan nie omdat dit nie die sterk waterys-absorpsielyne het wat eie aan die familie se lede is nie.[5]

Die totale massa van die Salacia-Actaea-stelsel is 4,38±0,16×1020 kg, waarvan sowat 96% moontlik dié van Salacia self is. Salacia het sover bekend die laagste albedo en digtheid van enige groot TNV.[5] Op Mike Brown se webtuiste word Salacia gelys as byna vir seker ’n dwergplaneet, maar die Internasionale Astronomiese Unie (IAU) erken dit nog nie as een nie.[8][9]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 JPL Small-Body Database Browser: 120347 Salacia (2004 SB60)”. Jet Propulsion Laboratory. URL besoek op 3 April 2017.
  2. 2,0 2,1 2,2 120347 Salacia (2004 SB60)”. Minor Planet Center. URL besoek op 3 April 2017.
  3. MPEC 2009-R09 :Distant Minor Planets (2009 SEPT. 16.0 TT)”. Kleinplaneetsentrum: 2009-09-04. URL besoek op 2011-07-05.
  4. 4,0 4,1 4,2 Fornasier, S. (2013). “TNOs are Cool: A survey of the trans-Neptunian region. VIII. Combined Herschel PACS and SPIRE observations of 9 bright targets at 70–500 µm”. Astronomy & Astrophysics 555: A92. doi:10.1051/0004-6361/201321329.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 Stansberry, J.A. (2012). “Physical Properties of Trans-Neptunian Binaries (120347) Salacia–Actaea and (42355) Typhon–Echidna”. Icarus 219: 676–688. doi:10.1016/j.icarus.2012.03.029.
  6. Michael E. Brown. “How many dwarf planets are there in the outer solar system? (updates daily)”. California Institute of Technology. URL besoek op 2016-11-29.
  7. Gladman, B.; Marsden, B. G.; VanLaerhoven, C. (2008). "Nomenclature in the Outer Solar System". The Solar System Beyond Neptune (PDF). p. 43. 
  8. Planetary Names: Planet and Satellite Names and Discoverers”. Gazetteer of Planetary Nomenclature. International Astronomical Union (Working Group for Planetary System Nomenclature). URL besoek op 10 Junie 2012.
  9. List of Dwarf Planets”. NASA. URL besoek op 2012-06-09.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]