Charles Taylor

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Charles Taylor
Charles Taylor
Charles Taylor in 2004.

President van Liberië
Ampstermyn
1997 – 2003
Voorafgegaan deur Ruth Perry
Opgevolg deur Moses Blah

Persoonlike besonderhede
Gebore 28 Januarie 1948 (1948-01-28) (72 jaar oud)
Montserrado, Liberië
Eggenoot/eggenote Jewel Taylor
Kind(ers) 10
Alma mater Universiteit van Bentley

Militêre Diens
Lojaliteit Vlag van Liberië Liberië
Diens/Tak Liberiese Gewapende Magte
Oorloë/Veldslae Liberiese Burgeroorlog

Charles McArthur Ghankay Taylor (gebore op 28 Januarie 1948), is 'n Liberiese politikus en voormalige president van Liberië. Hy was die staatshoof van 1997 tot 2003, toe hy bedank het en in ballingskap na Nigerië vertrek het as deel van die ooreenkoms wat die burgeroorlog beëindig het wat veertien jaar lank in die Wes-Afrikaanse land gewoed het.[1]

Taylor is gebore in Arthington, Montserrado County, Liberië, en Taylor studeer aan die Verenigde State voordat hy na Liberië terugkeer om in die Samuel Doe-regering te werk. Nadat hy deur hom op aanklagte van verduistering gedeporteer is, ontsnap hy uit die gevangenis in Massachusetts, klim op 'n heining en bereik uiteindelik Libië, waar hy deur Muammar al-Gaddafi as 'n guerilla opgelei word. Hy keer in 1989 terug na Liberië as hoof van 'n Liberies-gesteunde rebellegroep, die National Patriotic Front of Liberia, om die Doe-diktatuur omver te werp en die Eerste Liberiese Burgeroorlog (1989-1996) te begin. Na die marteling en moord op Samuel Doe, het Taylor beheer oor 'n groot deel van die land verkry en een van Afrika se mees prominente krygsbeamptes geword. Na 'n vredesooreenkoms wat die oorlog beëindig het, is Taylor in 1997 verkies tot president.

Veskuldiging[wysig | wysig bron]

Op 28 Maart 2006 het die Nigeriese regering berig dat die voormalige Liberiese president vermis word van waar hy in Calabar gewoon het, en diegene wat verantwoordelik was vir sy veiligheid, is gearresteer. Die Nigeriese owerhede het ingestem om Taylor uit te lewer, maar het gewag op 'n uitleweringsbevel na sy vaderland of Sierra Leone, waar hy deur 'n spesiale VN-geregshof verhoor sou word. Op 29 Maart word hy gearresteer terwyl hy probeer het om die grens van Kameroen oor te steek ten einde sy uitlewering te fnuik.

Na kommer oor die moontlike destabilisering van Sierra Leone deur die teenwoordigheid van Taylor, is daar weke later besluit dat sy verhoor in die Internasionale Strafhof in Den Haag sou plaasvind, op voorwaarde dat hy in 'n ander land sy gevangenisstraf sou uitdien. Hierdie kwessie het die verhoor vertraag, totdat Brittanje op 15 Junie ingestem het om Taylor daar in die tronk te hou indien hy skuldig bevind sou word.

In Mei 2012 is hy skuldig bevind aan misdade teen die mensdom, waaronder die gebruik van kindersoldate, marteling, slawerny, oorlogsverkragting, en is tot 50 jaar gevangenisstraf gevonnis.[2][3]

Verwysings[wysig | wysig bron]