Gaan na inhoud

Alexander Hamilton

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Alexander Hamilton
Alexander Hamilton

1ste Sekretaris van die Tesourie
Ampstermyn
11 September 1789 – 31 Januarie 1795
President George Washington
Voorafgegaan deur Amp geskep
Opgevolg deur Oliver Wolcott

Seniorbeampte van die weermag
Ampstermyn
14 Desember 1799 – 15 Junie 1800
President John Adams
Voorafgegaan deur George Washington
Opgevolg deur James Wilkinson

Afgevaardigder aan die kongres van die Konfederasie uit New York
Ampstermyn
3 November 1788 – 2 Maart 1789
Voorafgegaan deur Egbert Benson
Opgevolg deur Amp afgeskaf
Ampstermyn
4 November 1782 – 21 Junie 1783
Voorafgegaan deur Amp geskep
Opgevolg deur Amp afgeskaf

Persoonlike besonderhede
Gebore 11 Januarie 1755 of 1757
Charlestown, Nevis
Sterf 12 Julie 1804
New York Stad, New York
Politieke party Federaliste
Eggenoot/-note Elizabeth Schuyler
Kind(ers) Philip
Angelica
Alexander
James Alexander
John Church
William Stephen
Eliza Holly
Phil
Alma mater Kings College, New York
Religie Presbiteriaanse Kerk
Episkopalies (bekeer)
Handtekening

Militêre Diens
Lojaliteit New York (1775–1777)
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State (1777–1800)
Diens/Tak New York Company of Artillery
Vlag van Verenigde State van Amerika Continental Army
United States Army
Jare in diens 1775–1776 (Milisie)
1776–1781
1798–1800
Rang Major General
U.S. Army Senior Officer
Oorloë/Veldslae Amerikaanse Rewolusionêre Oorlog

Alexander Hamilton (11 Januarie 1755 of 175711 Julie 1804) was 'n Amerikaanse staatsman.

Hamilton gaan in 1773 na New York en neem aktief deel aan die Amerikaanse Vryheidsoorlog. Deur sy organisering van ’n kompanie artillerie (in 1775) trek hy die aandag van die opperbevelvoerder George Washington, wat hom in 1777 as sy persoonlike adjudant en sekretaris benoem.

In 1786 gaan hy as afgevaardigde van die staat New York na die Annapolis Konvensie, wat die voorloper sou wees van die VSA se konstitusionele vergadering van 1787. Hamilton was 'n vurige voorstander van 'n grondwet met 'n sterk sentrale gesag en saam met James Madison en John Jay skryf hy die nou-beroemde artikels wat uitgegee is as die Federalist.

In die eerste kabinet van George Washington word hy Minister van Finansies en begin toe ’n omvattende reorganisasie deur die aanvaarding van die uitstaande skuld van die jong republiek aan die buiteland sowel aan spesifieke skuldeisers. Hy stig 'n nasionale bank (1791) en organiseer die belasting. Dit was Hamilton se idee dat die belange van die land en die van die industrie en handel moet saamgaan, en dat daarvoor 'n sterk nasionale gesag nodig was. Hierdie klem op die federale regering wek weerstand by die verdedigers van die regte van die afsonderlike state en so ontstaan vanuit hierdie teenstelling die Amerikaanse partystelsel. Hamilton en sy aanhangers word die Federaliste genoem en daarteenoor staan die Republikeine van Thomas Jefferson. Maar uit Hamilton se idees het die huidige Republikeinse Party gegroei.

Na sy ministerskap vestig Hamilton homself as advokaat in New York, maar van 1798 tot 1800, toe 'n oorlog met Frankryk dreig, was hy onderbevelvoeder van die leër. In 1800 steun hy sy teenstander Jefferson vir die presidentskap om so die Republikeinse leier in New York, Aaron Burr, teen te werk. Burr word daaroor slegs vise-president en die twee mans het 'n ernstige haat teenoor mekaar ontwikkel. In ’n tweegeveg tref Burr vir Hamilton, wat aan sy wonde sterf.