5145 Pholus

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

5145 Pholus   
Ontdekking [1][2]
Ontdek deur Spacewatch
Datum 9 Januarie 1992
Plek van ontdekking Kitt Peak-sterrewag
Kleinplaneet-benaming(5145) Pholus
Alternatiewe name1992 AD
Kleinplaneet-kategorie Sentour[1]
Etimologie ’n Griekse sentour
Wentelbaaneienskappe [1]
Epog 31 Julie 2016
Afelium 32,038 AE
Perihelium 8,7184 AE
Semihoofas 20,378 AE
Wentelperiode 91,99 jaar (33 601 dae)
Gem. omwentelingspoed 6,01 km/s
Gem. anomalie 97,208°
Hellingshoek 24,705°
Lengteligging van stygende nodus 119,30°
Periheliumhoek 355,10°
Minimum baankruisingsafstand: Jupiter 3,469 AE
Tisserand se parameter 3,2
Fisiese eienskappe
Afmetings 99±15 km[3]
165,03 km (afgelei)[4]
185±16 km[5]
190 km[1][6]
Rotasieperiode 9,977 uur[7]
9,980 uur[1][6]
9,982 uur[8]
9,983 uur[9]
Skynmagnitude 21,45[10]
Absolute magnitude Sowat 7,1[1]

5145 Pholus (uitspraak: ˈfoʊləs, met die voorlopige naam 1992 AD, is ’n eksentrieke sentour in die buitenste Sonnestelsel. Sy deursnee is sowat 180 km. Pholus kruis die wentelbaan van beide Saturnus en Neptunus. Dit is op 9 Januarie 1992 deur die Amerikaanse sterrekundige David Rabinowitz (onerken) ontdek en na ’n sentour in die Griekse mitologie genoem.[2]

Beskrywing[wysig | wysig bron]

Die wentelbaan van 5145 Pholus.

Pholus is naas 2060 Chiron die eerste sentour wat ontdek is.[11] 2060 Chiron-sentoure is voorwerpe tussen die asteroïdes en trans-Neptunus-voorwerpe – dus anderkant Jupiter, maar binne die wentelbaan van Neptunus. Hulle het die eienskappe van beide asteroïdes en komete.

5145 Pholus se wentelbaan is sowat 8,7-32 AE, en een omwenteling duur 91,99 jaar (33 601 dae). Die wentelbaan het ’n eksentrisiteit van 0,57 en ’n helling van 25°.[1]

Die sentour het sedert 764 v.C. nog nie binne 1 AE van enige planeet gekom nie, en dit sal ook nie voor 5290 n.C. nie.[12] Dit het vermoedelik in die Kuipergordel ontstaan.

Pholus is taamlik rooi, dalk vanweë organiese samestellings op sy oppervlak.[11] Die oppervlak is taamlik homogeen, met klein hoeveelhede waterys op die donkerder dele.[13] Ramings van sy deursnee wissel van 99 tot 190 km, met ’n ooreenstemmende albedo van tussen 0,155 en 0,04.[3][4][5][6]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 JPL Small-Body Database Browser: 5145 Pholus (1992 AD)”. Jet Propulsion Laboratory. URL besoek op 16 November 2016.
  2. 2,0 2,1 5145 Pholus (1992 AD)”. Minor Planet Center. URL besoek op 16 November 2016.
  3. 3,0 3,1 (April 2014) “"TNOs are Cool": A survey of the trans-Neptunian region. XI. A Herschel-PACS view of 16 Centaurs”. Astronomy and Astrophysics 564. doi:10.1051/0004-6361/201322377.
  4. 4,0 4,1 LCDB Data for (5145) Pholus”. Asteroid Lightcurve Database (LCDB). URL besoek op 16 November 2016.
  5. 5,0 5,1 Infrared Observations of Distant Asteroids”. Adsabs.harvard.edu. URL besoek op 2013-10-30.
  6. 6,0 6,1 6,2 (June 2005) “The period of rotation, shape, density, and homogeneous surface color of the Centaur 5145 Pholus”. Icarus 175 (2): 390–396. doi:10.1016/j.icarus.2004.12.011.
  7. (December 1991) “Photometric and spectroscopic observations of 5145 1992 AD”. Observations and Physical Properties of Small Solar System Bodies.
  8. Farnham, Tony L. (August 2001). “The Rotation Axis of the Centaur 5145 Pholus”. Icarus 152 (2): 238–245. doi:10.1006/icar.2001.6656.
  9. (December 1992) “Physical observations of (5145) Pholus”. Icarus 100 (2): 288–294. doi:10.1016/0019-1035(92)90101-C.
  10. AstDys (5145) Pholus Ephemerides”. Department of Mathematics, University of Pisa, Italy. URL besoek op 16 November 2016.
  11. 11,0 11,1 (February 1994) “The organic surface of 5145 Pholus: Constraints set by scattering theory”. Icarus 107 (2): 288–303. doi:10.1006/icar.1994.1024.
  12. Fifty clones of Centaur 5145 Pholus all passing within ~100Gm of Neptune on 5290-07-07”. URL besoek op 2009-04-23. (Solex 10)
  13. (April 2015) “Updated taxonomy of trans-neptunian objects and centaurs: Influence of albedo”. Icarus 250: 482–491. doi:10.1016/j.icarus.2014.12.004.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]